श्रीमद्वाल्मीकीय रामायणे अयोध्याकाण्डम् ।
अथ सप्तदशस्सर्गः ।
स रामो रथमास्थाय सम्प्रहृष्टसुहृज्जनः ।
पताकाध्वजसम्पन्नं महार्हागरुधूपितम् ॥ 1 ॥
अपश्यन्नगरं श्रीमान्नानाजनसमाकुलम् ।
स गृहैरभ्रसङ्काशैः पाण्डुरैरुपशोभितम् ॥ 2 ॥
राजमार्गं ययौ रामो मध्येनागरुधूपितम् ।
चन्दनानां च मुख्यानामगरूणां च सञ्चयैः ॥ 3 ॥
उत्तमानां च गन्धानां क्षौमकोशाम्बरस्य च ।
अविद्धाभिश्च मुक्ताभिरुत्तमैस्स्फाटिकैरपि ॥ 4 ॥
शोभमानमसम्बाधैस्तं राजपथमुत्तमम् ।
संवृतं विविधैःपुष्पैर्भक्ष्यैरुच्चावचैरपि ॥ 5 ॥
ददर्श तं राजपथं दिवि देवपथं यथा ।
दध्यक्षतहविर्लाजैर्धूपैरगरुचन्दनैः ॥ 6 ॥
नानामाल्योपगन्धैश्च सदाऽभ्यर्चितचत्वरम् ।
अशीर्वादान्बहून् शृण्वन्सुहृद्भिस्समुदीरितान् ॥ 7 ॥
यथार्हं चापि सम्पूज्य सर्वानेव नरान्ययौ ।
पितामहैराचरितं तथैव प्रपितामहैः ॥ 8 ॥
अद्योपादाय तं मार्गमभिषिक्तोऽनुपालय ।
यथास्म पोषिताः पित्रा यथा सर्वैः पितामहैः ॥ 9 ॥
ततस्सुखतरं रामे वत्स्यामस्सति राजनि ।
अलमद्य हि भुक्तेन परमार्थैरलं च नः ॥ 10 ॥
यदि पश्याम निर्यान्तं रामं राज्ये प्रतिष्ठितम् ।
अतो हि नः प्रियतरं नान्यत्किञ्चिद्भविष्यति ॥ 11 ॥
यथाऽभिषेको रामस्य राज्येनामिततेजसः ।
एताश्चान्याश्च सुहृदामुदासीनः कथाश्शुभाः ॥ 12 ॥
आत्मसम्पूजनीश्शृण्वन्ययौ रामो महापथम् ।
न हि तस्मान्मनः कश्चिच्चक्षुषी वा नरोत्तमात् ॥ 13 ॥
नर श्शक्नोत्यपाक्रष्टुमतिक्रान्तेऽपि राघवे ।
यश्च रामं न पश्येत्तु यं च रामो न पश्यति ॥ 14 ॥
निन्दित स्सर्वल्लोकेषु स्वात्माऽप्येनं विगर्हते ।
सर्वेषु हि स धर्मात्मा वर्णानां कुरुते दयाम् ॥ 15 ॥
चतुर्णां हि वयः स्थानां तेन ते तमनुव्रताः ।
चतुष्पथान्देवपथांश्चैत्यान्यायतनानि च ॥ 16 ॥
प्रदक्षिणं परिहरन् जगाम नृपते स्सुतः ।
स राजकुलमासाद्य मेघसङ्घोपमै श्शुभैः ॥ 17 ॥
प्रासादशृङ्गैर्विविधैःकैलास शिखरोपमैः ।
आवारयद्भिर्गगनं विमानैरिव पाण्डुरैः ॥ 18 ॥
वर्धमानगृहैश्चापि रत्नजालपरिष्कृतैः ।
तत्पृथिव्यां गृहवरं महेन्द्रसदनोपमम् ॥ 19 ॥
राजपुत्रः पितुर्वेश्म प्रविवेश श्रिया ज्वलन् ।
स कक्ष्या धन्विभिर्गुप्तास्तिस्रोऽतिक्रम्य वाजिभिः ॥ 20 ॥
पदातिरपरे कक्ष्ये द्वे जगाम नरोत्तमः ।
स सर्वा स्समतिक्रम्य कक्ष्या दशरथात्मजः ।
सन्निवर्त्य जनं सर्वं शुद्धान्तः पुरमभ्यगात् ॥ 21 ॥
तस्मिन् प्रविष्टे पितुरन्तिकं तदा जन स्स सर्वो मुदितो नृपात्मजे ।
प्रतीक्षते तस्य पुनः स्म निर्गमं यथोदयं चन्द्रमसस्सरित्पतिः ॥ 22 ॥
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे सप्तदशस्सर्गः ॥
