ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാംഡമ് ।
അഥ ഷട്ഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ।
തം തഥാ ശോകസംതപ്തം വിലപംതമനാഥവത് ।
മോഹേന മഹതാവിഷ്ടം പരിദ്യൂനമചേതനമ് ॥ 1 ॥
തതസ്സൌമിത്രിരാശ്വാസ്യ മുഹൂര്താദിവ ലക്ഷ്മണഃ ।
രാമം സംബോധയാമാസ ചരണൌ ചാഭിപീഡയന് ॥ 2 ॥
മഹതാ തപസാ രാമ മഹതാ ചാപി കര്മണാ ।
രാജ്ഞാ ദശരഥേനാസി ലബ്ധോഽമൃതമിവാമരൈഃ ॥ 3 ॥
തവ ചൈവ ഗുണൈര്ബദ്ധസ്ത്വദ്വിയോഗാന്മഹീപതിഃ ।
രാജാ ദേവത്വമാപന്നോ ഭരതസ്യ യഥാശ്രുതമ് ॥ 4 ॥
യദി ദുഃഖമിദം പ്രാപ്തം കാകുത്സ്ഥ ന സഹിഷ്യസേ ।
പ്രാകൃതശ്ചാല്പസത്ത്വശ്ച ഇതരഃ കസ്സഹിഷ്യതി ॥ 5 ॥
ദുഃഖിതോ ഹി ഭവാന്ലോകാംസ്തേജസാ യദി ധക്ഷ്യതേ ।
ആര്താഃ പ്രജാ നരവ്യാഘ്ര ക്വ നു യാസ്യംതി നിർവൃതിമ് ॥ 6 ॥
ലോകസ്വഭാവ ഏവൈഷ യയാതിര്നഹുഷാത്മജഃ ।
ഗതശ്ശക്രേണ സാലോക്യമനയസ്തം സമസ്പൃശത് ॥ 7 ॥
മഹര്ഷിര്യോ വസിഷ്ഠസ്തു യഃ പിതുര്നഃ പുരോഹിതഃ ।
അഹ്നാ പുത്രശതം ജജ്ഞേ തഥൈവാസ്യ പുനര്ഹതമ് ॥ 8 ॥
യാ ചേയം ജഗതാം മാതാ ദേവീ ലോകനമസ്കൃതാ ।
അസ്യാശ്ച ചലനം ഭൂമേര്ദൃശ്യതേ സത്യസംശ്രവ ॥ 9 ॥
യൌ ധര്മൌ ജഗതാം നേത്രൌ യത്ര സർവം പ്രതിഷ്ഠിതമ് ।
ആദിത്യചംദ്രൌ ഗ്രഹണമഭ്യുപേതൌ മഹാബലൌ ॥ 10 ॥
സുമഹാംത്യപി ഭൂതാനി ദേവാശ്ച പുരുഷര്ഷഭ ।
ന ദൈവസ്യ പ്രമുംചംതി സർവഭൂതാനി ദേഹിനഃ ॥ 11 ॥
ശക്രാദിഷ്വപി ദേവേഷു വര്തമാനൌ നയാനയൌ ।
ശ്രൂയേതേ നരശാര്ദൂല ന ത്വം ശോചിതുമര്ഹസി ॥ 12 ॥
നഷ്ടായാമപി വൈദേഹ്യാം ഹൃതായാമപി ചാനഘ ശോചിതും നാര്ഹസേ വീര യഥാന്യഃ പ്രാകൃതസ്തഥാ ॥ 13 ॥
ത്വവ്ദിധാ ന ഹി ശോചംതി സതതം സത്യദര്ശിനഃ ।
സുമഹത്സ്വപി കൃച്ഛ്രേഷു രാമാനിർവിണ്ണദര്ശനാഃ ॥ 14 ॥
തത്ത്വതോ ഹി നരശ്രേഷ്ഠ ബുദ്ധ്യാ സമനുചിംതയ ।
ബുധ്ദ്യാ യുക്താ മഹാപ്രാജ്ഞാ വിജാനംതി ശുഭാശുഭേ ॥ 15 ॥
അദൃഷ്ടഗുണദോഷാണാമധ്രുവാണാം തു കര്മണാമ് ।
നാംതരേണ ക്രിയാം തേഷാം ഫലമിഷ്ടം പ്രവര്തതേ ॥ 16 ॥
ത്വമേവ ഹി പുരാ രാമ മാമേവം ബഹുശോഽന്വശാഃ ।
അനുശിഷ്യാദ്ധി കോ നു ത്വാമപി സാക്ഷാദ്ബൃഹസ്പതിഃ ॥ 17 ॥
ബുദ്ധിശ്ച തേ മഹാപ്രാജ്ഞ ദേവൈരപി ദുരന്വയാ ।
ശോകേനാഭിപ്രസുപ്തം തേ ജ്ഞാനം സംബോധയാമ്യഹമ് ॥ 18 ॥
ദിവ്യം ച മാനുഷം ച ത്വമാത്മനശ്ച പരാക്രമമ് ।
ഇക്ഷ്വാകുവൃഷഭാവേക്ഷ്യ യതസ്വ ദ്വിഷതാം വധേ ॥ 19 ॥
കിം തേന സർവനാശേന കൃതേന പുരുഷര്ഷഭ ।
തമേവ ത്വം രിപും പാപം വിജ്ഞായോദ്ധര്തുമര്ഹസി ॥ 20 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാംഡേ ഷട്ഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ॥
