ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ സുംദരകാംഡമ് ।
അഥ ഷട്ഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ।
ഏവമുക്തോ ഹനുമതാ രാമോ ദശരഥാത്മജഃ ।
തം മണിം ഹൃദയേ കൃത്വാ പ്രരുരോദ സലക്ഷ്മണഃ ॥ 1 ॥
തം തു ദൃഷ്ട്വാ മണിശ്രേഷ്ഠം രാഘവ ശ്ശോകകര്ശിതഃ ।
നേത്രാഭ്യാമശ്രുപൂര്ണാഭ്യാം സുഗ്രീവമിദമബ്രവീത് ॥ 2 ॥
യഥൈവ ധേനു സ്സ്രവതി സ്നേഹാദ്വത്സസ്യ വത്സലാ ।
തഥാ മമാപി ഹൃദയം മണിരത്നസ്യ ദര്ശനാത് ॥ 3 ॥
മണിരത്നമിദം ദത്തം വൈദേഹ്യാശ്ശ്വശുരേണ മേ ।
വധൂകാലേ യഥാബദ്ധമധികം മൂര്ധ്നി ശോഭതേ ॥ 4 ॥
അയം ഹി ജലസംഭൂതോ മണിസ്സജ്ജനപൂജിതഃ ।
യജ്ഞേ പരമതുഷ്ടേന ദത്തശ്ശക്രേണ ധീമതാ ॥ 5 ॥
ഇമം ദൃഷ്ട്വാ മണിശ്രേഷ്ഠം യഥാ താതസ്യ ദര്ശനമ് ।
അദ്യാസ്മ്യവഗതസ്സൌമ്യ വൈദേഹസ്യ തഥാ വിഭോഃ ॥ 6 ॥
അയം ഹി ശോഭതേ തസ്യാഃ പ്രിയായാ മൂര്ധ്നി മേ മണിഃ ।
അസ്യാദ്യ ദര്ശനേ നാഹം പ്രാപ്താം താമിവ ചിംതയേ ॥ 7 ॥
കിമാഹ സീതാ വൈദേഹീ ബ്രൂഹി സൌമ്യ പുനഃ പുനഃ ।
പിപാസുമിവ തോയേന സിംചംതീ വാക്യവാരിണാ ॥ 8 ॥
ഇതസ്തു കിം ദുഃഖതരം യദിമം വാരിസംഭവമ് ।
മണിം പശ്യാമി സൌമിത്രേ വൈദേഹീമാഗതാം വിനാ ॥ 9 ॥
ചിരം ജീവതി വൈദേഹീ യദി മാസം ധരിഷ്യതി ।
ക്ഷണം സൌമ്യ ന ജീവേയം വിനാ താമസിതേക്ഷണാമ് ॥ 10 ॥
നയ മാമപി തം ദേശം യത്ര ദൃഷ്ടാ മമ പ്രിയാ ।
ന തിഷ്ഠേയം ക്ഷണമപി പ്രവൃത്തിമുപലഭ്യ ച ॥ 11 ॥
കഥം സാ മമ സുശ്രോണീ ഭീരുഭീരു സ്സതീ സദാ ।
ഭയാവഹാനാം ഘോരാണാം മധ്യേ തിഷ്ഠതി രക്ഷസാമ് ॥ 12 ॥
ശാരദ സ്തിമിരോന്മുക്തോ നൂനം ചംദ്രം ഇവാംബുധൈഃ ।
ആവൃതം വദനം തസ്യാ ന വിരാജതി രാക്ഷസൈഃ ॥ 13 ॥
കിമാഹ സീതാ ഹനുമംസ്തത്ത്വതഃ കഥയാദ്യ മേ ।
ഏതേന ഖലു ജീവിഷ്യേ ഭേഷജേനാതുരോ യഥാ ॥ 14 ॥
മധുരാ മധുരാലാപാ കിമാഹ മമ ഭാമിനീ ।
മദ്വിഹീനാ വരാരോഹാ ഹനുമന് കഥയസ്വ മേ ॥ 15 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ സുംദരകാംഡേ ഷട്ഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ॥
