भूखंडं वारणांडं परवरविरटं डंपडंपोरुडंपं
डिं डिं डिं डिं डिडिंबं दहमपि दहमैः झंपझंपैश्चझंपैः ।
तुल्यास्तुल्यास्तु तुल्याः धुमधुमधुमकैः कुंकुमांकैः कुमांकैः
एतत्ते पूर्णयुक्तमहरहकरहः पातु मां नारसिंहः ॥ 1 ॥
भूभृद्भूभृद्भुजंगं प्रलयरववरं प्रज्वलज्ज्वालमालं
खर्जर्जं खर्जदुर्जं खिखचखचखचित्खर्जदुर्जर्जयंतम् ।
भूभागं भोगभागं गगगगगगनं गर्दमर्त्युग्रगंडं
स्वच्छं पुच्छं स्वगच्छं स्वजनजननुतः पातु मां नारसिंहः ॥ 2 ॥
एनाभ्रं गर्जमानं लघुलघुमकरो बालचंद्रार्कदंष्ट्रो
हेमांभोजं सरोजं जटजटजटिलो जाड्यमानस्तुभीतिः ।
दंतानां बाधमानां खगटखगटवो भोजजानुस्सुरेंद्रो
निष्प्रत्यूहं सराजा गहगहगहतः पातु मां नारसिंहः ॥ 3 ॥
शंखं चक्रं च चापं परशुमशमिषुं शूलपाशांकुशास्त्रं
बिभ्रंतं वज्रखेटं हलमुसलगदाकुंतमत्युग्रदंष्ट्रम् ।
ज्वालाकेशं त्रिनेत्रं ज्वलदनलनिभं हारकेयूरभूषं
वंदे प्रत्येकरूपं परपदनिवसः पातु मां नारसिंहः ॥ 4 ॥
पादद्वंद्वं धरित्रीकटिविपुलतरो मेरुमध्यूढ्वमूरुं
नाभिं ब्रह्मांडसिंधुः हृदयमपि भवो भूतविद्वत्समेतः ।
दुश्चक्रांकं स्वबाहुं कुलिशनखमुखं चंद्रसूर्याग्निनेत्रं
वक्त्रं वह्निस्सुविद्युत्सुरगणविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ 5 ॥
नासाग्रं पीनगंडं परबलमथनं बद्धकेयूरहारं
रौद्रं दंष्ट्राकरालं अमितगुणगणं कोटिसूर्याग्निनेत्रम् ।
गांभीर्यं पिंगलाक्षं भ्रुकुटितविमुखं षोडशाधार्धबाहुं
वंदे भीमाट्टहासं त्रिभुवनविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ 6 ॥
के के नृसिंहाष्टके नरवरसदृशं देवभीत्वं गृहीत्वा
देवंद्यो विप्रदंडं प्रतिवचन पयायाम्यनप्रत्यनैषीः ।
शापं चापं च खड्गं प्रहसितवदनं चक्रचक्रीचकेन
ओमित्ये दैत्यनादं प्रकचविविदुषा पातु मां नारसिंहः ॥ 7 ॥
झं झं झं झं झकारं झषझषझषितं जानुदेशं झकारं
हुं हुं हुं हुं हकारं हरित कहहसा यं दिशे वं वकारम् ।
वं वं वं वं वकारं वदनदलिततं वामपक्षं सुपक्षं
लं लं लं लं लकारं लघुवणविजयः पातु मां नारसिंहः ॥ 8 ॥
भूतप्रेतपिशाचयक्षगणशः देशांतरोच्चाटना
चोरव्याधिमहज्ज्वरं भयहरं शत्रुक्षयं निश्चयम् ।
संध्याकाले जपतमष्टकमिदं सद्भक्तिपूर्वादिभिः
प्रह्लादेव वरो वरस्तु जयिता सत्पूजितां भूतये ॥ 9 ॥ ।
इति श्रीविजयींद्रतीर्थ कृतं श्री षोडशबाहु नृसिंहाष्टकम् ।
