ऋषिरुवाच ।
जुष्टं बताद्याखिलसत्त्वराशेः
सांसिदःध्यमक्ष्णोस्तव दर्शनान्नः ।
यद्दर्शनं जन्मभिरीड्य सद्भि-
राशासते योगिनो रूढयोगाः ॥ 13 ॥
ये मायया ते हतमेधसस्त्व-
त्पादारविंदं भवसिंधुपोतम् ।
उपासते कामलवाय तेषां
रासीश कामान्निरयेऽपि ये स्युः ॥ 14 ॥
तथा स चाहं परिवोढुकामः
समानशीलां गृहमेधधेनुम् ।
उपेयिवान् मूलमशेषमूलं
दुराशयः कामदुघांघ्रिपस्य ॥ 15 ॥
प्रजापतेस्ते वचसाधीश तंत्या
लोकः किलायं कामहतोऽनुबद्धः ।
अहं च लोकानुगतो वहामि
बलिं च शुक्लानिमिषाय तुभ्यम् ॥ 16 ॥
लोकांश्च लोकानुगतान् पशूंश्च
हित्वा श्रितास्ते चरणातपत्रम् ।
परस्परं त्वद्गुणवादसीधु-
पीयूषनिर्यापितदेहधर्माः ॥ 17 ॥
न तेऽजराक्षभ्रमिरायुरेषां
त्रयोदशारं त्रिशतं षष्टिपर्व ।
षण्नेम्यनंतच्छदि यत्त्रिणाभि-
करालस्रोतो जगदाच्छिद्य धावत् ॥ 18 ॥
एकः स्वयं सन् जगतः सिसृक्षया
द्वितीययाऽत्मन्नधियोगमायया ।
सृजस्यदः पासि पुनर्ग्रसिष्यसे
यथोर्णनाभिर्भगवन् स्वशक्तिभिः ॥ 19 ॥
नैतद्बताधीश पदं तवेप्सितं
यन्मायया नस्तनुषे भूतसूक्ष्मम् ।
अनुग्रहायास्त्वपि यर्हि मायया
लसत्तुलस्या तनुवा विलक्षितः ॥ 20 ॥
तं त्वानुभूत्योपरतक्रियार्थं
स्वमायया वर्तितलोकतंत्रम् ।
नमाम्यभीक्ष्णं नमनीयपाद-
सरोजमल्पीयसि कामवर्षम् ॥ 21 ॥
इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे तृतीयस्कंधे एकविंशाध्यायांतर्गतं
कर्दमर्षिकृतं विष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।
भागवतपुराण . अध्याय 3/21/13-21 . ।
