ਮਾਸ ਵੈਸ਼ਾਖ ਕ੍ਰੁਰੁਇਤਿਕਾ ਯੁਤ ਹਰਣ ਮਹੀ ਕੋ ਭਾਰ ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ ਸੋਮ ਦਿਨ ਲਿਯੋ ਨਰਸਿਂਹ ਅਵਤਾਰ ॥
ਧਨ੍ਯ ਤੁਮ੍ਹਾਰੋ ਸਿਂਹ ਤਨੁ, ਧਨ੍ਯ ਤੁਮ੍ਹਾਰੋ ਨਾਮ ।
ਤੁਮਰੇ ਸੁਮਰਨ ਸੇ ਪ੍ਰਭੁ , ਪੂਰਨ ਹੋ ਸਬ ਕਾਮ ॥
ਨਰਸਿਂਹ ਦੇਵ ਮੇਂ ਸੁਮਰੋਂ ਤੋਹਿ ,
ਧਨ ਬਲ ਵਿਦ੍ਯਾ ਦਾਨ ਦੇ ਮੋਹਿ ॥1॥
ਜਯ ਜਯ ਨਰਸਿਂਹ ਕ੍ਰੁਰੁਇਪਾਲਾ
ਕਰੋ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤਨ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥2 ॥
ਵਿਸ਼੍ਣੁ ਕੇ ਅਵਤਾਰ ਦਯਾਲਾ
ਮਹਾਕਾਲ ਕਾਲਨ ਕੋ ਕਾਲਾ ॥3 ॥
ਨਾਮ ਅਨੇਕ ਤੁਮ੍ਹਾਰੋ ਬਖਾਨੋ
ਅਲ੍ਪ ਬੁਦ੍ਧਿ ਮੇਂ ਨਾ ਕਛੁ ਜਾਨੋਮ੍ ॥4॥
ਹਿਰਣਾਕੁਸ਼ ਨ੍ਰੁਰੁਇਪ ਅਤਿ ਅਭਿਮਾਨੀ
ਤੇਹਿ ਕੇ ਭਾਰ ਮਹੀ ਅਕੁਲਾਨੀ ॥5॥
ਹਿਰਣਾਕੁਸ਼ ਕਯਾਧੂ ਕੇ ਜਾਯੇ
ਨਾਮ ਭਕ੍ਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕਹਾਯੇ ॥6॥
ਭਕ੍ਤ ਬਨਾ ਬਿਸ਼੍ਣੁ ਕੋ ਦਾਸਾ
ਪਿਤਾ ਕਿਯੋ ਮਾਰਨ ਪਰਸਾਯਾ ॥7॥
ਅਸ੍ਤ੍ਰ-ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰ ਮਾਰੇ ਭੁਜ ਦਂਡਾ
ਅਗ੍ਨਿਦਾਹ ਕਿਯੋ ਪ੍ਰਚਂਡਾ ॥8॥
ਭਕ੍ਤ ਹੇਤੁ ਤੁਮ ਲਿਯੋ ਅਵਤਾਰਾ
ਦੁਸ਼੍ਟ-ਦਲਨ ਹਰਣ ਮਹਿਭਾਰਾ ॥9॥
ਤੁਮ ਭਕ੍ਤਨ ਕੇ ਭਕ੍ਤ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਪਿਯਾਰੇ ॥10॥
ਪ੍ਰਗਟ ਭਯੇ ਫਾਡ਼ਕਰ ਤੁਮ ਖਂਭਾ
ਦੇਖ ਦੁਸ਼੍ਟ-ਦਲ ਭਯੇ ਅਚਂਭਾ ॥11॥
ਖਡ੍ਗ ਜਿਹ੍ਵ ਤਨੁ ਸੁਂਦਰ ਸਾਜਾ
ਊਰ੍ਧ੍ਵ ਕੇਸ਼ ਮਹਾਦਸ਼੍ਟ੍ਰ ਵਿਰਾਜਾ ॥12॥
ਤਪ੍ਤ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਸਮ ਬਦਨ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ
ਕੋ ਵਰਨੇ ਤੁਮ੍ਹਰੋਂ ਵਿਸ੍ਤਾਰਾ ॥13॥
ਰੂਪ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜ ਬਦਨ ਵਿਸ਼ਾਲਾ
ਨਖ ਜਿਹ੍ਵਾ ਹੈ ਅਤਿ ਵਿਕਰਾਲਾ ॥14॥
ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਮੁਕੁਟ ਬਦਨ ਅਤਿ ਭਾਰੀ
ਕਾਨਨ ਕੁਂਡਲ ਕੀ ਛਵਿ ਨ੍ਯਾਰੀ ॥15॥
ਭਕ੍ਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕੋ ਤੁਮਨੇ ਉਬਾਰਾ
ਹਿਰਣਾ ਕੁਸ਼ ਖਲ ਕ੍ਸ਼ਣ ਮਹ ਮਾਰਾ ॥16॥
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ, ਬਿਸ਼੍ਣੁ ਤੁਮ੍ਹੇ ਨਿਤ ਧ੍ਯਾਵੇ
ਇਂਦ੍ਰ ਮਹੇਸ਼ ਸਦਾ ਮਨ ਲਾਵੇ ॥17॥
ਵੇਦ ਪੁਰਾਣ ਤੁਮ੍ਹਰੋ ਯਸ਼ ਗਾਵੇ
ਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਾਰਦਾ ਪਾਰਨ ਪਾਵੇ ॥18॥
ਜੋ ਨਰ ਧਰੋ ਤੁਮ੍ਹਰੋ ਧ੍ਯਾਨਾ
ਤਾਕੋ ਹੋਯ ਸਦਾ ਕਲ੍ਯਾਨਾ ॥19॥
ਤ੍ਰਾਹਿ-ਤ੍ਰਾਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦੁਃਖ ਨਿਵਾਰੋ
ਭਵ ਬਂਧਨ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪ ਹੀ ਟਾਰੋ ॥20॥
ਨਿਤ੍ਯ ਜਪੇ ਜੋ ਨਾਮ ਤਿਹਾਰਾ
ਦੁਃਖ ਵ੍ਯਾਧਿ ਹੋ ਨਿਸ੍ਤਾਰਾ ॥21॥
ਸਂਤਾਨ-ਹੀਨ ਜੋ ਜਾਪ ਕਰਾਯੇ
ਮਨ ਇਚ੍ਛਿਤ ਸੋ ਨਰ ਸੁਤ ਪਾਵੇ ॥22॥
ਬਂਧ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਸੁਸਂਤਾਨ ਕੋ ਪਾਵੇ
ਨਰ ਦਰਿਦ੍ਰ ਧਨੀ ਹੋਈ ਜਾਵੇ ॥23॥
ਜੋ ਨਰਸਿਂਹ ਕਾ ਜਾਪ ਕਰਾਵੇ
ਤਾਹਿ ਵਿਪਤ੍ਤਿ ਸਪਨੇਂ ਨਹੀ ਆਵੇ ॥24॥
ਜੋ ਕਾਮਨਾ ਕਰੇ ਮਨ ਮਾਹੀ
ਸਬ ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਸੋ ਸਿਦ੍ਧ ਹੁਈ ਜਾਹੀ ॥25॥
ਜੀਵਨ ਮੈਂ ਜੋ ਕਛੁ ਸਂਕਟ ਹੋਈ
ਨਿਸ਼੍ਚਯ ਨਰਸਿਂਹ ਸੁਮਰੇ ਸੋਈ ॥26 ॥
ਰੋਗ ਗ੍ਰਸਿਤ ਜੋ ਧ੍ਯਾਵੇ ਕੋਈ
ਤਾਕਿ ਕਾਯਾ ਕਂਚਨ ਹੋਈ ॥27॥
ਡਾਕਿਨੀ-ਸ਼ਾਕਿਨੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬੇਤਾਲਾ
ਗ੍ਰਹ-ਵ੍ਯਾਧਿ ਅਰੁ ਯਮ ਵਿਕਰਾਲਾ ॥28॥
ਪ੍ਰੇਤ ਪਿਸ਼ਾਚ ਸਬੇ ਭਯ ਖਾਏ
ਯਮ ਕੇ ਦੂਤ ਨਿਕਟ ਨਹੀਂ ਆਵੇ ॥29॥
ਸੁਮਰ ਨਾਮ ਵ੍ਯਾਧਿ ਸਬ ਭਾਗੇ
ਰੋਗ-ਸ਼ੋਕ ਕਬਹੂਂ ਨਹੀ ਲਾਗੇ ॥30॥
ਜਾਕੋ ਨਜਰ ਦੋਸ਼ ਹੋ ਭਾਈ
ਸੋ ਨਰਸਿਂਹ ਚਾਲੀਸਾ ਗਾਈ ॥31॥
ਹਟੇ ਨਜਰ ਹੋਵੇ ਕਲ੍ਯਾਨਾ
ਬਚਨ ਸਤ੍ਯ ਸਾਖੀ ਭਗਵਾਨਾ ॥32॥
ਜੋ ਨਰ ਧ੍ਯਾਨ ਤੁਮ੍ਹਾਰੋ ਲਾਵੇ
ਸੋ ਨਰ ਮਨ ਵਾਂਛਿਤ ਫਲ ਪਾਵੇ ॥33॥
ਬਨਵਾਏ ਜੋ ਮਂਦਿਰ ਜ੍ਞਾਨੀ
ਹੋ ਜਾਵੇ ਵਹ ਨਰ ਜਗ ਮਾਨੀ ॥34॥
ਨਿਤ-ਪ੍ਰਤਿ ਪਾਠ ਕਰੇ ਇਕ ਬਾਰਾ
ਸੋ ਨਰ ਰਹੇ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਪ੍ਯਾਰਾ ॥35॥
ਨਰਸਿਂਹ ਚਾਲੀਸਾ ਜੋ ਜਨ ਗਾਵੇ
ਦੁਃਖ ਦਰਿਦ੍ਰ ਤਾਕੇ ਨਿਕਟ ਨ ਆਵੇ ॥36॥
ਚਾਲੀਸਾ ਜੋ ਨਰ ਪਢ਼ਏ-ਪਢ਼ਆਵੇ
ਸੋ ਨਰ ਜਗ ਮੇਂ ਸਬ ਕੁਛ ਪਾਵੇ ॥37॥
ਯਹ ਸ਼੍ਰੀ ਨਰਸਿਂਹ ਚਾਲੀਸਾ
ਪਢ਼ਏ ਰਂਕ ਹੋਵੇ ਅਵਨੀਸਾ ॥38॥
ਜੋ ਧ੍ਯਾਵੇ ਸੋ ਨਰ ਸੁਖ ਪਾਵੇ
ਤੋਹੀ ਵਿਮੁਖ ਬਹੁ ਦੁਃਖ ਉਠਾਵੇ ॥39॥
ਸ਼ਿਵ ਸ੍ਵਰੂਪ ਹੈ ਸ਼ਰਣ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ
ਹਰੋ ਨਾਥ ਸਬ ਵਿਪਤ੍ਤਿ ਹਮਾਰੀ ॥40 ॥
ਚਾਰੋਂ ਯੁਗ ਗਾਯੇਂ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਰਂਪਾਰ ।
ਨਿਜ ਭਕ੍ਤਨੁ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਹਿਤ ਲਿਯੋ ਜਗਤ ਅਵਤਾਰ ॥
ਨਰਸਿਂਹ ਚਾਲੀਸਾ ਜੋ ਪਢ਼ਏ ਪ੍ਰੇਮ ਮਗਨ ਸ਼ਤ ਬਾਰ ।
ਉਸ ਘਰ ਆਨਂਦ ਰਹੇ ਵੈਭਵ ਬਢ਼ਏ ਅਪਾਰ ॥
॥ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਨਰਸਿਂਹ ਚਾਲੀਸਾ ਸਂਪੂਰ੍ਣਮ ॥
