శ్రీమద్వాల్మీకీయ రామాయణే అయోధ్యాకాండమ్ ।
అథ సప్తవింశస్సర్గః ।
ఏవముక్తా తు వైదేహీ ప్రియార్హా ప్రియవాదినీ ।
ప్రణయాదేవ సంక్రుద్ధా భర్తారమిదమబ్రవీత్ ॥ 1 ॥
కిమిదం భాషసే రామ వాక్యం లఘుతయా ధ్రువమ్ ।
త్వయా యదపహాస్యం మే శ్రుత్వా నరవరాత్మజ ॥ 2 ॥
ఆర్యపుత్ర పితా మాతా భ్రాతా పుత్రస్తథా స్నుషా ।
స్వాని పుణ్యాని భుంజానాః స్వం స్వం భాగ్యముపాసతే ॥ 3 ॥
భర్తుర్భాగ్యం తు భార్యైకా ప్రాప్నోతి పురుషర్షభ ।
అతశ్చైవాహమాదిష్టా వనే వస్తవ్యమిత్యపి ॥ 4 ॥
న పితా నాత్మజో నాత్మా న మాతా న సఖీజనః ।
ఇహ ప్రేత్య చ నారీణాం పతిరేకో గతిస్సదా ॥ 5 ॥
యది త్వం ప్రస్థితో దుర్గం వనమద్యైవ రాఘవ ।
అగ్రతస్తే గమిష్యామి మృద్నంతీ కుశకంటకాన్ ॥ 6 ॥
ఈర్ష్యారోషౌ బహిష్కృత్య భుక్తశేషమివోదకమ్ ।
నయ మాం వీర విస్రబ్ధః పాపం మయి న విద్యతే ॥ 7 ॥
ప్రాసాదాగ్రైర్విమానైర్వా వైహాయసగతేన వా ।
సర్వావస్థాగతా భర్తుః పాదచ్ఛాయా విశిష్యతే ॥ 8 ॥
అనుశిష్టాఽస్మి మాత్రా చ పిత్రా చ వివిధాశ్రయమ్ ।
నాఽస్మి సంప్రతి వక్తవ్యా వర్తితవ్యం యథా మయా ॥ 9 ॥
అహం దుర్గం గమిష్యామి వనం పురుషవర్జితమ్ ।
నానామృగగణాకీర్ణం శార్దూలవృకసేవితమ్ ॥ 10 ॥
సుఖం వనే నివత్స్యామి యథైవ భవనే పితుః ।
అచింతయంతీ త్రీన్లోకాంశ్చ్చింతయంతీ పతివ్రతమ్ ॥ 11 ॥
శుశ్రూషమాణా తే నిత్యం నియతా బ్రహ్మచారిణీ ।
సహ రంస్యే త్వయా వీర వనేషు మధుగంధిషు ॥ 12 ॥
త్వం హి శక్తో వనే కర్తుం రామ సంపరిపాలనమ్ ।
అన్యస్యాపి జనస్యేహ కిం పునర్మమ మానద ॥ 13 ॥
సహ త్వయా గమిష్యామి వనమద్య న సంశయః ।
నాహం శక్యా మహాభాగ నివర్తయితుముద్యతా ॥ 14 ॥
ఫలమూలాశనా నిత్యం భవిష్యామి న సంశయః ।
న తే దుఃఖం కరిష్యామి నివసంతీ సహ త్వయా ॥ 15 ॥
ఇచ్ఛామి సరితశ్శైలాన్పల్వలాని వనాని చ ।
ద్రష్టుం సర్వత్ర నిర్భీతా త్వయా నాథేన ధీమతా ॥ 16 ॥
హంసకారండవాకీర్ణాః పద్మినీస్సాధుపుష్పితాః ।
ఇచ్ఛేయం సుఖినీ ద్రష్టుం త్వయా వీరేణ సంగతా ॥ 17 ॥
అభిషేకం కరిష్యామి తాసు నిత్యం యతవ్రతా ।
సహ త్వయా విశాలాక్ష రంస్యే పరమనందినీ ॥ 18 ॥
ఏవం వర్షసహస్రాణాం శతం వాఽహం త్వయా సహ ।
వ్యతిక్రమం న వేత్స్యామి స్వర్గోఽపి న హి మే మతః ॥ 19 ॥
స్వర్గేఽపి చ వినా వాసో భవితా యది రాఘవ ।
త్వయా మమ నరవ్యాఘ్ర నాహం తమపి రోచయే ॥ 20 ॥
అహం గమిష్యామి వనం సుదుర్గమం మృగాయుతం వానరవారణైర్యుతమ్ ।
వనే నివత్స్యామి యథా పితుర్గృహే తవైవ పాదావుపగృహ్య సంయతా ॥ 21 ॥
అనన్యభావామనురక్తచేతసం త్వయా వియుక్తాం మరణాయనిశ్చితామ్ ।
నయస్వ మాం సాధు కురుష్వ యాచనాం న తే మయాఽతో గురుతా భవిష్యతి ॥ 22 ॥
తథా బ్రువాణామపి ధర్మవత్సలో న చ స్మ సీతాం నృవరో నినీషతి ।
ఉవాచ చైనాం బహు సన్నివర్తనే వనే నివాసస్య చ దుఃఖితాం ప్రతి ॥ 23 ॥
ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయ ఆదికావ్యే అయోధ్యాకాండే సప్తవింశస్సర్గః ॥
