శ్రీమద్వాల్మీకీయ రామాయణే అరణ్యకాణ్డమ్ ।
అథ సప్తపఞ్చాశస్సర్గః ।
రాక్షసం మృగరూపేణ చరన్తం కామరూపిణమ్ ।
నిహత్య రామో మారీచం తూర్ణం పథి న్యవర్తత ॥ 1 ॥
తస్య సన్త్వరమాణస్య ద్రష్టుకామస్య మైథిలీమ్ ।
క్రూరస్వనోఽథ గోమాయుర్విననాదాస్య పృష్ఠతః ॥ 2 ॥
స తస్య స్వరమాజ్ఞాయ దారుణం రోమహర్షణమ్ ।
చిన్తయామాస గోమాయోస్స్వరేణ పరిశఙ్కితః ॥ 3 ॥
అశుభం బత మన్యేఽహం గోమాయుర్వాశ్యతే యథా ।
స్వస్తి స్యాదపి వైదేహ్యా రాక్షసైర్భక్షణం వినా ॥ 4 ॥
మారీచేన తు విజ్ఞాయ స్వరమాలమ్బ్య మామకమ్ ।
విక్రుష్టం మృగరూపేణ లక్ష్మణశ్శృణుయాద్యది ॥ 5 ॥
స సౌమిత్రిస్స్వరం శ్రుత్వా తాం చ హిత్వాచ మైథిలీమ్ ।
తయేహ ప్రహితః క్షిప్రం మత్సకాశమిహైష్యతి ॥ 6 ॥
రాక్షసైస్సహితైర్నూనం సీతాయా ఈప్సితో వధః ।
కాఞ్చనశ్చ మృగో భూత్వా వ్యపనీయాశ్రమాత్తు మామ్ ॥ 7 ॥
దూరం నీత్వా తు మారీచో రాక్షసోఽభూచ్ఛరా హతః ।
హా లక్ష్మణ హతోఽస్మీతి యద్వాక్యం వ్యాజహార హ ॥ 8 ॥
అపి స్వస్తి భవేత్తాభ్యాం రహితాభ్యాం మహావనే ।
జనస్థాననిమిత్తం హి కృతవైరోఽస్మి రాక్షసైః ॥ 9 ॥
నిమిత్తాని చ ఘోరాణి దృశ్యన్తేఽద్య బహూని చ ।
ఇత్యేవం చిన్తయన్రామశ్శ్రుత్వా గోమాయునిస్స్వనమ్ ॥ 10 ॥
ఆత్మనశ్చాపనయనాన్మృగరూపేణ రక్షసా ।
ఆజగామ జనస్థానం రాఘవః పరిశఙ్కితః ॥ 11 ॥
తం దీనమనసో దీనమాసేదుర్మృగపక్షిణః ।
సవ్యం కృత్వా మహాత్మానం ఘోరాంశ్చ ససృజుస్స్వరాన్ ॥ 12 ॥
తాని దృష్ట్వా నిమిత్తాని మహాఘోరాణి రాఘవః ।
న్యవర్తతాథ త్వరితో జవేనాశ్రమమాత్మనః ॥ 13 ॥
సీతాం స తు వరారోహాం లక్ష్మణం చ మహాబలమ్ ।
ఆజగామ జనస్థానం చిన్తయన్నేవ రాఘవః ॥ 14 ॥
తతో లక్ష్మణమాయాన్తం దదర్శ విగతప్రభమ్ ।
తతోఽవిదూరే రామేణ సమీయాయ స లక్ష్మణః ॥ 15 ॥
విషణ్ణస్సువిషణ్ణేన దుఃఖితో దుఃఖభాగినా ।
సఞ్జగర్హేఽథ తం భ్రాతా జ్యేష్ఠో లక్ష్మణమాగతమ్ ॥ 16 ॥
విహాయ సీతాం విజనే వనే రాక్షససేవితే ।
గృహీత్వా చ కరం సవ్యం లక్ష్మణం రఘునన్దనః ॥ 17 ॥
ఉవాచ మధురోదర్కమిదం పరుషమార్తిమత్ ।
అహో లక్ష్మణ గర్హ్యం తే కృతం యస్త్వం విహాయ తామ్ ॥ 18 ॥
సీతామిహాఽగతస్సౌమ్య కచ్చిత్స్వస్తి భవేదిహ ।
న మేఽస్తి సంశయో వీర సర్వథా జనకాత్మజా ॥ 19 ॥
వినష్టా భక్షితా వాపి రాక్షసైర్వనచారిభిః ।
అశుభాన్యేవ భూయిష్ఠం యథా ప్రాదుర్భవన్తి మే ॥ 20 ॥
అపి లక్ష్మణ సీతాయాస్సామగ్ర్యం ప్రాప్నుయావహే ।
జీవన్త్యాః పురుషవ్యాఘ్ర సుతాయా జనకస్య వై ॥ 21 ॥
యథా వై మృగసఙ్ఘాశ్చ గోమాయుశ్చైవ భైరవమ్ ।
వాశ్యన్తే శకునాశ్చాపి ప్రదీప్తామభితో దిశమ్ ॥ 22 ॥
అపి స్వస్తి భవేత్తస్యా రాజపుత్ర్యా మహాబల ।
ఇదం హి రక్షో మృగసన్నికాశం ప్రలోభ్య మాం దూరమనుప్రయాన్తమ్ ।
హతం కథఞ్చిన్మహతా శ్రమేణ స రాక్షసోఽభూన్మ్రియమాణ ఏవ ॥ 23 ॥
మనశ్చ మే దీనమిహాప్రహృష్టం చక్షుశ్చ సవ్యం కురుతే వికారమ్ ।
అసంశయం లక్ష్మణ నాస్తి సీతా హృతా మృతా వా పథి వర్తతే వా ॥ 24 ॥
ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయ ఆదికావ్యే అరణ్యకాణ్డే సప్తపఞ్చాశస్సర్గః ॥
