(പദ്മപുരാണ, ഉത്തരഖംഡ, 245.304-318)
ദൃഷ്ട്വാ തസ്മിന് ജലേ ദേവം വിസ്മയം പരമം യയൌ ।
തുഷ്ടാവാഥ യദുശ്രേഷ്ഠോ ഹരിം സർവഗമീശ്വരമ് ॥ 304 ॥
അക്രൂര ഉവാച ।
കാലാത്മനേ നമസ്തുഭ്യമനാദിനിധനായ ച ।
അവ്യക്തായ നമസ്തുഭ്യമവികാരായ തേ നമഃ ॥ 305 ॥
ഭൂതഭര്ത്രേ നമസ്തുഭ്യം ഭൂതവ്യാഘ്ര നമോ നമഃ ।
നമസ്തേ സർവഭൂതാനാം നിയംത്രേ പരമാത്മനേ ॥ 306 ॥
വികാരായാവികാരായ പ്രത്യക്ഷപുരുഷായ ച ।
ഗുണഭര്ത്രേ നമസ്തുഭ്യം നിയമായ നമോ നമഃ ॥ 307 ॥
ദേശകാലാദിനിര്ഭേദരഹിതായ പരാത്മനേ ।
അനംതായ നമസ്തുഭ്യമച്യുതായ നമോ നമഃ ॥ 308 ॥
ഗോവിംദായ നമസ്തുഭ്യം ത്രയീനാഥായ ശാരംഗിണേ ।
നാരായണായ വിശ്വായ വാസുദേവായ തേ നമഃ ॥ 309 ॥
വിഷ്ണവേ പുരുരൂപായ ശാശ്വതായ നമോ നമഃ ।
പദ്മനേത്രായ നിത്യായ ശംഖചക്രധരായ ച ॥ 310 ॥
ഉദ്യത്കോടിരവിപ്രഖ്യ ഭൂഷണാംചിതവര്ചസേ ।
ഹരയേ സർവലോകാനാമീശ്വരായ നമോ നമഃ ॥ 311 ॥
സവിത്രേ സർവജഗതാം ബീജായ പരമാത്മനേ ।
സംകര്ഷണായ കൃഷ്ണായ പ്രദ്യുമ്നായ നമോ നമഃ ॥ 312 ॥
അനിരുദ്ധായ ധാത്രേ ച വിധാത്രേ വിശ്വയോനയേ ।
സഹസ്രമൂര്ത്തയേ തുഭ്യം ബഹുമൂര്ദ്ധാംഘ്രിബാഹവേ ॥ 313 ॥
സഹസ്രനാമ്നേ നിത്യായ പുരുഷായ നമോ നമഃ ।
നമസ്തേ നാഗപര്യംകശായിനേ സൌമ്യരൂപിണേ ॥ 314 ॥
കേശവായ നമസ്തുഭ്യം പീതവസ്ത്രധരായ ച ।
ലക്ഷ്മീഘനകുചാശ്ലേഷവിമര്ദോജ്ജ്വലവര്ചസേ ।
ശ്രീധരായ നമസ്തുഭ്യം ശ്രീശായാനംതരൂപിണേ ॥ 315 ॥
ഈശ്വര ഉവാച ।
സ്നാനകാലേ പഠേദ്യസ്തു ദേവം ധ്യായന്സനാതനമ് ।
ഇമം സ്തവം നരോ ഭക്ത്യാ മഹദ്ഭിര്മുച്യതേ ഹ്യഘൈഃ ॥ 316 ॥
സർവതീര്ഥഫലം പ്രാപ്യ വിഷ്ണുസായുജ്യമാപ്നുയാത് ।
ഏവമംതര്ജലേ ദേവം സ്തുത്വാ ഭാഗവതോത്തമഃ ॥ 317 ॥
അര്ചയാമാസ സ ജലൈഃ കുസുമൈശ്ച സുഗംധിഭിഃ ।
കൃതകൃത്യസ്തദാക്രൂരോ നിര്ഗത്യ യമുനാജലാത് ॥ 318 ॥
॥ ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഉത്തരഖംഡേ പംചചത്വാരിംശാധികദ്വിശതതമാധ്യായാംതര്ഗതം അക്രൂരകൃതാ ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതിഃ സമാപ്താ ॥
