श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकांडम् ।
अथ षष्ठस्सर्गः ।
लंकायांतुकृतंकर्मघोरंदृष्टवाभयावहम् ।
राक्षसेंद्रोहनुमताशक्रेणेवमहात्मना ॥ 1 ॥
अब्रवीद्राक्षसान् सर्वान्ह्रियाकिंचिदवाङ्मुखः ।
धर्षिताचप्रविष्टाचलंकादुष्प्रसहापुरी ॥ 2 ॥
तेनवानरमात्रेणदृष्टासीताचजानकी ।
प्रासादोधर्षितश्चैत्यःप्रवराराक्षसाहताः ॥ 3 ॥
आविलाचपुरीलंकासर्वाहनुमताकृता ।
किंकरिष्यामिभद्रंवोकिंवायुक्तमनंतरम् ॥ 4 ॥
उच्यतांनस्समर्थंयत्कृतंचसुकृतंभवेत् ।
मंत्रमूलंचविजयंप्रवदंतिमनस्विनः ॥ 5 ॥
तस्मद्वैरोचयेमंत्रंरामंप्रतिमहाबलाः ।
त्रिविधाःपुरुषालोकेउत्तमाधममध्यमाः ॥ 6 ॥
तेषांतुसमवेतानांगुणदोषौवदाम्यहम् ।
मंत्रिभिर्हितसंयुक्तैस्समर्थैर्मंत्रनिर्णये ॥ 7 ॥
मित्रैर्वापिसमानार्थैर्बांधवैरपिवाधिकैः ।
सहितोमंत्रियित्वायःकर्मारंभान्प्रवर्तयेत् ॥ 8 ॥
दैवेचकुरुतेयत्नंतमाहुःपुरुषोत्तमम् ।
कोऽर्थंविमृशेदेकोधर्मेप्रकुरुतेमनः ॥ 9 ॥
कःकार्याणिकुरुतेतमाहुर्मध्यमंनरम् ।
गुणदोषौवनिशिचत्य त्यक्त्यादैवव्यपाश्रयम् ॥ 10 ॥
करिष्यामीतियःकार्यमुपेक्षेत्सनराधमः ।
यथेमेपुरुषानित्यमुत्तमाधममध्यमाः ॥ 11 ॥
वंमंत्राऽहिविज्ञेयाउत्तमाधममध्यमः ।
ऐकमत्यमुपागम्यशास्त्रदृष्टेनचक्षुषा ॥ 12 ॥
मंत्रिणोयत्रनिरतास्तमाहुर्मंत्रमुत्तमम् ।
बह्व्योऽपिमतीर्गत्वामंत्रिणामर्थनिर्णये ॥ 13 ॥
पुनर्यत्रैकतांप्राप्तस्समंत्रोमध्यमस्स्मृतः ।
अन्योन्यमतिमास्थाययत्रसंप्रतिभाष्यते ॥ 14 ॥
न च ऐकमत्ये श्रेयो अस्ति मंत्रः सो अधम उच्यते ।
तस्मात् सुमंत्रितं साधु भवंतो मंत्रि सत्तमाः ॥ 15 ॥
कार्यंसंप्रतिपद्यंतामेतत्कृत्यंमतंमम ।
वानराणांहिधीराणांसहस्रैःपरिवारितः ॥ 16 ॥
रामोऽभ्येतिपुरीलंकामस्माकमुपरोधकः ।
तरिष्यतिचसुव्यक्तंराघवस्सागरंसुखम् ॥ 17 ॥
तरसायुक्तरूपेणसानुजस्सबलानुगः ।
समुद्रमुच्छोषयतिवीर्येणान्यत्करोतिवा ॥ 18 ॥
अस्मिन्नेवंगतेकार्येविरुद्धेवानरैस्सह ।
हितंपुरेचसैन्येचसर्वसम्मंत्रयतांमम ॥ 19 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकांडे षष्ठस्सर्गः ॥
