ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാംഡമ് ।
അഥ ചതുശ്ചത്വാരിംശസ്സര്ഗഃ ।
തഥാ തു തം സമാദിശ്യ ഭ്രാതരം രഘുനംദനഃ ।
ബബംധാസിം മഹാതേജാ ജാംബൂനദമയത്സരുമ് ॥ 1 ॥
തത സ്ത്ര്യവനതം ചാപമാദായാഽത്മവിഭൂഷണമ് ।
ആബധ്യ ച കലാപൌ ദ്വൌ ജഗാമോദഗ്രവിക്രമഃ ॥ 2 ॥
തം വംചയാനോ രാജേംദ്രമാപതംതം നിരീക്ഷ്യവൈ ।
ബഭൂവാംതര്ഹിതസ്ത്രാസാത്പുനസ്സംദര്ശനേഽഭവത് ।
ച ॥ 3 ॥
ബദ്ധാസിര്ധനുരാദായ പ്രദുദ്രാവ യതോ മൃഗഃ ।
തം സ്മ പശ്യതി രൂപേണ ദ്യോതമാനമിവാഗ്രതഃ ॥ 4 ॥
അവേക്ഷ്യാവേക്ഷ്യ ധാവംതം ധനുഷ്പാണിര്മഹാവനേ ।
അതിവൃത്തമിഷോഃ പാതാല്ലോഭയാനം കദാചന ॥ 5 ॥
ശംകിതംതു സമുദ്ഭ്രാംതമുത്പതംതമിവാംബരേ ।
ദൃശ്യമാനമദൃശ്യം ച വനോദ്ദേശേഷു കേഷുചിത് ॥ 6 ॥
ഛിന്നാഭ്രൈരിവ സംവീതം ശാരദം ചംദ്രമംഡലമ് ।
മുഹുര്താദേവ ദദൃശേ മുഹുര്ദൂരാത്പ്രകാശതേ ॥ 7 ॥
ദര്ശനാദര്ശനാദേവം സോഽപാകര്ഷത രാഘവമ് ।
സുദൂരമാശ്രമസ്യാസ്യ മാരീചോ മൃഗതാം ഗതഃ ॥ 8 ॥
ആസീത് ക്രുദ്ധസ്തു കാകുത്സ്ഥോ വിവശസ്തേന മോഹിതഃ ।
അഥാവതസ്ഥേ സംഭ്രാംതശ്ചായാമാശ്രിത്യ ശാദ്വലേ ॥ 9 ॥
സ തമുന്മാദയാമാസ മൃഗരൂപോ നിശാചരഃ ।
മൃഗൈഃ പരിവൃതോ വന്യൈരദൂരാത്പ്രത്യദൃശ്യത ॥ 10 ॥
ഗൃഹീതുകാമം ദൃഷ്ട്വൈവം പുനരേവാഭ്യധാവത ।
തത്ക്ഷണാദേവ സംത്രാസാത്പുനരംതര്ഹിതോഽഭവത് ॥ 11 ॥
പുനരേവ തതോ ദൂരാദ്വൃക്ഷഷംഡാദ്വിനിസ്സൃതമ് ।
ദൃഷ്ട്വാ രാമോ മഹാതേജാസ്തം ഹംതും കൃതനിശ്ചയഃ ॥ 12 ॥
ഭൂയസ്തു ശരമുദ്ധൃത്യ കുപിതസ്തത്ര രാഘവഃ ।
സൂര്യരശ്മിപ്രതീകാശം ജ്വലംതമരിമര്ദനഃ ॥ 13 ॥
സംധായ സുദൃഢേ ചാപേ വികൃഷ്യ ബലവദ്ബലീ ।
തമേവ മൃഗമുദ്ദിശ്യ ശ്വസംതമിവ പന്നഗമ് ॥ 14 ॥
മുമോച ജ്വലിതം ദീപ്തമസ്ത്രം ബ്രഹ്മവിനിര്മിതമ് ।
ശരീരം മൃഗരൂപസ്യ വിനിര്ഭിദ്യ ശരോത്തമഃ ॥ 15 ॥
മാരീചസ്യൈവ ഹൃദയം ബിഭേദാശനിസന്നിഭഃ ।
താലമാത്രമഥോത്പ്ലുത്യ ന്യപതത്സശരാതുരഃ ॥ 16 ॥
വിനദന്ഭൈരവം നാദം ധരണ്യാമല്പജീവിതഃ ।
മ്രിയമാണസ്തു മാരീചോ ജഹൌ താം കൃത്രിമാം തനുമ് ॥ 17 ॥
സ്മൃത്വാ തദ്വചനം രക്ഷോ ദധ്യൌ കേന തു ലക്ഷ്മണമ് ।
ഇഹ പ്രസ്ഥാപയേത്സീതാ ശൂന്യേ താം രാവണോ ഹരേത് ॥ 18 ॥
സ പ്രാപ്തകാലമാജ്ഞായ ചകാര ച തത സ്വനമ് ।
സദൃശം രാഘവസ്യേഹ ഹാ സീതേ ലക്ഷ്മണേതി ച ॥ 19 ॥
തേന മര്മണി നിർവിദ്ധം ശരേണാനുപമേന ഹി ।
മൃഗരൂപം തു തത്ത്യക്ത്വാ രാക്ഷസം രൂപമാസ്ഥിതഃ ॥ 20 ॥
ചക്രേ സ സുമഹാകായം മാരീചോ ജീവിതം ത്യജന് ।
തം ദൃഷ്ട്വാ പതിതം ഭൂമൌ രാക്ഷസം ഘോരദര്ശനമ് ॥ 21 ॥
രാമോ രുധിരസിക്താംഗം ചേഷ്ടമാനം മഹീതലേ ।
ജഗാമ മനസാ സീതാം ലക്ഷ്മണസ്യ വചസ്സ്മരന് ॥ 22 ॥
മാരീചസ്യ തു മായൈഷാ പൂർവോക്തം ലക്ഷ്മണേന തു ।
തത്തഥാ ഹ്യഭവച്ചാദ്യ മാരീചോഽയം മയാ ഹതഃ ॥ 23 ॥
ഹാ സീതേ ലക്ഷ്മണേത്യേവമാക്രുശ്യ ച മഹാസ്വരമ് ।
മമാര രാക്ഷസസ്സോഽയം ശ്രുത്വാ സീതാ കഥം ഭവേത് ॥ 24 ॥
ലക്ഷ്മണശ്ച മഹാബാഹുഃ കാമവസ്ഥാം ഗമിഷ്യതി ।
ഇതി സംചിംത്യ ധര്മാത്മാ രാമോ ഹൃഷ്ടതനൂരുഹഃ ॥ 25 ॥
തത്ര രാമം ഭയം തീവ്രമാവിവേശ വിഷാദജമ് ।
രാക്ഷസം മൃഗരൂപം തം ഹത്വാ ശ്രുത്വാ ച തത്സ്വരമ് ॥ 26 ॥
നിഹത്യ പൃഷതം ചാന്യം മാംസമാദായ രാഘവഃ ।
ത്വരമാണോ ജനസ്ഥാനം സസാരാഭിമുഖസ്തദാ ॥ 27 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാംഡേ ചതുശ്ചത്വാരിംശസ്സര്ഗഃ ॥
