The seventeenth chapter of the Bhagavad Gita, called శ్రద్ధాత్రయవిభాగయోగః or the యోగ of the Threefold Faith, unfolds on the battlefield of కురుక్షేత్ర, in the heart of the మహాభారత epic. Here, amidst the tension between the పాండవాః and the కౌరవాః, అర్జున continues his profound conversation with శ్రీకృష్ణ.
In the previous chapter, శ్రీకృష్ణ described the contrast between divine and demonic qualities, warning how arrogance, anger, and disregard for scripture lead away from freedom. Yet, అర్జున is left wondering: what about those who act with faith but do not know the scriptures?
As the Gita nears its conclusion, this chapter sets the stage for the final teachings. The next and last chapter will bring together all the threads-action, knowledge, and devotion (కర్మ-యోగ, జ్ఞాన-యోగ, భక్తి-యోగ)-offering a grand synthesis and ultimate guidance for a life of meaning and freedom.
ఓం శ్రీ పరమాత్మనే నమః
అథ సప్తదశోఽధ్యాయః
శ్రద్ధాత్రయవిభాగయోగః
Translation (భావార్థ):
Om. Salutations to the Supreme Self. Now begins the seventeenth chapter, called The Yoga of the Threefold Division of Faith.
అర్జున ఉవాచ
యే శాస్త్రవిధిముత్సృజ్య యజంతే శ్రద్ధయాన్వితాః ।
తేషాం నిష్ఠా తు కా కృష్ణ సత్త్వమాహో రజస్తమః ॥1॥
Translation (భావార్థ):
Arjuna said: O Krishna, what is the condition of those who, setting aside the rules of scripture, worship with sincere faith? Is their foundation in clarity (sattva), passion (rajas), or ignorance (tamas)?
శ్రీ భగవానువాచ
త్రివిధా భవతి శ్రద్ధా దేహినాం సా స్వభావజా ।
సాత్త్వికీ రాజసీ చైవ తామసీ చేతి తాం శృణు ॥2॥
Translation (భావార్థ):
The Blessed Lord said: Faith in people arises from their own nature and is of three types: shaped by clarity, passion, or inertia. Listen as I explain this further.
సత్త్వానురూపా సర్వస్య శ్రద్ధా భవతి భారత ।
శ్రద్ధామయోఽయం పురుషః యో యచ్ఛ్రద్ధః స ఏవ సః ॥3॥
Translation (భావార్థ):
O Arjuna, the faith of every person matches their inner nature. A person is shaped by their faith; whatever their faith is, that is what they become.
యజంతే సాత్త్వికా దేవాన్ యక్షరక్షాంసి రాజసాః ।
ప్రేతాన్భూతగణాంశ్చాన్యే యజంతే తామసా జనాః ॥4॥
Translation (భావార్థ):
Those with a predominance of clarity and harmony worship the gods. Those driven by passion and restlessness turn to nature spirits and powerful beings. Others, whose minds are clouded by ignorance, direct their worship toward ghosts and various lower spirits.
అశాస్త్రవిహితం ఘోరం తప్యంతే యే తపో జనాః ।
దంభాహంకారసంయుక్తాః కామరాగబలాన్వితాః ॥5॥
Translation (భావార్థ):
Those people who, driven by hypocrisy and pride, and fueled by desire, attachment, and the force of passion, undertake harsh austerities that are not authorized by scripture-such individuals engage in practices that are not truly spiritual.
కర్శయంతః శరీరస్థం భూతగ్రామమచేతసః ।
మాం చైవాంతః శరీరస్థం తాన్విద్ధ్యాసురనిశ్చయాన్ ॥6॥
Translation (భావార్థ):
Those who, lacking understanding, torment the elements of their own bodies and even Me who dwell within, know them to be driven by demonic resolve.
ఆహారస్త్వపి సర్వస్య త్రివిధో భవతి ప్రియః ।
యజ్ఞస్తపస్తథా దానం తేషాం భేదమిమం శృణు ॥7॥
Translation (భావార్థ):
Food, which everyone values, can be divided into three types. The same is true for sacrifice, austerity, and charity. Now, listen as I explain the differences among them.
ఆయుఃసత్త్వబలారోగ్య-సుఖప్రీతివివర్ధనాః ।
రస్యాః స్నిగ్ధాః స్థిరా హృద్యాః ఆహారాః సాత్త్వికప్రియాః ॥8॥
Translation (భావార్థ):
Foods that nourish life, mental clarity, strength, health, happiness, and contentment, and which are juicy, mildly oily, substantial, and pleasing to the senses, are favored by those with a pure and balanced disposition.
కట్వమ్లలవణాత్యుష్ణ-తీక్ష్ణరూక్షవిదాహినః ।
ఆహారా రాజసస్యేష్టాః దుఃఖశోకామయప్రదాః ॥9॥
Translation (భావార్థ):
Foods that are extremely bitter, sour, salty, overly hot, intensely pungent, dry, or that cause a burning feeling are favored by those with a passionate temperament. Such foods tend to bring about pain, distress, and illness.
యాతయామం గతరసం పూతి పర్యుషితం చ యత్ ।
ఉచ్ఛిష్టమపి చామేధ్యం భోజనం తామసప్రియమ్ ॥10॥
Translation (భావార్థ):
Food that is stale, tasteless, foul-smelling, left over from previous days, remnants from others, or impure and unfit for ritual use is preferred by those with a tamasic disposition.
అఫలాకాంక్షిభిర్యజ్ఞః విధిదృష్టో య ఇజ్యతే ।
యష్టవ్యమేవేతి మనః సమాధాయ స సాత్త్వికః ॥11॥
Translation (భావార్థ):
A sacrifice that is performed as prescribed in the scriptures, by people who have no expectation of personal gain, and with a steady conviction that it should be done simply because it is a duty-such a sacrifice is considered to be pure and guided by clarity.
అభిసంధాయ తు ఫలం దంభార్థమపి చైవ యత్ ।
ఇజ్యతే భరతశ్రేష్ఠ తం యజ్ఞం విద్ధి రాజసమ్ ॥12॥
Translation (భావార్థ):
But that sacrifice which is performed with the aim of gaining some result, or for the sake of showing off, know that sacrifice to be driven by passion, Arjuna.
విధిహీనమసృష్టాన్నం మంత్రహీనమదక్షిణమ్ ।
శ్రద్ధావిరహితం యజ్ఞం తామసం పరిచక్షతే ॥13॥
Translation (భావార్థ):
A sacrifice is called tamasic when it disregards scriptural guidelines, does not share food, omits the chanting of mantras, neglects to offer gifts to priests, and is performed without genuine faith.
దేవద్విజగురుప్రాజ్ఞ-పూజనం శౌచమార్జవమ్ ।
బ్రహ్మచర్యమహింసా చ శారీరం తప ఉచ్యతే ॥14॥
Translation (భావార్థ):
Revering the divine, the learned, teachers, and the wise; maintaining cleanliness, honesty, self-control in conduct, and not harming others-these are considered bodily forms of discipline.
అనుద్వేగకరం వాక్యం సత్యం ప్రియహితం చ యత్ ।
స్వాధ్యాయాభ్యసనం చైవ వాఙ్మయం తప ఉచ్యతే ॥15॥
Translation (భావార్థ):
Speech that does not disturb or hurt others, that is truthful, pleasant, and helpful, along with the regular study and recitation of sacred texts, is considered the discipline of speech.
మనః ప్రసాదః సౌమ్యత్వం మౌనమాత్మవినిగ్రహః ।
భావసంశుద్ధిరిత్యేతత్ తపో మానసముచ్యతే ॥16॥
Translation (భావార్థ):
Calmness of mind, kindness, thoughtful silence, self-mastery, and sincerity of heart are considered the disciplines of mental austerity.
శ్రద్ధయా పరయా తప్తం తపస్తత్త్రివిధం నరైః ।
అఫలాకాంక్షిభిర్యుక్తైః సాత్త్వికం పరిచక్షతే ॥17॥
Translation (భావార్థ):
When people practice this threefold discipline with deep faith, without seeking any personal gain, and with self-mastery, it is recognized as an austerity rooted in purity.
సత్కారమానపూజార్థం తపో దంభేన చైవ యత్ ।
క్రియతే తదిహ ప్రోక్తం రాజసం చలమధ్రువమ్ ॥18॥
Translation (భావార్థ):
Austerity performed for the sake of gaining honor, respect, or worship, and carried out with show or hypocrisy, is described as rajasic. Such discipline is unstable and its results are fleeting, lasting only in this world.
మూఢగ్రాహేణాత్మనో యత్ పీడయా క్రియతే తపః ।
పరస్యోత్సాదనార్థం వా తత్తామసముదాహృతమ్ ॥19॥
Translation (భావార్థ):
Austerity performed with a misguided mindset, causing pain to oneself or intended to harm others, is considered to be of the nature of darkness and ignorance.
దాతవ్యమితి యద్దానం దీయతేఽనుపకారిణే ।
దేశే కాలే చ పాత్రే చ తద్దానం సాత్త్వికం స్మృతమ్ ॥20॥
Translation (భావార్థ):
A gift is considered sattvic when it is given simply because it should be given, to someone who cannot repay, at the right place and time, and to a deserving person.
యత్తు ప్రత్యుపకారార్థం ఫలముద్దిశ్య వా పునః ।
దీయతే చ పరిక్లిష్టం తద్దానం రాజసం స్మృతమ్ ॥21॥
Translation (భావార్థ):
But that gift which is given with the expectation of getting something in return, or with the hope of some personal benefit, or is offered unwillingly, is understood to be a gift influenced by passion.
అదేశకాలే యద్దానం అపాత్రేభ్యశ్చ దీయతే ।
అసత్కృతమవజ్ఞాతం తత్తామసముదాహృతమ్ ॥22॥
Translation (భావార్థ):
A gift that is given at the wrong place or time, to people who are not worthy, without proper respect or with contempt, is considered to be of tamasic nature.
ఓం తత్సదితి నిర్దేశః బ్రహ్మణస్త్రివిధః స్మృతః ।
బ్రాహ్మణాస్తేన వేదాశ్చ యజ్ఞాశ్చ విహితాః పురా ॥23॥
Translation (భావార్థ):
The words OM, Tat, and Sat are said to be the threefold designation of Brahman. By these, in ancient times, the Brahmanas, the Vedas, and the sacrifices were prescribed and set forth.
తస్మాదోమిత్యుదాహృత్య యజ్ఞదానతపఃక్రియాః ।
ప్రవర్తంతే విధానోక్తాః సతతం బ్రహ్మవాదినామ్ ॥24॥
Translation (భావార్థ):
Therefore, those who follow the scriptural path and speak of the Vedas always begin acts of sacrifice, charity, and austerity, as prescribed, by first uttering the sacred syllable Om.
తదిత్యనభిసంధాయ ఫలం యజ్ఞతపఃక్రియాః ।
దానక్రియాశ్చ వివిధాః క్రియంతే మోక్షకాంక్షిభిః ॥25॥
Translation (భావార్థ):
By uttering the word 'Tat', seekers of liberation perform sacrifices, austerities, and various acts of charity without any desire for personal reward.
సద్భావే సాధుభావే చ సదిత్యేతత్ప్రయుజ్యతే ।
ప్రశస్తే కర్మణి తథా సచ్ఛబ్దః పార్థ యుజ్యతే ॥26॥
Translation (భావార్థ):
The word 'sat' is used to indicate existence or reality, and also to signify goodness. In the same way, Arjuna, 'sat' is applied to any auspicious or commendable action.
యజ్ఞే తపసి దానే చ స్థితిః సదితి చోచ్యతే ।
కర్మ చైవ తదర్థీయం సదిత్యేవాభిధీయతే ॥27॥
Translation (భావార్థ):
Steadfastness in sacrifice, austerity, and charity is described as 'sat'-meaning true or good. Any action performed for the sake of these practices is also regarded as 'sat' or auspicious.
అశ్రద్ధయా హుతం దత్తం తపస్తప్తం కృతం చ యత్ ।
అసదిత్యుచ్యతే పార్థ న చ తత్ప్రేత్య నో ఇహ ॥28॥
Translation (భావార్థ):
O Arjuna, whatever is offered in sacrifice, given in charity, performed as austerity, or done as an action without faith is considered ineffective and meaningless. Such acts are called 'asat'-they bear no fruit either in this life or after death.
॥ ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసు ఉపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం
యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జునసంవాదే శ్రద్ధాత్రయవిభాగయోగో నామ సప్తదశోఽధ్యాయః ॥
Translation (భావార్థ):
Thus ends the seventeenth chapter, called the Yoga of the Division of the Threefold Faith, in the Upanishads of the Bhagavad Gita, which is the scripture of yoga and the teaching of knowledge of Brahman, presented as a dialogue between Sri Krishna and Arjuna.
Browse Related Categories:
