श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकांडम् ।
अथ चतुर्विंशत्यधिकशततमस्सर्गः ।
तांरात्रिमुषितंरामंसुखोत्थिमरिंदमम् ।
अब्रवीत्प्रांजलिर्वाक्यंजयंपृष्टवाविभीषणः ॥ 1 ॥
स्नानानिचांगरागाणिवस्त्राण्याभरणानि च ।
चंदनानि च दिव्यानिमाल्यानिविविधानि च ॥ 2 ॥
अलंकारविदश्चेमानार्यःपद्मनिभेक्षणाः ।
उपस्थितास्त्वांविधवत्स्नापयिष्यंतिराघव ॥ 3 ॥
एवमुक्तस्तुकाकुत्स्थः प्रत्युवाचविभीषणम् ।
हरीन्सुग्रीवमुख्यांस्त्वंस्नानेनोपनिमंत्रय ॥ 4 ॥
स तुताम्यतिधर्मात्माममहेतोस्सुखोचितः ।
सुकुमारोमहाबाहोकुमारः सत्यसंश्रयः ॥ 5 ॥
तंविनाकैकयीपुत्रंभरतंधर्मचारिणम् ।
न मेस्नानंबहुमतंवस्त्राण्याभरणानि च ॥ 6 ॥
एतत्पश्ययथाक्षिप्रंप्रतिगच्छामतांपुरीम् ।
अयोध्यांगच्छतोह्येषपंथाःपरमदुर्गमः ॥ 7 ॥
एवमुक्तस्तुकाकुत्स्थंप्रत्युवाचविभीषणः ।
अह्नात्वांप्रापयिष्यामितांपुरींपार्थिवात्मज ॥ 8 ॥
पुष्पकंनामभद्रंतेविमानंसूर्यसन्निभम् ।
ममभ्रातुःकुबेरस्यरावणेनबलीयसा ॥ 9 ॥
हृतंनिर्जित्यसंग्रामेकामगंदिव्यमुत्तमम् ।
त्वदर्थंपालितंचेदंतिष्ठत्यतुलविक्रम ॥ 10 ॥
तदिदंमेघसंकाशंविमानमिहतिष्ठति ।
तेनयास्यसियानेनत्वमयोध्यांगतज्वरः ॥ 11 ॥
अहंतेयुद्यनुग्राह्योयदिस्मरसिमेगुणान् ।
वसतावदिहप्राज्ञ यद्यस्तिमयिसौहृदम् ॥ 12 ॥
लक्ष्मणेनसहभ्रात्रावैदेह्याभार्ययासह ।
अर्चितस्सर्वकामैस्त्वंततोराम गमिष्यसि ॥ 13 ॥
प्रीतियुक्तस्यविहितांससैन्यःससुहृद्गणः ।
सक्रतियांराममेतावद्गृहेणत्वंमयोद्यताम् ॥ 14 ॥
प्रणयाद्भहुमानाच्चसौहार्देन च राघव ।
प्रसादायामिप्रेष्योऽहं न खल्वाज्ञापयामिते ॥ 15 ॥
एवमुक्तस्ततोरामःप्रत्युवाचविभीषणम् ।
रक्षसांवानराणां च सर्वेषामेवशृण्वताम् ॥ 16 ॥
पूजितोऽस्मित्वयावीर साचिव्येनपरंतप ।
सर्वात्मना च चेष्टाभिःसौहार्देनपरेण च ॥ 17 ॥
न खल्वेतन्नकुर्यांतेवचनंराक्षसेश्वर ।
तंतुमेभ्रातरंद्रष्टुंभरतंत्वरतेमनः ॥ 18 ॥
मांनिवर्तयितुंयोऽसौचित्रकूटमुपागतः ।
शिरसायाचतोयस्यवचनं न कृतंमया ॥ 19 ॥
कौसल्यां च सुमित्रां च कैकेयीं च यशस्विनीम् ।
गुहं च सुहृदंचैवपौरान्जनपदैस्सह ॥ 20 ॥
अनुजानीहमांसौम्य पूजितोऽस्मिविभीषण ।
मन्युर्नखलुकर्तव्यःसखेत्वांचानुमानये ॥ 21 ॥
उपस्थापयमेशीघ्रंविमानंराक्षसेश्वर ।
कृतकार्यस्यमेवासःकथंस्यादिहसम्मतः ॥ 22 ॥
एवमुक्तस्तुरामेणराक्षसेंद्रोविभीषणः ।
विमानसूर्यसंकाशमाजुहावत्वरान्वितः ॥ 23 ॥
ततःकांचनचित्रांगंवैदूर्यमणिवेदिकम् ।
कूटागारैःपरिक्षिप्तंसर्वतोरजतप्रभम् ॥ 24 ॥
पांडुराभिःपताकाभिर्ध्वजैश्चसमलंकृतम् ।
शोभितंकांचनैर्हर्म्यैर्हेमपद्मविभूषितैः ॥ 25 ॥
प्रकीर्णंकिंकिणीजालैर्मुक्तामणिगवाक्षकम् ।
घंटाजालैःपरिक्षिप्तंसर्वतोमधुरस्वनम् ॥ 26 ॥
यन्मेरुशिखराकारंनिर्मितंविश्वकर्मणा ।
बृहभिर्भूषितंहर्म्यैर्मुक्तारजतशोभितैः ॥ 27 ॥
तलैस्स्फटिकचित्रांगैदूर्यैश्चवरासनैः ।
महार्हास्तरणोपेतैरुपपन्नंमहाधनैः ॥ 28 ॥
उपस्थितमनाधृष्यंतद्विमानंमनोजवम् ।
निवेदयित्वारामायतस्थौतत्रविभीषणः ॥ 29 ॥
तत्पुष्पकंकामगमंविमानमुपस्थितंभूधरसन्निकाशम् ।
दृष्टवातदाविस्मयमाजगामरामस्ससौमित्रिरुदारसत्त्वः ॥ 30 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकांडे चतुर्विंशत्यधिकशततमस्सर्गः ॥
