മുചുകുംദ സ്തുതിഃ

വിമോഹിതോഽയം ജന ഈശ മായയാ
ത്വദീയയാ ത്വാം ച ഭജത്യനര്ഥദൃക് ।
സുഖായ ദുഃഖപ്രഭവേഷു സജ്ജതേ
ഗൃഹേഷു യോഷിത്പുരുഷശ്ച വംചിതഃ ॥ 1 ॥
ലബ്ധ്വാ ജനോ ദുര്ലഭമത്ര മാനുഷം
കഥംചിദവ്യംഗമയത്നതോഽനഘ ।
പാദാരവിംദം ന ഭജത്യസന്മതി-
ര്ഗൃഹാംധകൂപേ പതിതോ യഥാ പശുഃ ॥ 2 ॥
മമൈഷ കാലോഽജിത നിഷ്ഫലോ ഗതോ
രാജ്യശ്രിയോന്നദ്ധമദസ്യ ഭൂപതേ ।
മര്ത്യാത്മബുദ്ധേഃ സുതദാരകോശഭൂ-
ഷ്വാസജ്ജമാനസ്യ ദുരംതചിംതയാ ॥ 3 ॥
കലേവരേഽസ്മിന് ഘടകുഡ്യസന്നിഭേ
നിരൂഢമാനോ നരദേവ ഇത്യഹമ് ।
വൃതോ രഥേഭാശ്വപദാത്യനീകപൈര്ഗാം
പര്യടംസ്ത്വാഗണയന് സുദുര്മദഃ ॥ 4 ॥
പ്രമത്തമുച്ചൈരിതി കൃത്യചിംതയാ
പ്രഭുദ്ധലോഭം വിഷയേഷു ലാലസമ് ।
ത്വമപ്രമത്തഃ സഹസാഽഭിപദ്യസേ
ക്ഷുല്ലേലിഹാനോഽഹിരിവാഖുമംതകഃ ॥ 5 ॥
പുരാ രഥൈര്ഹേമപരിഷ്കൃതൈശ്ചരന്
മതംഗജൈർവാ നരദേവസംജ്ഞിതഃ ।
സ ഏവ കാലേന ദുരത്യയേന തേ
കലേവരോ വിട്കൃമിഭസ്മസംജ്ഞിതഃ ॥ 6 ॥
നിര്ജിത്യ ദിക്ചക്രമഭൂതവിഗ്രഹോ
വരാസനസ്ഥഃ സമരാജവംദിതഃ ।
ഗൃഹേഷു മൈഥുന്യസുഖേഷു യോഷിതാം
ക്രീഡാമൃഗ പൂരുഷ ഈശ നീയതേ ॥ 7 ॥
കരോതി കര്മാണി തപഃസു നിഷ്ഠിതോ
നിവൃത്തഭോഗസ്തദപേക്ഷയാ ദദത് ।
പുനശ്ച ഭൂയേയമഹം സ്വരാഡിതി
പ്രബുദ്ധതര്ഷോ ന സുഖായ കല്പതേ ॥ 8 ॥
ഭവാപവര്ഗോ ഭ്രമതോ യദാ ഭവേ-
ജ്ജനസ്യ തര്ഹ്യച്യുത സത്സമാഗമഃ ।
സത്സംഗമോ യര്ഹി തദൈവ സദ്ഗതൌ
പരാവരേശേ ത്വയി ജായതേ മതിഃ ॥ 9 ॥
മന്യേ മമാനുഗ്രഹ ഈശ തേ കൃതോ
രാജ്യാനുബംധാപഗമോ യദൃച്ഛയാ ।
യഃ പ്രാര്ഥ്യതേ സാധുഭിരേകചര്യയാ
വനം വിവിക്ഷദ്ഭിരഖംഡഭൂമിപൈഃ ॥ 10 ॥
ന കാമയേഽന്യം തവ പാദസേവനാദ്-
അകിംചനപ്രാര്ഥ്യതമാദ്വരം വിഭോ ।
ആരാധ്യ കസ്ത്വാം ഹ്യപവര്ഗദം ഹരേ
വൃണീത ആര്യോ വരമാത്മബംധനമ് ॥ 11 ॥
തസ്മാദ്വിസൃജ്യാശിഷ ഈശ സർവതോ
രജസ്തമഃസത്ത്വഗുണാനുബംധനാഃ ।
നിരംജനം നിര്ഗുണമദ്വയം പരം
ത്വാം ജ്ഞപ്തിമാത്രം പുരുഷം വ്രജാമ്യഹമ് ॥ 12 ॥
ചിരമിഹ വൃജിനാര്തസ്തപ്യമാനോഽനുതാപൈഃ
അവിതൃഷഷഡമിത്രോ ലബ്ധശാംതിഃ കഥംചിത് ।
ശരണദ സമുപേതസ്ത്വത്പദാബ്ജം പരാത്മന്
അഭയമമൃതമശോകം പാഹി മാഽപന്നമീശ ॥ 13 ॥

ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതാംതര്ഗതാ മുചുകുംദകൃതാ ശ്രീവിഷ്ണുസ്തുതിഃ സമാപ്താ ।

Browse Related Categories: