ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാംഡമ് ।
അഥ ഏകചത്വാരിംശസ്സര്ഗഃ ।
ആജ്ഞപ്തോ രാജവദ്വാക്യം പ്രതികൂലം നിശാചരഃ ।
അബ്രവീത്പരുഷം വാക്യം മാരീചോ രാക്ഷസാധിപമ് ॥ 1 ॥
കേനായമുപദിഷ്ടസ്തേ വിനാശഃ പാപകര്മണാ ।
സപുത്രസ്യ സരാഷ്ട്രസ്യ സാമാത്യസ്യ നിശാചര ॥ 2 ॥
കസ്ത്വയാ സുഖിനാ രാജന്നാഭിനംദതി പാപകൃത് ।
കേനേദമുപദിഷ്ടം തേ മൃത്യുദ്വാരമുപായതഃ ॥ 3 ॥
ശത്രവസ്തവ സുവ്യക്തം ഹീനവീര്യാ നിശാചരാഃ ।
ഇച്ഛംതി ത്വാം വിനശ്യംതമുപരുദ്ധം ബലീയസാ ॥ 4 ॥
കേനേദമുപദിഷ്ടം തേ ക്ഷുദ്രേണാഹിതവാദിനാ ।
യസ്ത്വാമിച്ഛതി നശ്യംതം സ്വകൃതേന നിശാചര ॥ 5 ॥
വധ്യാഃ ഖലു ന ഹന്യംതേ സചിവാസ്തവ രാവണ ।
യേ ത്വാമുത്പഥമാരൂഢം ന നിഗൃഹ്ണംതി സർവശഃ ॥ 6 ॥
അമാത്യൈഃ കാമവൃത്തോ ഹി രാജാ കാപഥമാശ്രിതഃ ।
നിഗ്രാഹ്യസ്സർവഥാ സദഭിര്ന നിഗ്രാഹ്യോ നിഗൃഹ്യസേ ॥ 7 ॥
ധര്മമര്ഥം ച കാമം ച യശശ്ച ജയതാം വര ।
സ്വാമിപ്രസാദാത്സചിവാഃ പ്രാപ്നുവംതി നിശാചര ॥ 8 ॥
വിപര്യയേ തു തത്സർവം വ്യര്ഥം ഭവതി രാവണ ।
വ്യസനം സ്വാമിവൈഗുണ്യാത്പ്രാപ്നുവംതീതരേ ജനാഃ ॥ 9 ॥
രാജമൂലോ ഹി ധര്മശ്ച ജയശ്ച ജയതാം വര ।
തസ്മാത്സർവാസ്വവസ്ഥാസു രക്ഷിതവ്യാ നരാധിപാഃ ॥ 10 ॥
രാജ്യം പാലയിതും ശക്യം ന തീക്ഷ്ണേന നിശാചര ।
ന ചാപി പ്രതികൂലേന നാവിനീതേന രാക്ഷസ ॥ 11 ॥
യേ തീക്ഷ്ണമംത്രാസ്സചിവാ ഭജ്യംതേ സഹ തേന വൈ ।
വിഷമേ തുരഗാ ശ്ശീഘ്രാ മംദസാരഥയോ യഥാ ॥ 12 ॥
ബഹവസ്സാധവോ ലോകേ യുക്താ ധര്മമനുഷ്ഠിതാഃ ।
പരേഷാമപരാധേന വിനഷ്ടാസ്സപരിച്ഛദാഃ ॥ 13 ॥
സ്വാമിനാ പ്രതികൂലേന പ്രജാസ്തീക്ഷ്ണേന രാവണ ।
രക്ഷ്യമാണാ ന വര്ധംതേ മേഷാ ഗോമായുനാ യഥാ ॥ 14 ॥
അവശ്യം വിനശിഷ്യംതി സർവേ രാവണ രാക്ഷസാഃ ।
യേഷാം ത്വം കര്കശോ രാജാ ദുര്ബുദ്ധിരജിതേംദ്രിയഃ ॥ 15 ॥
തദിദം കാകതാലീയം ഘോരമാസാദിതം മയാ ।
അത്ര കിം ശോചനീയസ്ത്വം സസൈന്യോ വിനശിഷ്യസി ॥ 16 ॥
മാം നിഹത്യ തു രാമശ്ച ന ചിരാത്ത്വാം വധിഷ്യതി ।
അനേന കൃതകൃത്യോഽസ്മി മ്രിയേയമരിണാ ഹതഃ ॥ 17 ॥
ദര്ശനാദേവ രാമസ്യ ഹതം മാമവധാരയ ।
ആത്മാനം ച ഹതം വിദ്ധി ഹൃത്വാ സീതാം സബാംധവമ് ॥ 18 ॥
ആനയിഷ്യസി ചേത്സീതാമാശ്രമാത്സഹിതോ മയാ ।
നൈവത്വമസി നാഹം ച നൈവ ലംകാ ന രാക്ഷസാഃ ॥ 19 ॥
നിവാര്യമാണസ്തു മയാ ഹിതൈഷിണാ ന മൃഷ്യസേ വാക്യമിദം നിശാചര ।
പരേതകല്പാ ഹി ഗതായുഷോ നരാ ഹിതം ന ഗൃഹ്ണംതി സുഹൃദ്ഭിരീരിതമ് ॥ 20 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാംഡേ ഏകചത്വാരിംശസ്സര്ഗഃ ॥
