श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकांडम् ।
अथ षट्त्रिंशस्सर्गः ।
तत्तुमाल्यवतोवाक्यंहितमुक्तंदशाननः ।
नमर्षयतिदुष्टात्माकालस्यवशमागतः ॥ 1 ॥
नबद् ध्वाभ्रुकुटींवक्त्रेक्रोधस्यवशमागतः ।
अमर्षात्परिवृत्ताक्षोमाल्यवंतमथाब्रवीत् ॥ 2 ॥
हितबुध्यायदहितंवचःपरुषमुच्यते ।
परपक्षंप्रनिश्यैवनैतच्च्रोत्रगतंमम ॥ 3 ॥
मानुषंकृपणंराममेकंशाखामृगाश्रयम् ।
समर्थंमन्यसेकेनत्यक्तंपित्रावनालयम् ॥ 4 ॥
रक्षसामीश्वरंमांचदेवानांचभयंकरम् ।
हीनंमांमन्यसेकेनह्यहीनंसर्वविक्रमैः ॥ 5 ॥
वीरद्वेषेणवाशंकेपक्षपातेनवारिपोः ।
त्वयाहंपरुषाण्युक्तःपरप्रोत्साहनेनवा ॥ 6 ॥
प्रभवंतंपदस्थंहिपरुषंकोऽभिभाषते ।
पंडितश्शास्त्रतत्त्वज्ञोविनाप्रोत्साहनाद्रिपोः ॥ 7 ॥
आनीयचवनासतीतांपद्महीनामिवश्रियम् ।
किमर्थंप्रतिदास्यामिराघवस्यभयादहम् ॥ 8 ॥
वृतंवानरकोटीभिस्ससुग्रीवंसलक्ष्मणम् ।
पश्यकैश्चिदहोभिस्त्वंराघवंनिहतंमया ॥ 9 ॥
द्वंद्वेयस्यनतिष्ठंतिदैवतान्यपिसंयुगे ।
सकस्माद्रावणोयुद्धेभयमाहारयिष्यति ॥ 10 ॥
द्विधाभज्येयमप्येवंननमेयंतुकस्यचित् ।
एषमेसहजोदोषस्स्वभावोदुरतिक्रमः ॥ 11 ॥
यदितावत्समुद्रेतुसेतुर्बद्धोयदृच्छया ।
रामेणविस्मयःकोऽत्रयेवमेभयमागतम् ॥ 12 ॥
सतुतीर्त्वार्णवंरामस्सहवानरसेनया ।
प्रतिजानामितेसत्यंनजीवन्प्रतियास्यति ॥ 13 ॥
एवं ब्रुवाणं सम्रब्धं रुष्टं विज्नाय रावणम् ।
व्रीडितो माल्यवान् वाक्यं न उत्तरं प्रत्यपद्यत ॥ 14 ॥
जयाशिषाचराजानंवर्धयित्वायथोचितम् ।
माल्यवानभ्यनुज्ञातोजगामस्वंनिवेशनम् ॥ 15 ॥
रावणस्तुसहामात्योमंत्रयित्वाविमृश्यच ।
लंकायामतुलांगुप्तिंकारयामासराक्षसः ॥ 16 ॥
व्यादिदेशसपूर्वस्यांप्रहस्तंद्वारिराक्षसम् ।
दक्षिणस्यांमहावीर्यौमहापार्श्वमहादरौ ॥ 17 ॥
पश्चिमायामथोद्वारिपुत्रमिंद्रजितंतदा ।
व्यादिदेशमयामायंबहूभीराक्षसैर्भहुभिर्वृतम् ॥ 18 ॥
उतरस्यांपुरद्वारिव्यादिश्यशुकसारणौ ।
स्वयंचात्रगमिष्यामिमंत्रिणस्तानुवाचह ॥ 19 ॥
राक्षसांतुविरूपाक्षंमहावीर्यपराक्रमम् ।
मध्यमेऽस्थापयद्गुल्मेबहुभिस्सहराक्षसैः ॥ 20 ॥
एवंविधानंलंकायांकृत्वाराक्षसपुंगवः ।
कृतकृत्यमिवात्मानंमन्यतेकालचोदितः ॥ 21 ॥
विसर्जयामासततस्समंत्रिणोविधानमाज्ञाप्यपुरस्यपुष्कलम् ।
जयाशिषामंत्रिगणेनपूजितोविवेशचाऽंतःपुरमृद्धिमन्महत् ॥ 22 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकांडे षट्त्रिंशस्सर्गः ॥
