श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अयोध्याकांडम् ।
अथ एकाधिकशततमस्सर्गः ।
रामस्य वचनं श्रुत्वा भरतः प्रत्युवाच ह ।
किं मे धर्माद्विहीनस्य राजधर्मः करिष्यति ॥ 1 ॥
किं एतद् इग्च्छेयं अहं श्रोतुं प्रव्याहृतं त्वया ।
यस्मात् त्वं आगतो देशं इमं चीर जटा अजिनी ॥ 2 ॥
स समृद्धां मया सार्धमयोध्यां गच्छ राघव ।
अभिषेचयचात्मानं कुलस्यास्य भवाय नः ॥ 3 ॥
राजानं मानुषं प्राहु र्देवत्वे सम्मतो मम ।
यस्य धर्मार्थसहितं वृत्तमाहुरमानुषम् ॥ 4 ॥
केकयस्थे च मयि तु त्वयि चारण्य माश्रिते ।
दिवमार्यो गतो राजा यायजूकः सतां मतः ॥ 5 ॥
निष्क्रांतमात्रे भवति ससीते सहलक्ष्मणे ।
दुःखशोकाभिभूतस्तु राजा त्रिदिवमभ्यगात् ॥ 6 ॥
उत्तिष्ठ पुरुषव्याघ्र क्रियतामुदकं पितुः ।
अहं चायं च शत्रुघ्नः पूर्वमेव कृतोदकौ ॥ 7 ॥
प्रियेण किल दत्तं हि पितृलोकेषु राघव ।
अक्षय्यं भवतीत्याहुर्भवांश्चैव पितुः प्रियः ॥ 8 ॥
त्वामेव शोचंस्तव दर्शनेप्सुस्त्वय्येव सक्तामनिवर्त्य बुद्धिम् ।
त्वया विहीन स्तव शोकमग्नस्त्वां संस्मरन्नस्तमितः पिता ते ॥ 9 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकांडे एकाधिकशततमस्सर्गः ॥
