ಶ್ರೀಮದ್ವಾಲ್ಮೀಕೀಯ ರಾಮಾಯಣೇ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಣ್ಡಮ್ ।
ಅಥ ದ್ವಾಧಿಕಶತತಮಸ್ಸರ್ಗಃ ।
ತಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕರುಣಾಂ ವಾಚಂ ಪಿತುರ್ಮರಣಸಂಹಿತಾಮ್ ।
ರಾಘವೋ ಭರತೇ ನೋಕ್ತಾಂ ಬಭೂವ ಗತಚೇತನಃ ॥ 1 ॥
ತಂ ತು ವಜ್ರಮಿವೋತ್ಸೃಷ್ಟಮಾಹವೇ ದಾನವಾರಿಣಾ ವಾಗ್ವಜ್ರಮ್ಭರತೇ ನೋಕ್ತ ಮಮನೋಜ್ಞಂ ಪರನ್ತಪಃ ॥ 2 ॥
ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ರಾಮೋ ಬಾಹೂ ವೈಪುಷ್ಪಿತಾಗ್ರೋ ಯಥಾ ದ್ರುಮಃ ।
ವನೇ ಪರಶುನಾ ಕೃತ್ತಸ್ತಥಾ ಭುವಿ ಪಪಾತ ಹ ॥ 3 ॥
ತಥಾ ಹಿ ಪತಿತಂ ರಾಮಂ ಜಗತ್ಯಾಂ ಜಗತೀಪತಿಮ್ ।
ಕೂಲಘಾತಪರಿಶ್ರಾನ್ತಂ ಪ್ರಸುಪ್ತಮಿವ ಕುಞ್ಜರಮ್ ॥ 4 ॥
ಭ್ರಾತರಸ್ತೇ ಮಹೇಷ್ವಾಸಂ ಸರ್ವತಶ್ಶೋಕಕರ್ಶಿತಮ್ ।
ರುದನ್ತಸ್ಸಹ ವೈದೇಹ್ಯಾ ಸಿಷಿಚುಸ್ಸಲಿಲೇನ ವೈ ॥ 5 ॥
ಸ ತು ಸಞ್ಜ್ಞಾಂ ಪುನರ್ಲಬ್ಧ್ವಾ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಮಸ್ರಮುತ್ಸೃಜನ್ ।
ಉಪಾಕ್ರಾಮತ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ಕೃಪಣಂ ಬಹು ಭಾಷಿತುಮ್ ॥ 6 ॥
ಸ ರಾಮಸ್ಸ್ವರ್ಗತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪಿತರಂ ಪೃಥಿವೀಪತಿಮ್ ।
ಉವಾಚ ಭರತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಧರ್ಮಸಂಹಿತಮ್ ॥ 7 ॥
ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮ್ಯಯೋಧ್ಯಾಯಾಂ ತಾತೇ ದಿಷ್ಟಾಂ ಗತಿಂ ಗತೇ ।
ಕಸ್ತಾಂ ರಾಜವರಾಧ್ದೀನಾಮಯೋಧ್ಯಾಂ ಪಾಲಯಿಷ್ಯತಿ ॥ 8 ॥
ಕಿಂ ನು ತಸ್ಯ ಮಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ದುರ್ಜಾತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।
ಯೋ ಮೃತೋ ಮಮ ಶೋಕೇನ ಮಯಾ ಚಾಪಿ ನ ಸಂಸ್ಕೃತಃ ॥ 9 ॥
ಅಹೋ ಭರತ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥೋ ಯೇನ ರಾಜಾ ತ್ವಯಾಽನಘ ।
ಶತ್ರುಘ್ನೇನ ಚ ಸರ್ವೇಷು ಪ್ರೇತಕೃತ್ಯೇಷು ಸತ್ಕೃತಃ ॥ 10 ॥
ನಿಷ್ಪ್ರಧಾನಾಮನೇಕಾಗ್ರಾಂ ನರೇನ್ದ್ರೇಣ ವಿನಾಕೃತಾಮ್ ।
ನಿವೃತ್ತವನವಾಸೋಽಪಿ ನಾಯೋಧ್ಯಾಂ ಗನ್ತು ಮುತ್ಸಹೇ ॥ 11 ॥
ಸಮಾಪ್ತವನವಾಸಂ ಮಾಮಯೋಧ್ಯಾಯಾಂ ಪರನ್ತಪ ।
ಕೋಽನು ಶಾಸಿಷ್ಯತಿ ಪುನಸ್ತಾತೇ ಲೋಕಾನ್ತರಂ ಗತೇ ॥ 12 ॥
ಪುರಾ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಸುವೃತ್ತಂ ಮಾಂ ಪಿತಾ ಯಾನ್ಯಾಹ ಸಾನ್ತ್ವಯನ್ ।
ವಾಕ್ಯಾನಿ ತಾನಿ ಶ್ರೋಷ್ಯಾಮಿ ಕುತಶ್ಶ್ರೋತ್ರಸುಖಾನ್ಯಹಮ್ ॥ 13 ॥
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಭರತಂ ಭಾರ್ಯಾಮಭ್ಯೇತ್ಯ ರಾಘವಃ ।
ಉವಾಚ ಶೋಕಸನ್ತಪ್ತಃ ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರನಿಭಾನನಾಮ್ ॥ 14 ॥
ಸೀತೇ ಮೃತಸ್ತೇ ಶ್ವಶುರಃ ಪಿತ್ರಾ ಹೀನೋಽಸಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ।
ಭರತೋ ದುಃಖಮಾಚಷ್ಟೇ ಸ್ವರ್ಗತಂ ಪೃಥಿವೀಪತಿಮ್ ॥ 15 ॥
ತತೋ ಬಹುಗುಣಂ ತೇಷಾಂ ಬಾಷ್ಪಂ ನೇತ್ರೇಷ್ವಜಾಯತ ।
ತಥಾ ಬ್ರುವತಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥೇ ಕುಮಾರಾಣಾಂ ಯಶಸ್ವಿನಾಮ್ ॥ 16 ॥
ತತಸ್ತೇ ಭ್ರಾತರ ಸ್ರವ್ರೇ ಭೃಶಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ದುಃಖಿತಮ್ ।
ಅಬ್ರುವನ್ ಜಗತೀಭರ್ತುಃ ಕ್ರಿಯತಾಮುದಕಂ ಪಿತುಃ ॥ 17 ॥
ಸಾ ಸೀತಾ ಸ್ವರ್ಗತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ವಶುರಂ ತಂ ಮಹಾನೃಪಮ್ ।
ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಮಶ್ರುಪೂರ್ಣಾಭ್ಯಾ ಶಶಾಕೇಕ್ಷಿತುಂ ಪ್ರಿಯಮ್ ॥ 18 ॥
ಸಾನ್ತ್ವಯಿತ್ವಾ ತು ತಾಂ ರಾಮೋ ರುದನ್ತೀಂ ಜನಕಾತ್ಮಜಾಮ್ ।
ಉವಾಚ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ತತ್ರ ದುಃಖಿತೋ ದುಃಖಿತಂ ವಚಃ ॥ 19 ॥
ಆನಯೇಙ್ಗುದಿಪಿಣ್ಯಾಕಂ ಚೀರಮಾಹರ ಚೋತ್ತರಮ್ ।
ಜಲಕ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ತಾತಸ್ಯ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಹಾತ್ಮನಃ ॥ 20 ॥
ಸೀತಾ ಪುರಸ್ತಾದ್ವ್ರಜತು ತ್ವಮೇನಾಮಭಿತೋ ವ್ರಜ ।
ಅಹಂ ಪಶ್ಚಾದ್ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಗತಿರ್ಹ್ಯೇಷಾ ಸುದಾರುಣಾ ॥ 21 ॥
ತತೋ ನಿತ್ಯಾನುಗಸ್ತೇಷಾಂ ವಿದಿತಾತ್ಮಾ ಮಹಾಮತಿಃ ।
ಮೃದುರ್ದಾನ್ತಶ್ಚ ಕಾನ್ತಶ್ಚ ರಾಮೇ ಚ ದೃಢಭಕ್ತಿಮಾನ್ ॥ 22 ॥
ಸುಮನ್ತ್ರ ಸ್ತೈರ್ನೃಪಸುತೈಸ್ಸಾರ್ಧಮಾಶ್ವಸ್ಯ ರಾಘವಮ್ ।
ಅವಾತಾರಯದಾಲಮ್ಬ್ಯ ನದೀಂ ಮನ್ದಾಕಿನೀಂ ಶಿವಾಮ್ ॥ 23 ॥
ತತೋ ನಿತ್ಯಾನುಗಸ್ತೇಷಾಂ ವಿದಿತಾತ್ಮಾ ಮಹಾಮತಿಃ ।
ಮೃದುರ್ದಾನ್ತಶ್ಚ ಶಾನ್ತಶ್ಚ ರಾಮೇ ಚ ದೃಢಭಕ್ತಿಮಾನ್ ॥ 24 ॥
ಸುಮನ್ತ್ರಸ್ತೈರ್ನೃಪಸುತೈಃ ಸಾರ್ಧಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ರಾಘವಮ್ ।
ಅವಾತಾರಯದಾಲಮ್ಬ್ಯ ನದೀಂ ಮನ್ದಾಕಿನೀಂ ಶಿವಾಮ್ ॥ 25 ॥
ತೇ ಸುತೀರ್ಥಾಂ ತತಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಾದುಪಾಗಮ್ಯ ಯಶಸ್ವಿನಃ ।
ನದೀಂ ಮನ್ದಾಕಿನೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ಸದಾ ಪುಷ್ಪಿತಕಾನನಾಮ್ ॥ 26 ॥
ಶೀಘ್ರಸ್ರೋತಸಮಾಸಾದ್ಯ ತೀರ್ಥಂ ಶಿವಮಕರ್ದಮಮ್ ।
ಸಿಷಿಚು ಸ್ತೂದಕಂ ರಾಜ್ಞೇ ತತ ಏತದ್ ಭವತ್ವಿತಿ ॥ 27 ॥
ತೇ ಸುತೀರ್ಥಾಂ ತತಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಾದುಪಾಗಮ್ಯ ಯಶಸ್ವಿನಃ ।
ನದೀಂ ಮನ್ದಾಕಿನೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ಸದಾ ಪುಷ್ಪಿತಕಾನನಾಮ್ ॥ 28 ॥
ಶೀಘ್ರಸ್ರೋತಸಮಾಸಾದ್ಯ ತೀರ್ಥಂ ಶಿವಮಕರ್ದಮಮ್ ।
ಸಿಷಿಚು ಸ್ತೂದಕಂ ರಾಜ್ಞೇ ತಾತೈತತ್ತೇ ಭವತ್ವಿತಿ ॥ 29 ॥
ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚ ಮಹೀಪಾಲೋ ಜಲಪೂರಿತಮಞ್ಜಲಿಮ್ ।
ದಿಶಂ ಯಾಮ್ಯಾಮಭಿಮುಖೋ ರುದನ್ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ ॥ 30 ॥
ಏತತ್ತೇ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ ವಿಮಲಂ ತೋಯಮಕ್ಷಯಮ್ ।
ಪಿತೃಲೋಕಗತ ಸ್ಯಾದ್ಯ ಮದ್ದತ್ತಮುಪತಿಷ್ಠತು ॥ 31 ॥
ತತೋ ಮನ್ದಾಕಿನೀತೀರಾತ್ಪ್ರತ್ಯುತ್ತೀರ್ಯ ಸ ರಾಘವಃ ।
ಪಿತುಶ್ಚಕಾರ ತೇಜಸ್ವೀ ನಿರ್ವಾಪಂ ಭ್ರಾತೃಭಿ ಸಹ ॥ 32 ॥
ಐಙ್ಗುದಂ ಬದರೀಮಿಶ್ರಂ ಪಿಣ್ಯಾಕಂ ದರ್ಭಸಂಸ್ತರೇ ।
ನ್ಯಸ್ಯ ರಾಮಸ್ಸದುಃಖಾರ್ತೋ ರುದನ್ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ ॥ 33 ॥
ಇದಂ ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವಮಹಾರಾಜ ಪ್ರೀತೋ ಯದಶನಾ ವಯಮ್ ।
ಯದನ್ನಃ ಪುರುಷೋ ಭವತಿ ತದನ್ನಾ ಸ್ತಸ್ಯ ದೇವತಾಃ ॥ 34 ॥
ತತ ಸ್ತೇನೈವ ಮಾರ್ಗೇಣ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತೀರ್ಯ ಸರಿತ್ತಟಾತ್ ।
ಆರುರೋಹ ನರವ್ಯಾಘ್ರೋ ರಮ್ಯಸಾನುಂ ಮಹೀಧರಮ್ ॥ 35 ॥
ತತಃ ಪರ್ಣಕುಟೀದ್ವಾರಮಾಸಾದ್ಯ ಜಗತೀಪತಿಃ ।
ಪರಿಜಗ್ರಾಹ ಬಾಹುಭ್ಯಾಮುಭೌ ಭರತಲಕ್ಷ್ಮಣೌ ॥ 36 ॥
ತೇಷಾಂ ತು ರುದತಾಂ ಶಬ್ದಾತ್ ಪ್ರತಿಶಬ್ದೋಽಭವದ್ ಗಿರೌ ।
ಭ್ರಾತೄಣಾಂ ಸಹ ವೈದೇಹ್ಯಾ ಸಿಂಹಾನಾಂ ನರ್ದತಾಮಿವ ॥ 37 ॥
ಮಹಾಬಲಾನಾಂ ರುದತಾಂ ಕುರ್ವತಾಮುದಕಂ ಪಿತುಃ ।
ವಿಜ್ಞಾಯ ತುಮುಲಂ ಶಬ್ದಂ ತ್ರಸ್ತಾ ಭರತ ಸೈನಿಕಾಃ ॥ 38 ॥
ಅಬ್ರುವಂಶ್ಚಾಪಿ ರಾಮೇಣ ಭರತ ಸಙ್ಗತೋ ಧ್ರುವಮ್ ।
ತೇಷಾಮೇವ ಮಹಾನ್ ಶಬ್ದಃ ಶೋಚತಾಂ ಪಿತರಂ ಮೃತಮ್ ॥ 39 ॥
ಅಥ ವಾಸಾನ್ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ತಂ ಸರ್ವೇಽಭಿಮುಖಾಸ್ಸ್ವನಮ್ ।
ಅಪ್ಯೇಕಮನಸೋ ಜಗ್ಮುರ್ಯಥಾಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಧಾವಿತಾಃ ॥ 40 ॥
ಹಯೈರನ್ಯೇ ಗಜೈರನ್ಯೇ ರಥೈರನ್ಯೇ ಸ್ವಲಙ್ಕೃತೈಃ ।
ಸುಕುಮಾರಾ ಸ್ತಥೈವಾನ್ಯೇ ಪದ್ಭಿರೇವ ನರಾ ಯಯುಃ ॥ 41 ॥
ಅಚಿರಪ್ರೋಷಿತಂ ರಾಮಂ ಚಿರವಿಪ್ರೋಷಿತಂ ಯಥಾ ।
ದ್ರಷ್ಟುಕಾಮೋ ಜನಃ ಸರ್ವೋ ಜಗಾಮ ಸಹಸಾಽಽಶ್ರಮಮ್ ॥ 42 ॥
ಭ್ರಾತೃಣಾಂ ತ್ವರಿತಾಸ್ತೇ ತು ದ್ರಷ್ಟುಕಾಮಾ ಸಮಾಗಮಮ್ ।
ಯಯುರ್ಬಹುವಿಧೈರ್ಯಾನೈಃ ಖುರನೇಮಿಸ್ವನಾಕುಲೈಃ ॥ 43 ॥
ಸಾ ಭೂಮಿರ್ಬಹುಭಿರ್ಯಾನೈಃ ರಥನೇಮಿಸಮಾಹತಾ ।
ಮುಮೋಚ ತುಮುಲಂ ಶಬ್ದಂ ದ್ಯೌರಿವಾಭ್ರಸಮಾಗಮೇ ॥ 44 ॥
ತೇನ ವಿತ್ರಾಸಿತಾ ನಾಗಾಃ ಕರೇಣುಪರಿವಾರಿತಾಃ ।
ಆವಾಸಯನ್ತೋ ಗನ್ಧೇನ ಜಗ್ಮುರನ್ಯದ್ವನಂ ತತಃ ॥ 45 ॥
ವರಾಹ ವೃಕಸಙ್ಘಾಶ್ಚ ಮಹಿಷಾಃ ಸೃಮರಾಸ್ತಥಾ ।
ವ್ಯಾಘ್ರಗೋಕರ್ಣಗವಯಾ ವಿತ್ರೇಸುಃ ಪೃಷತೈ ಸಹ ॥ 46 ॥
ರಥಾಙ್ಗಸಾಹ್ವಾ ನತ್ಯೂಹಾ ಹಂಸಾಃ ಕಾರಣ್ಡವಾಃ ಪರೇ ।
ತಥಾ ಪುಂಸ್ಕೋಕಿಲಾಃ ಕ್ರೌಞ್ಚಾ ವಿಸಞ್ಜ್ಞಾ ಭೇಜಿರೇ ದಿಶಃ ॥ 47 ॥
ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ವಿತ್ರಸ್ತೈರಾಕಾಶಂ ಪಕ್ಷಿಭಿರ್ವೃತಮ್ ।
ಮನುಷ್ಯೈರಾವೃತಾ ಭೂಮಿರುಭಯಂ ಪ್ರಬಭೌ ತದಾ ॥ 48 ॥
ತತಸ್ತಂ ಪುರಷವ್ಯಾಘ್ರಂ ಯಶಸ್ವಿನಮಕಲ್ಪಷಮ್ ।
ಆಸೀನಂ ಸ್ಥಣ್ಡಿಲೇ ರಾಮಂ ದದರ್ಶ ಸಹಸಾ ಜನಃ ॥ 49 ॥
ವಿಗರ್ಹಮಾಣಃ ಕೈಕೇಯೀಂ ಮನ್ಥರಾಸಹಿತಾಮಪಿ ।
ಅಭಿಗಮ್ಯ ಜನೋ ರಾಮಂ ಬಾಷ್ಪಪೂರ್ಣಮುಖೋಽಭವತ್ ॥ 50 ॥
ತಾನ್ನರಾನ್ಬಾಷ್ಪಪೂರ್ಣಾಕ್ಷಾನ್ಸಮೀಕ್ಷ್ಯಾಥ ಸುದುಃಖಿತಾನ್ ।
ಪರ್ಯಷ್ವಜತ ಧರ್ಮಜ್ಞಃ ಪಿತೃವನ್ಮಾತೃವಚ್ಚ ಸಃ ॥ 51 ॥
ಸ ತತ್ರ ಕಾಂಶ್ಚಿತ್ಪರಿಷಸ್ವಜೇ ನರಾನ್ನರಾಸ್ತು ಕೇಚಿತ್ತು ತಮಭ್ಯವಾದಯನ್ ।
ಚಕಾರ ಸರ್ವಾನ್ಸವಯಸ್ಯಬಾನ್ಧವಾನ್ಯಥಾರ್ಹ ಮಾಸಾದ್ಯ ತದಾ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ ॥ 52 ॥
ಸ ತತ್ರ ತೇಷಾಂ ರುದತಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಂ ಭುವಂ ಚ ಖಂ ಚಾನುನಿನಾದಯನ್ಸ್ವನಃ ।
ಗುಹಾ ಗಿರೀಣಾಂ ಚ ದಿಶಶ್ಚ ಸನ್ತತಂ ಮೃದಙ್ಗಘೋಷಪ್ರತಿಮಃ ಪ್ರಶುಶ್ರುವೇ ॥ 53 ॥
ಇತ್ಯಾರ್ಷೇ ಶ್ರೀಮದ್ರಾಮಾಯಣೇ ವಾಲ್ಮೀಕೀಯ ಆದಿಕಾವ್ಯೇ ಅಯೋಧ್ಯಾಕಾಣ್ಡೇ ದ್ವಾಧಿಕಶತತಮಸ್ಸರ್ಗಃ ॥
