Kathopanishad - Chapter 2, Valli 1 - Tamil

கடோ²பனிஷத் அத்⁴யாய 2, வல்லீ 1, deepens the interior turn begun in the first அத்⁴யாய. The section opens with a powerful diagnosis: the senses are naturally turned outward, so the inner Self is missed unless attention is consciously reversed. From there, the text unfolds a rigorous non-dual contemplative map.

This வல்லீ is structurally elegant. It moves from psychological correction (outwardness and desire) to witness-recognition (across waking and dream), then to cosmological pointers (source of deities, sun, and life), and finally to explicit non-duality and contemplative assimilation. The repeated refrain ஏதத்³வை தத் marks each insight as pointing to the same supreme reality.

அத்⁴யாய 2
வல்லீ 1

Translation (பா⁴வார்த²):
This is Katha Upanishad chapter 2, section 1, the section that establishes the inward turn to the inner Self and the repeated "this indeed is That" contemplative pointers.

பராஞ்சிகா²னி வ்யத்ருணத்ஸ்வயம்பூ⁴ஸ்தஸ்மாத்பராங்பஶ்யதி நாந்தராத்மன்‌।
கஶ்சித்³தீ⁴ர: ப்ரத்யகா³த்மானமைஷதா³வ்ருத்தசக்ஷுரம்ருதத்வமிச்ச²ன்‌ ॥1॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The Self-born projected the sense openings outward; therefore beings look outward and not toward the inner Self. But some discerning one, seeking immortality, turns attention inward and realizes the inner Self.

பராச: காமானனுயந்தி பா³லாஸ்தே ம்ருத்யோர்யந்தி விததஸ்ய பாஶம்‌।
அத² தீ⁴ரா அம்ருதத்வம் விதி³த்வா த்⁴ருவமத்⁴ருவேஷ்விஹ ந ப்ரார்த²யந்தே ॥2॥

Translation (பா⁴வார்த²):
Immature people pursue outward desires and fall into death's widespread snare. The wise, knowing the immortal, do not seek the permanent in impermanent things.

யேன ரூபம் ரஸம் க³ந்த⁴ம் ஶப்³தா³ன்ஸ்பர்ஶாம்ஶ்ச மைது²னான்‌।
ஏதேனைவ விஜானாதி கிமத்ர பரிஶிஷ்யதே। ஏதத்³வை தத்‌ ॥3॥

Translation (பா⁴வார்த²):
That by which form, taste, smell, sound, touch, and pleasure are known - by that alone all this is known. What then remains unknown here? This indeed is That.

ஸ்வப்னாந்தம் ஜாக³ரிதாந்தம் சோபௌ⁴ யேனானுபஶ்யதி।
மஹாந்தம் விபு⁴மாத்மானம் மத்வா தீ⁴ரோ ந ஶோசதி ॥4॥

Translation (பா⁴வார்த²):
That by which one witnesses both dream and waking - knowing that great, all-pervading Self, the wise no longer grieves.

ய இமம் மத்⁴வத³ம் வேத³ ஆத்மானம் ஜீவமந்திகாத்‌।
ஈஶானம் பூ⁴தப⁴வ்யஸ்ய ந ததோ விஜுகு³ப்ஸதே। ஏதத்³வை தத்‌ ॥5॥

Translation (பா⁴வார்த²):
Who knows this Self as the inner living principle, the enjoyer and the Lord of past and future, no longer recoils in fear. This indeed is That.

ய: பூர்வம் தபஸோ ஜாதமத்³‌ப்⁴ய: பூர்வமஜாயத।
கு³ஹாம் ப்ரவிஶ்ய திஷ்ட²ந்தம் யோ பூ⁴தேபி⁴ர்வ்யபஶ்யத। ஏதத்³வை தத்‌ ॥6॥

Translation (பா⁴வார்த²):
That which is prior to cosmic manifestation, prior even to elemental emergence, yet abiding in the inner cave and discerned through beings - this indeed is That.

யா ப்ராணேன ஸம்ப⁴வத்யதி³திர்தே³வதாமயீ।
கு³ஹாம் ப்ரவிஶ்ய திஷ்ட²ந்தீம் யா பூ⁴தேபி⁴ர்வ்யஜாயத। ஏதத்³வை தத்‌ ॥7॥

Translation (பா⁴வார்த²):
That cosmic principle, appearing through vital force as Aditi and manifesting through beings while dwelling in the inner cave - this indeed is That.

அரண்யோர்னிஹிதோ ஜாதவேதா³ க³ர்ப⁴ இவ ஸுப்⁴ருதோ க³ர்பி⁴ணீபி⁴:।
தி³வே தி³வே ஈட்³யோ ஜாக்³ருவத்³பி⁴ர்ஹவிஷ்மத்³பி⁴ர்மனுஷ்யேபி⁴ரக்³னி:। ஏதத்³வை தத்‌ ॥8॥

Translation (பா⁴வார்த²):
Like fire hidden in the arani sticks, like an embryo carefully held, Agni is to be daily invoked by vigilant offering humans. This indeed is That.

யதஶ்சோதே³தி ஸூர்யோஸ்தம் யத்ர ச க³ச்ச²தி।
தம் தே³வா: ஸர்வேர்பிதாஸ்தது³ நாத்யேதி கஶ்சன। ஏதத்³வை தத்‌ ॥9॥

Translation (பா⁴வார்த²):
From That the sun rises and into That it sets; in That all deities are grounded; none can go beyond That. This indeed is That.

யதே³வேஹ தத³முத்ர யத³முத்ர தத³ன்விஹ।
ம்ருத்யோ: ஸ ம்ருத்யுமாப்னோதி ய இஹ நானேவ பஶ்யதி ॥1௦॥

Translation (பா⁴வார்த²):
What is here is there, and what is there is here. Whoever sees separateness here as ultimate goes from death to death.

மனஸைவேத³மாப்தவ்யம் நேஹ நானாஸ்தி கிஞ்சன।
ம்ருத்யோ: ஸ ம்ருத்யும் க³ச்ச²தி ய இஹ நானேவ பஶ்யதி ॥11॥

Translation (பா⁴வார்த²):
This truth must be realized through a refined inward mind; here, in reality, there is no true multiplicity. Whoever sees separateness as absolute goes from death to death.

அங்கு³ஷ்ட²மாத்ர: புருஷோ மத்⁴ய ஆத்மனி திஷ்ட²தி।
ஈஶானோ பூ⁴தப⁴வ்யஸ்ய ந ததோ விஜுகு³ப்ஸதே। ஏதத்³வை தத்‌ ॥12॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The "thumb-sized" purusha is said to abide in the heart-center, the Lord of past and future; knowing this, one no longer recoils in fear. This indeed is That.

அங்கு³ஷ்ட²மாத்ர: புருஷோ ஜ்யோதிரிவாதூ⁴மக:।
ஈஶானோ பூ⁴தப⁴வ்யஸ்ய ஸ ஏவாத்³ய ஸ உ ஶ்வ:। ஏதத்³வை தத்‌ ॥13॥

Translation (பா⁴வார்த²):
That same meditative purusha is like smokeless light, Lord of past and future - the same in today and tomorrow. This indeed is That.

யதோ²த³கம் து³ர்க³ம் வ்ருஷ்டம் பர்வதேஷு விதா⁴வதி।
ஏவம் த⁴ர்மான்ப்ருத²க்‌ பஶ்யம்ஸ்தானேவானுவிதா⁴வதி ॥14॥

Translation (பா⁴வார்த²):
Just as rainwater on mountains runs in many scattered channels, so one who sees realities as absolutely separate runs after that very multiplicity.

யதோ²த³கம் ஶுத்³தே⁴ ஶுத்³த⁴மாஸிக்தம் தாத்³ருகே³வ ப⁴வதி।
ஏவம் முனேர்விஜானத ஆத்மா ப⁴வதி கௌ³தம ॥15॥

Translation (பா⁴வார்த²):
As pure water poured into pure water becomes one with it, so for the sage who truly knows, identity abides in the Self, O Gautama.

Browse Related Categories: