ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അയോധ്യാകാംഡമ് ।
അഥ സപ്തചത്വാരിംശസ്സര്ഗഃ ।
പ്രഭാതായാം തു ശർവര്യാം പൌരാസ്തേ രാഘവം വിനാ ।
ശോകോപഹതനിശ്ചേഷ്ടാ ബഭൂവുര്ഹതചേതസഃ ॥ 1 ॥
ശോകജാശ്രുപരിദ്യൂനാ വീക്ഷമാണാസ്തതസ്തതഃ ।
ആലോകമപി രാമസ്യ ന പശ്യംതി സ്മ ദുഃഖിതാഃ ॥ 2 ॥
തേ വിഷാദാര്തവദനാ രഹിതാസ്തേന ധീമതാ ।
കൃപണാഃ കരുണാ വാചോ വദംതി സ്മ മനസ്വിനഃ ॥ 3 ॥
ധിഗസ്തു ഖലു നിദ്രാം താം യയാഽപഹൃതചേതസഃ ।
നാദ്യ പശ്യാമഹേ രാമം പൃഥൂരസ്കം മഹാഭുജമ് ॥ 4 ॥
കഥം നാമ മഹാബാഹു സ്സ തഥാവിതഥക്രിയഃ ।
ഭക്തം ജനം പരിത്യജ്യ പ്രവാസം രാഘവോ ഗതഃ ॥ 5 ॥
യോ നഃ സദാ പാലയതി പിതാ പുത്രാനിവൌരസാന് ।
കഥം രഘൂണാം സ ശ്രേഷ്ഠസ്ത്യക്ത്വാ നോ വിപിനം ഗതഃ ॥ 6 ॥
ഇഹൈവ നിധനം യാമോ മഹാപ്രസ്ഥാനമേവ വാ ।
രാമേണ രഹിതാനാം ഹി കിമര്ഥം ജീവിതം ഹി നഃ ॥ 7 ॥
സംതി ശുഷ്കാണി കാഷ്ഠാനി പ്രഭൂതാനി മഹാംതി ച ।
തൈഃ പ്രജ്വാല്യ ചിതാം സർവേ പ്രവിശാമോഽഥ പാവകമ് ॥ 8 ॥
കിം വക്ഷ്യാമോ മഹാബാഹുരനസൂയഃ പ്രിയംവദഃ ।
നീത സ്സ രാഘവോഽസ്മാഭിരിതി വക്തും കഥം ക്ഷമമ് ॥ 9 ॥
സാ നൂനം നഗരീ ദീനാ ദൃഷ്ട്വാഽസ്മാന് രാഘവം വിനാ ।
ഭവിഷ്യതി നിരാനംദാ സസ്ത്രീബാലവയോധികാ ॥ 10 ॥
നിര്യാതാസ്തേന വീരേണ സഹ നിത്യം ജിതാത്മനാ ।
വിഹീനാസ്തേന ച പുനഃ കഥം പശ്യാമ താം പുരീമ് ॥ 11 ॥
ഇതീവ ബഹുധാ വാചോ ബാഹുമുദ്യമ്യ തേ ജനാഃ ।
വിലപംതി സ്മ ദുഃഖാര്താ വിവത്സാ ഇവ ധേനവഃ ॥ 12 ॥
തതോ മാര്ഗാനുസാരേണ ഗത്വാ കിംചിത് ക്ഷണം പുനഃ ।
മാര്ഗനാശാദ്വിഷാദേന മഹതാ സമഭിപ്ലുതാഃ ॥ 13 ॥
രഥസ്യ മാര്ഗനാശേന ന്യവര്തംത മനസ്വിനഃ ।
കിമിദം കിം കരിഷ്യാമോ ദൈവേനോപഹതാ ഇതി ॥ 14 ॥
തതോ യഥാഗതേനൈവ മാര്ഗേണ ക്ലാംതചേതസഃ ।
അയോധ്യാമാഗമന്സർവേ പുരീം വ്യഥിതസജ്ജനാമ് ॥ 15 ॥
ആലോക്യ നഗരീം താം ച ക്ഷയവ്യാകുലമാനസാഃ ।
ആവര്തയംത തേഽശ്രൂണി നയനൈഃ ശോകപീഡിതൈഃ ॥ 16 ॥
ഏഷാ രാമേണ നഗരീ രഹിതാ നാതിശോഭതേ ।
ആപഗാ ഗരുഡേനേവ ഹ്രദാദുദ്ധൃതപന്നഗാ ॥ 17 ॥
ചംദ്രഹീനമിവാകാശം തോയഹീനമിവാര്ണവമ് ।
അപശ്യന്നിഹതാനംദം നഗരം തേ വിചേതസഃ ॥ 18 ॥
തേ താനി വേശ്മാനി മഹാധനാനി ദുഃഖേന ദുഃഖോപഹതാ വിശംതഃ ।
നൈവ പ്രജജ്ഞുഃ സ്വജനം ജനം വാ നിരീക്ഷമാണാഃ പ്രവിനഷ്ടഹര്ഷാഃ ॥ 19 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അയോധ്യാകാംഡേ സപ്തചത്വാരിംശസ്സര്ഗഃ ॥
