శ్రీమద్వాల్మీకీయ రామాయణే సుందరకాండమ్ ।
అథ షట్షష్టితమస్సర్గః ।
ఏవముక్తో హనుమతా రామో దశరథాత్మజః ।
తం మణిం హృదయే కృత్వా ప్రరురోద సలక్ష్మణః ॥ 1 ॥
తం తు దృష్ట్వా మణిశ్రేష్ఠం రాఘవ శ్శోకకర్శితః ।
నేత్రాభ్యామశ్రుపూర్ణాభ్యాం సుగ్రీవమిదమబ్రవీత్ ॥ 2 ॥
యథైవ ధేను స్స్రవతి స్నేహాద్వత్సస్య వత్సలా ।
తథా మమాపి హృదయం మణిరత్నస్య దర్శనాత్ ॥ 3 ॥
మణిరత్నమిదం దత్తం వైదేహ్యాశ్శ్వశురేణ మే ।
వధూకాలే యథాబద్ధమధికం మూర్ధ్ని శోభతే ॥ 4 ॥
అయం హి జలసంభూతో మణిస్సజ్జనపూజితః ।
యజ్ఞే పరమతుష్టేన దత్తశ్శక్రేణ ధీమతా ॥ 5 ॥
ఇమం దృష్ట్వా మణిశ్రేష్ఠం యథా తాతస్య దర్శనమ్ ।
అద్యాస్మ్యవగతస్సౌమ్య వైదేహస్య తథా విభోః ॥ 6 ॥
అయం హి శోభతే తస్యాః ప్రియాయా మూర్ధ్ని మే మణిః ।
అస్యాద్య దర్శనే నాహం ప్రాప్తాం తామివ చింతయే ॥ 7 ॥
కిమాహ సీతా వైదేహీ బ్రూహి సౌమ్య పునః పునః ।
పిపాసుమివ తోయేన సించంతీ వాక్యవారిణా ॥ 8 ॥
ఇతస్తు కిం దుఃఖతరం యదిమం వారిసంభవమ్ ।
మణిం పశ్యామి సౌమిత్రే వైదేహీమాగతాం వినా ॥ 9 ॥
చిరం జీవతి వైదేహీ యది మాసం ధరిష్యతి ।
క్షణం సౌమ్య న జీవేయం వినా తామసితేక్షణామ్ ॥ 10 ॥
నయ మామపి తం దేశం యత్ర దృష్టా మమ ప్రియా ।
న తిష్ఠేయం క్షణమపి ప్రవృత్తిముపలభ్య చ ॥ 11 ॥
కథం సా మమ సుశ్రోణీ భీరుభీరు స్సతీ సదా ।
భయావహానాం ఘోరాణాం మధ్యే తిష్ఠతి రక్షసామ్ ॥ 12 ॥
శారద స్తిమిరోన్ముక్తో నూనం చంద్రం ఇవాంబుధైః ।
ఆవృతం వదనం తస్యా న విరాజతి రాక్షసైః ॥ 13 ॥
కిమాహ సీతా హనుమంస్తత్త్వతః కథయాద్య మే ।
ఏతేన ఖలు జీవిష్యే భేషజేనాతురో యథా ॥ 14 ॥
మధురా మధురాలాపా కిమాహ మమ భామినీ ।
మద్విహీనా వరారోహా హనుమన్ కథయస్వ మే ॥ 15 ॥
ఇత్యార్షే శ్రీమద్రామాయణే వాల్మీకీయ ఆదికావ్యే సుందరకాండే షట్షష్టితమస్సర్గః ॥
