श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे युद्धकांडम् ।
अथ त्रयोविंशस्सर्गः ।
निमित्तानिनिमित्ताज्ञोदृष्टवालक्ष्मणपूर्वजः ।
सौमित्रिंसंपरिष्वज्यैदंवचनमब्रवीत् ॥ 1 ॥
निमित्तानिपरिगृह्योदकंशीतंवनानिफलवंतिच ।
बलौघंसंविभज्येमंव्यूह्यतिष्ठेमलक्ष्मण ॥ 2 ॥
लोकक्षयकरंभीमंभयंपश्याम्युपस्थितम् ।
निबर्हणंप्रवीराणामृक्षवानररक्षसाम् ॥ 3 ॥
वाताश्चकलुषावांतिकंपतेचवसुंधराः ।
पर्वताग्राणिवेपंतेपतंतिचमहीरुहाः ॥ 4 ॥
मेघाःक्रव्यादसंकाशाःपरुषाःपरुषस्वनाः ।
क्रूराःक्रूरंप्रवर्षंतिमिश्रंशोणितबिंदुभिः ॥ 5 ॥
रक्तचंदनसंकाशासंध्यापरमदारुणा ।
ज्वलतःप्रपतत्येतदादित्यादग्निमंडलम् ॥ 6 ॥
दीनादीनस्वराःक्रूरास्सर्वतोमृगपक्षिणः ।
प्रत्यादित्यंविनर्धंतिजनयंतोमहाद्भयम् ॥ 7 ॥
रजन्यामप्रकाशस्तुसंतापयतिचंद्रमाः ।
कृष्णरक्तांशुपर्यंतोलोकक्षयैवोदितः ॥ 8 ॥
ह्रस्वोरूक्षोऽप्रशस्तश्चपरिवेषस्सुलोहितः ।
आदित्येविमलेनीलंलक्ष्मलक्ष्मणदृश्यते ॥ 9 ॥
रजसामहताचापिनक्षत्राणिहतानिच ।
युगांतमिवलोकानांपश्यशंसंतीवलक्ष्मण ॥ 10 ॥
काकाश्श्येनास्तथानीचागृध्राःपरिपतंतिच ।
शिवाश्चाप्यशिवान्नादान्नदंतिसुमहाभयान् ॥ 11 ॥
शैलैश्शूलैश्चखढगैश्चविसृष्टैःकपिराक्षसैः ।
भविष्यत्यावृताभूमिर्मांसशोणितकर्दमा ॥ 12 ॥
क्षिप्रमद्यैवदुर्दर्षांपुरींरावणपालिताम् ।
अभियामजनेनैवसर्वतोहरिभिर्ववृताः ॥ 13 ॥
इत्येवमुक्त्वाधर्मात्माधनवीसंग्रामहर्षणः ।
प्रतस्थेपुरतोरामोलंकामभिमुखोविभुः ॥ 14 ॥
सविभीषणसुग्रीवास्ततस्तेवानरर्षभाः ।
प्रतस्थिरेविनर्दंतोनिश्चिताद्विषतांवधे ॥ 15 ॥
राघवस्यप्रियार्थंतुसुतरांवीर्यशालिनाम् ।
हरीणांकर्मचेष्टाभिस्तुतोषरघुपुंगवः ॥ 16 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये युद्धकांडे त्रयोविंशस्सर्गः ॥
