| | English | | Devanagari | | Telugu | | Tamil | | Kannada | | Malayalam | | Gujarati | | Odia | | Bengali | | |
| | Marathi | | Assamese | | Punjabi | | Hindi | | Samskritam | | Konkani | | Nepali | | Sinhala | | Grantha | | |
|
പാണിനീയ ശിക്ഷാ അഥ ശിക്ഷാം പ്രവക്ഷ്യാമി പാണിനീയം മതം യഥാ । പ്രസിദ്ധമപി ശബ്ദാര്ഥമവിജ്ഞാതമബുദ്ധിഭിഃ । ത്രിഷഷ്ടിശ്ചതുഃഷഷ്ടിർവാ വര്ണാഃ ശംഭുമതേ മതാഃ । സ്വരാവിംശതിരേകശ്ച സ്പര്ശാനാം പംചവിംശതിഃ । അനുസ്വാരോ വിസര്ഗശ്ച ക പൌ ചാപി പരാശ്രിതൌ । ആത്മാ ബുദ്ധ്യാ സമേത്യാര്ഥാന്മനോയുംക്തേ വിവക്ഷയാ । മാരുസ്തൂരസിചരന്മംദ്രം ജനയതി സ്വരമ് । കംഠേമാധ്യംദിനയുഗം മധ്യമം ത്രൈഷ്ടുഭാനുഗമ് । സോദീര്ണോ മൂര്ധ്ന്യഭിഹതോവക്രമാപദ്യ മാരുതഃ । സ്വരതഃ കാലതഃ സ്ഥാനാത് പ്രയത്നാനുപ്രദാനതഃ । ഉദാത്തശ്ചാനുദാത്തശ്ച സ്വരിതശ്ച സ്വരാസ്ത്രയഃ । ഉദാത്തേ നിഷാദഗാംധാരാവനുദാത്ത ഋഷഭധൈവതൌ । അഷ്ടൌസ്ഥാനാനി വര്ണാനാമുരഃ കംഠഃ ശിരസ്തഥാ । ഓഭാവശ്ച വിവൃത്തിശ്ച ശഷസാ രേഫ ഏവ ച । യദ്യോഭാവപ്രസംധാനമുകാരാദി പരം പദമ് । ഹകാരം പംചമൈര്യുക്തമംതഃസ്ഥാഭിശ്ച സംയുതമ് । കംഠ്യാവഹാവിചുയശാസ്താലവ്യാ ഓഷ്ഠജാവുപൂ । ജിഹ്വാമൂലേ തു കുഃ പ്രോക്തോ ദംത്യോഷ്ഠ്യോ വഃ സ്മൃതോ ബുധൈഃ । അര്ധമാത്രാ തു കംഠ്യസ്യ ഏകാരൈകാരയോര്ഭവേത് । സംവൃതം മാത്രികം ജ്ഞേയം വിവൃതം തു ദ്വിമാത്രികമ് । സ്വരാണാമൂഷ്മണാം ചൈവ വിവൃതം കരണം സ്മൃതമ് । അനുസ്വാരയമാനാം ച നാസികാ സ്ഥാനമുച്യതേ । അലാബുവീണാനിര്ഘോഷോ ദംത്യമൂല്യസ്വരാനുഗഃ । അനുസ്വാരേ വിവൃത്ത്യാം തു വിരാമേ ചാക്ഷരദ്വയേ । വ്യാഘ്രീ യഥാ ഹരേത്പുത്രാംദംഷ്ട്രാഭ്യാം ന ച പീഡയേത് । യഥാ സൌരാഷ്ട്രികാ നാരീ തക്രँ ഇത്യഭിഭാഷതേ । രംഗവര്ണം പ്രയുംജീരന്നോ ഗ്രസേത്പൂർവമക്ഷരമ് । ഹൃദയേ ചൈകമാത്രസ്ത്വര്ദ്ധമാത്രസ്തു മൂര്ദ്ധനി । ഹൃദയാദുത്കരേ തിഷ്ഠന്കാംസ്യേന സമനുസ്വരന് । മധ്യേ തു കംപയേത്കംപമുഭൌ പാര്ശ്വൌ സമൌ ഭവേത് । ഏവം വര്ണാഃ പ്രയോക്തവ്യാ നാവ്യക്താ ന ച പീഡിതാഃ । ഗീതീ ശീഘ്രീ ശിരഃകംപീ തഥാ ലിഖിതപാഠകഃ । മാധുര്യമക്ഷരവ്യക്തിഃ പദച്ഛേദസ്തു സുസ്വരഃ । ശംകിതം ഭീതിമുദ്ഘൃഷ്ടമവ്യക്തമനുനാസികമ് । ഉപാംശുദഷ്ടം ത്വരിതം നിരസ്തം വിലംബിതം ഗദ്ഗദിതം പ്രഗീതമ് । പ്രാതഃ പഠേന്നിത്യമുരഃസ്ഥിതേന സ്വരേണ ശാര്ദൂലരുതോപമേന । താരം തു വിദ്യാത്സവനം തൃതീയം ശിരോഗതം തച്ച സദാ പ്രയോജ്യമ് । അചോഽസ്പൃഷ്ടാ യണസ്ത്വീഷന്നേമസ്പൃഷ്ടാഃ ശലഃ സ്മൃതാഃ । ഞമോനുനാസികാ ന ഹ്രൌ നാദിനോ ഹഝഷഃ സ്മൃതാഃ । ഈഷച്ഛ്വാസാംശ്ചരോ വിദ്യാദ്ഗോര്ധാമൈതത്പ്രചക്ഷതേ । ഛംദഃ പാദൌ തു വേദസ്യ ഹസ്തൌ കല്പോഽഥ പഠ്യതേ । ശിക്ഷാ ഘ്രാണം തു വേദസ്യ മുഖം വ്യാകരണം സ്മൃതമ് । ഉദാത്തമാഖ്യാതി വൃഷോഽംഗുലീനാം പ്രദേശിനീമൂലനിവിഷ്ടമൂര്ധാ । ഉദാത്തം പ്രദേശിനീം വിദ്യാത്പ്രചയം മധ്യതോഽംഗുലിമ് । അംതോദാത്തമാദ്യുദാത്തമുദാത്തമനുദാത്തം നീചസ്വരിതമ് । അഗ്നിഃ സോമഃ പ്ര വോ വീര്യം ഹവിഷാം സ്വര്ബൃഹസ്പതിരിംദ്രാബൃഹസ്പതീ । ഹവിഷാം മധ്യോദാത്തം സ്വരിതി സ്വരിതമ് । അനുദാത്തോ ഹൃദി ജ്ഞേയോ മൂര്ധ്ന്യുദാത്ത ഉദാഹൃതഃ । ചാഷസ്തു വദതേ മാത്രാം ദ്വിമാത്രം ചൈവ വായസഃ । കുതീര്ഥാദാഗതം ദഗ്ധമപവര്ണം ച ഭക്ഷിതമ് । സുതീര്ഥാദഗതം വ്യക്തം സ്വാമ്നായ്യം സുവ്യവസ്ഥിതമ് । മംത്രോ ഹീനഃ സ്വരതോ വര്ണതോ വാ മിഥ്യാപ്രയുക്തോ ന തമര്ഥമാഹ । അനക്ഷരം ഹതായുഷ്യം വിസ്വരം വ്യാധിപീഡിതമ് । ഹസ്തഹീനം തു യോഽധീതേ സ്വരവര്ണവിവര്ജിതമ് । ഹസ്തേന വേദം യോഽധീതേ സ്വരവര്ണര്ഥസംയുതമ് । ശംകരഃ ശാംകരീം പ്രാദാദ്ദാക്ഷീപുത്രായ ധീമതേ । യേനാക്ഷരസമാമ്നായമധിഗമ്യ മഹേശ്വരാത് । യേന ധൌതാ ഗിരഃ പുംസാം വിമലൈഃ ശബ്ദവാരിഭിഃ । അജ്ഞാനാംധസ്യ ലോകസ്യ ജ്ഞാനാംജനശലാകയാ । ത്രിനയനമഭിമുഖനിഃസൃതാമിമാം യ ഇഹ പഠേത്പ്രയതശ്ച സദാ ദ്വിജഃ । ॥ ഇതി വേദാംഗനാസികാ അഥവാ പാണിനീയശിക്ഷാ സമാപ്താ ॥ |