அஷ்டாவக்ர கீ³தா closes with a final, uncompromising pointer: reality is non-dual, and the Self cannot be confined to any category the mind can invent. Across the whole dialogue, the teacher has kept repeating the same medicine in different forms: stop identifying with the body-mind and recognize yourself as the awareness in which all experience appears.
In the previous chapter (19), ஜனக spoke from the relief of clarity. He described doubt as a thorn removed from the heart by the forceps of truth-knowledge, and then he declared that familiar categories - time, place, duality, even spiritual states - could no longer bind him once he rested in Self-glory.
Seen as a whole, Chapter 20 is a final summary of the entire gItA in one mood: nothing that the mind points to as "me" can stand, and therefore the old questions lose meaning. The chapter ends by declaring the teaching complete. It leaves you with a simple invitation: stop searching in objects and concepts, and rest as the non-dual awareness that is already present.
ஜனக உவாச ॥
க்வ பூ⁴தானி க்வ தே³ஹோ வா க்வேந்த்³ரியாணி க்வ வா மன: ।
க்வ ஶூன்யம் க்வ ச நைராஶ்யம் மத்ஸ்வரூபே நிரஞ்ஜனே ॥ 2௦-1॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are elements, body, senses, and mind? Where are notions of void or despair? In my stainless true nature, these cannot define me.
க்வ ஶாஸ்த்ரம் க்வாத்மவிஜ்ஞானம் க்வ வா நிர்விஷயம் மன: ।
க்வ த்ருப்தி: க்வ வித்ருஷ்ணாத்வம் க³தத்³வந்த்³வஸ்ய மே ஸதா³ ॥ 2௦-2॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are scripture and even the concept of Self-knowledge, where is a mind without objects, where are satisfaction and thirstlessness - for me, always beyond opposites?
க்வ வித்³யா க்வ ச வாவித்³யா க்வாஹம் க்வேத³ம் மம க்வ வா ।
க்வ ப³ந்த⁴ க்வ ச வா மோக்ஷ: ஸ்வரூபஸ்ய க்வ ரூபிதா ॥ 2௦-3॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are knowledge and ignorance, "I" and "this," "mine," bondage and liberation? How can the true nature of the Self be turned into a defined "thing" at all?
க்வ ப்ராரப்³தா⁴னி கர்மாணி ஜீவன்முக்திரபி க்வ வா ।
க்வ தத்³ விதே³ஹகைவல்யம் நிர்விஶேஷஸ்ய ஸர்வதா³ ॥ 2௦-4॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are prarabdha karmas, where is "liberation while living" or "bodiless liberation"? For the always attributeless, distinctionless Self, these categories cannot bind.
க்வ கர்தா க்வ ச வா போ⁴க்தா நிஷ்க்ரியம் ஸ்பு²ரணம் க்வ வா ।
க்வாபரோக்ஷம் ப²லம் வா க்வ நி:ஸ்வபா⁴வஸ்ய மே ஸதா³ ॥ 2௦-5॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are the doer and enjoyer, where is action and actionlessness, where is even a "direct result"? For me, always beyond fixed ego-nature, these categories cannot bind.
க்வ லோகம் க்வ முமுக்ஷுர்வா க்வ யோகீ³ ஜ்ஞானவான் க்வ வா ।
க்வ ப³த்³த:⁴ க்வ ச வா முக்த: ஸ்வஸ்வரூபேஹமத்³வயே ॥ 2௦-6॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where is world, seeker, yogi, knower - where is bound or liberated? In my own true nature, I am non-dual.
க்வ ஸ்ருஷ்டி: க்வ ச ஸம்ஹார: க்வ ஸாத்⁴யம் க்வ ச ஸாத⁴னம் ।
க்வ ஸாத⁴க: க்வ ஸித்³தி⁴ர்வா ஸ்வஸ்வரூபேஹமத்³வயே ॥ 2௦-7॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are creation and dissolution, goal and means, practitioner and attainment? In my own nature, I am non-dual.
க்வ ப்ரமாதா ப்ரமாணம் வா க்வ ப்ரமேயம் க்வ ச ப்ரமா ।
க்வ கிஞ்சித் க்வ ந கிஞ்சித்³ வா ஸர்வதா³ விமலஸ்ய மே ॥ 2௦-8॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are knower, means of knowing, known object, and knowledge itself? Where are "something" and "nothing"? For me, always pure, these divisions cannot bind.
க்வ விக்ஷேப: க்வ சைகாக்³ர்யம் க்வ நிர்போ³த:⁴ க்வ மூட⁴தா ।
க்வ ஹர்ஷ: க்வ விஷாதோ³ வா ஸர்வதா³ நிஷ்க்ரியஸ்ய மே ॥ 2௦-9॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are distraction and concentration, confusion and wisdom, joy and sorrow - for me, always actionless in my true nature?
க்வ சைஷ வ்யவஹாரோ வா க்வ ச ஸா பரமார்த²தா ।
க்வ ஸுக²ம் க்வ ச வா து³க²ம் நிர்விமர்ஶஸ்ய மே ஸதா³ ॥ 2௦-1௦॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are worldly dealings and "highest truth," where are happiness and sorrow, for me who is always free of anxious conceptualizing?
க்வ மாயா க்வ ச ஸம்ஸார: க்வ ப்ரீதிர்விரதி: க்வ வா ।
க்வ ஜீவ: க்வ ச தத்³ப்³ரஹ்ம ஸர்வதா³ விமலஸ்ய மே ॥ 2௦-11॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are illusion and bondage, attachment and withdrawal, the individual and the absolute? For me, always pure, these divisions cannot bind.
க்வ ப்ரவ்ருத்திர்னிர்வ்ருத்திர்வா க்வ முக்தி: க்வ ச ப³ந்த⁴னம் ।
கூடஸ்த²னிர்விபா⁴க³ஸ்ய ஸ்வஸ்த²ஸ்ய மம ஸர்வதா³ ॥ 2௦-12॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are action and withdrawal, liberation and bondage, for me - the unchanging, undivided Self, steady and at home in itself always?
க்வோபதே³ஶ: க்வ வா ஶாஸ்த்ரம் க்வ ஶிஷ்ய: க்வ ச வா கு³ரு: ।
க்வ சாஸ்தி புருஷார்தோ² வா நிருபாதே⁴: ஶிவஸ்ய மே ॥ 2௦-13॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are instruction and scripture, disciple and teacher, and even the very idea of human goals - for me, the Self without limitation, pure auspiciousness?
க்வ சாஸ்தி க்வ ச வா நாஸ்தி க்வாஸ்தி சைகம் க்வ ச த்³வயம் ।
ப³ஹுனாத்ர கிமுக்தேன கிஞ்சின்னோத்திஷ்ட²தே மம ॥ 2௦-14॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Where are "exists" and "does not exist," one and two? What is the use of many words? Nothing at all arises as a separate reality in me.
இதி அஷ்டாவக்ரகீ³தா ஸமாப்தா ।
॥ ஓம் தத்ஸத் ॥
Translation (பா⁴வார்த²):
Thus concludes the Ashtavakra Gita. ஓம் தத் ஸத் - the sacred closing invocation.
Browse Related Categories:
