ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അയോധ്യാകാംഡമ് ।
അഥ സപ്തത്രിംശസ്സര്ഗഃ ।
മഹാമാത്രവചഃ ശ്രുത്വാ രാമോ ദശരഥം തദാ ।
അഭ്യഭാഷത വാക്യം തു വിനയജ്ഞോ വിനീതവത് ॥ 1 ॥
ത്യക്തഭോഗസ്യ മേ രാജന് വനേ വന്യേന ജീവതഃ ।
കിം കാര്യമനുയാത്രേണ ത്യക്തസംഗസ്യ സർവതഃ ॥ 2 ॥
യോ ഹി ദത്ത്വാ ദ്വിപശ്രേഷ്ഠം കക്ഷ്യായാം കുരുതേ മനഃ ।
രജ്ജുസ്നേഹേന കിം തസ്യ ത്യജതഃ കുംജരോത്തമമ് ॥ 3 ॥
തഥാ മമ സതാം ശ്രേഷ്ഠ കിം ധ്വജിന്യാ ജഗത്പതേ ।
സർവാണ്യേവാനുജാനാമി ചീരാണ്യേവാഽനയംതു മേ ॥ 4 ॥
ഖനിത്രപിടകേ ചോഭേ സമാനയത ഗച്ഛതഃ ।
ചതുര്ദശ വനേ വാസം വര്ഷാണി വസതോ മമ ॥ 5 ॥
അഥ ചീരാണി കൈകേയീ സ്വയമാഹൃത്യ രാഘവമ് ।
ഉവാച പരിധത്സ്വേതി ജനൌഘേ നിരപത്രപാ ॥ 6 ॥
സ ചീരേ പുരുഷവ്യാഘ്രഃ കൈകേയ്യാ പ്രതിഗൃഹ്യ തേ ।
സൂക്ഷ്മവസ്ത്രമവക്ഷിപ്യ മുനിവസ്ത്രാണ്യവസ്ത ഹ ॥ 7 ॥
ലക്ഷ്മണശ്ചാപി തത്രൈവ വിഹായ വസനേ ശുഭേ ।
താപസാച്ഛാദനേ ചൈവ ജഗ്രാഹ പിതുരഗ്രതഃ ॥ 8 ॥
അഥാഽത്മപരിധാനാര്ഥം സീതാ കൌശേയവാസിനീ ।
സമീക്ഷ്യ ചീരം സംത്രസ്താ പൃഷതീ വാഗുരാമിവ ॥ 9 ॥
സാ വ്യപത്രപമാണേവ പ്രഗൃഹ്യ ച സുദുര്മനാഃ ।
കൈകേയീ കുശചീരേ തേ ജാനകീ ശുഭലക്ഷണാ ॥ 10 ॥
അശ്രുസംപൂര്ണ നേത്രാ ച ധര്മജ്ഞാ ധര്മദര്ശിനീ ।
ഗംധർവരാജപ്രതിമം ഭര്താരമിദമബ്രവീത് ॥ 11 ॥
കഥം നു ചീരം ബധ്നംതി മുനയോ വനവാസിനഃ ।
ഇതി ഹ്യകുശലാ സീതാ സാ മുമോഹ മുഹുര്മുഹുഃ ॥ 12 ॥
കൃത്വാ കംഠേ ച സാ ചീരമേകമാദായ പാണിനാ ।
തസ്ഥൌ ഹ്യകുശലാ തത്ര വ്രീഡിതാ ജനകാത്മജാ ॥ 13 ॥
തസ്യാസ്തത്ക്ഷിപ്രമാഗമ്യ രാമോ ധര്മഭൃതാം വരഃ ।
ചീരം ബബംധ സീതായാഃ കൌശേയസ്യോപരി സ്വയമ് ॥ 14 ॥
രാമം പ്രേക്ഷ്യ തു സീതായാ ബധ്നംതം ചീരമുത്തമമ് ।
അംതഃപുരഗതാ നാര്യോ മുമുചുർവാരി നേത്രജമ് ॥ 15 ॥
ഊചുശ്ച പരമായസ്താ രാമം ജ്വലിതതേജസമ് ।
വത്സ നൈവം നിയുക്തേയം വനവാസേ മനസ്വിനീ ॥ 16 ॥
പിതുർവാക്യാനുരോധേന ഗതസ്യ വിജനം വനമ് ।
താവദ്ദര്ശനമസ്യാ നഃ സഫലം ഭവതു പ്രഭോ ॥ 17 ॥
ലക്ഷ്മണേന സഹായേന വനം ഗച്ഛസ്വ പുത്രക ।
നേയമര്ഹതി കല്യാണീ വസ്തും താപസവദ്വനേ ॥ 18 ॥
കുരു നോ യാചനാം പുത്ര സീതാ തിഷ്ഠതു ഭാമിനീ ।
ധര്മനിത്യസ്സ്വയം സ്ഥാതും ന ഹീദാനീം ത്വമിച്ഛസി ॥ 19 ॥
താസാമേവംവിധാ വാച ശൃണ്വന് ദശരഥാത്മജഃ ।
ബബംധൈവ തദാ ചീരം സീതയാ തുല്യശീലയാ ॥ 20 ॥
ചീരേ ഗൃഹീതേ തു തയാ സമീക്ഷ്യ നൃപതേര്ഗുരുഃ ।
നിവാര്യ സീതാം കൈകേയീം വസിഷ്ഠോ വാക്യമബ്രവീത് ॥ 21 ॥
അതിപ്രവൃത്തേ ദുര്മേധേ കൈകേയി കുലപാംസനി ।
വംചയിത്വാ ച രാജാനം ന പ്രമാണേഽവതിഷ്ഠസേ ॥ 22 ॥
ന ഗംതവ്യം വനം ദേവ്യാ സീതയാ ശീലവര്ജിതേ ।
അനുഷ്ഠാസ്യതി രാമസ്യ സീതാ പ്രകൃതമാസനമ് ॥ 23 ॥
ആത്മാ ഹി ദാരാസ്സർവേഷാം ദാരസംഗ്രഹവര്തിനാമ് ।
ആത്മേയമിതി രാമസ്യ പാലയിഷ്യതി മേദിനീമ് ॥ 24 ॥
അഥ യാസ്യതി വൈദേഹീ വനം രാമേണ സംഗതാ ।
വയമപ്യനുയാസ്യാമഃ പുരം ചേദം ഗമിഷ്യതി ॥ 25 ॥
അംതപാലാശ്ച യാസ്യംതി സദാരോ യത്ര രാഘവഃ ।
സഹോപജീവ്യം രാഷ്ട്രം ച പുരം ച സപരിച്ഛദമ് ॥ 26 ॥
ഭരതശ്ച സശത്രുഘ്നശ്ചീരവാസാ വനേചരഃ ।
വനേ വസംതം കാകുത്സ്ഥ മനുവത്സ്യതി പൂർവജമ് ॥ 27 ॥
തത ശ്ശൂന്യാം ഗതജനാം വസുധാം പാദപൈ സ്സഹ ।
ത്വമേകാ ശാധി ദുർവൃത്താ പ്രജാനാമഹിതേ സ്ഥിതാ ॥ 28 ॥
ന ഹി തദ്ഭവിതാ രാഷ്ട്രം യത്ര രാമോ ന ഭൂപതിഃ ।
തദ്വനം ഭവിതാ രാഷ്ട്രം യത്ര രാമോ നിവത്സ്യതി ॥ 29 ॥
ന ഹ്യദത്താം മഹീം പിത്രാ ഭരതഃ ശാസ്തുമര്ഹതി ।
ത്വയി വാ പുത്രവദ്വസ്തും യദി ജാതോ മഹീപതേഃ ॥ 30 ॥
യദ്യപി ത്വം ക്ഷിതിതലാദ്ഗഗനം ചോത്പതിഷ്യസി ।
പിതൃർവംശചരിത്രജ്ഞഃ സോഽന്യഥാ ന കരിഷ്യതി ॥ 31 ॥
തത്ത്വയാ പുത്രഗര്ധിന്യാ പുത്രസ്യ കൃതമപ്രിയമ് ।
ലോകേ ഹി സ ന വിദ്യേത യോ ന രാമമനുവ്രതഃ ॥ 32 ॥
ദ്രക്ഷ്യസ്യദ്യൈവ കൈകേയീ പശുവ്യാലമൃഗദ്വിജാന് ।
ഗച്ഛതസ്സഹ രാമേണ പാദപാംശ്ച തദുന്മുഖാന് ॥ 33 ॥
അഥോത്തമാന്യാഭരണാനി ദേവി ദേഹി സ്നുഷായൈ വ്യപനീയ ചീരമ് ।
ന ചീരമസ്യാഃ പ്രവിധീയതേതി ന്യവാരയത്തദ്വസനം വസിഷ്ടഃ ॥ 34 ॥
ഏകസ്യ രാമസ്യ വനേ നിവാസ സ്ത്വയാ വൃതഃകേകയരാജപുത്രീ ।
വിഭൂഷിതേയം പ്രതികര്മനിത്യാ വസത്വരണ്യേ സഹ രാഘവേണ ॥ 35 ॥
യാനൈശ്ച മുഖ്യൈഃ പരിചാരകൈശ്ച സുസംവൃതാ ഗച്ഛതു രാജപുത്രീ ।
വസ്ത്രൈശ്ച സർവൈസ്സഹിതൈർവിധാനൈ ര്നേയം വൃതാ തേ വരസംപ്രദാനേ ॥ 36 ॥
തസ്മിംസ്തഥാ ജല്പതി വിപ്രമുഖ്യേ ഗുരൌ നൃപസ്യാപ്രതിമപ്രഭാവേ ।
നൈവ സ്മ സീതാ വിനിവൃത്തഭാവാ പ്രിയസ്യ ഭര്തുഃ പ്രതികാരകാമാ ॥ 37 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അയോധ്യാകാംഡേ സപ്തത്രിംശസ്സര്ഗഃ ॥
