ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അയോധ്യാകാംഡമ് ।
അഥ പംചവിംശസ്സര്ഗഃ ।
സാഽവനീയ തമായാസമുപസ്പൃശ്യ ജലം ശുചിഃ ।
ചകാര മാതാ രാമസ്യ മംഗലാനി മനസ്വിനീ ॥ 1 ॥
ന ശക്യസേ വാരയിതും ഗച്ഛേദാനീം രഘൂത്തമ ।
ശീഘ്രം ച വിനിവര്തസ്വ വര്തസ്വ ച സതാം ക്രമേ ॥ 2 ॥
യം പാലയസി ധര്മം ത്വം ധൃത്യാ ച നിയമേന ച ।
സ വൈ രാഘവശാര്ദൂല ധര്മസ്ത്വാമഭിരക്ഷതു ॥ 3 ॥
യേഭ്യഃ പ്രണമസേ പുത്ര ചൈത്യേഷ്വായതനേഷു ച ।
തേ ച ത്വാമഭിരക്ഷംതു വനേ സഹ മഹര്ഷിഭിഃ ॥ 4 ॥
യാനി ദത്താനി തേഽസ്ത്രാണി വിശ്വാമിത്രേണ ധീമതാ ।
താനി ത്വാമഭിരക്ഷംതു ഗുണൈസ്സമുദിതം സദാ ॥ 5 ॥
പിതൃശുശ്രൂഷയാ പുത്ര മാതൃശുശ്രൂഷയാ തഥാ ।
സത്യേന ച മഹാബാഹോ ചിരം ജീവാഭിരക്ഷിതഃ ॥ 6 ॥
സമിത്കുശ പവിത്രാണി വേദ്യശ്ചായതനാനി ച ।
സ്ഥംഡിലാനി വിചിത്രാണി ശൈലാ വൃക്ഷാഃ ക്ഷുപാ ഹ്രദാഃ ॥ 7 ॥
പതംഗാഃ പന്നഗാസ്സിംഹാസ്ത്വാം രക്ഷംതു നരോത്തമ ।
സ്വസ്തിസാധ്യാശ്ച വിശ്വേ ച മരുതശ്ച മഹര്ഷയഃ ।
സ്വസ്തി ധാതാ വിധാതാ ച സ്വസ്തി പൂഷാ ഭഗോഽര്യമാ ॥ 8 ॥
ലോകപാലാശ്ച തേ സർവേ വാസവപ്രമുഖാസ്തഥാ ।
ഋതവശ്ചൈവ പക്ഷാശ്ച മാസാ സ്സംവത്സരാഃ ക്ഷപാഃ ॥ 9 ॥
ദിനാനി ച മുഹൂര്താശ്ച സ്വസ്തി കുർവംതു തേ സദാ ।
സ്മൃതിര്ധൃതിശ്ച ധര്മശ്ച പാതു ത്വാം പുത്ര സർവതഃ ॥ 10 ॥
സ്കംദശ്ച ഭഗവാംദേവ സ്സോമശ്ച സ ബൃഹസ്പതിഃ ।
സപ്തര്ഷയോ നാരദശ്ച തേ ത്വാം രക്ഷംതു സർവതഃ ॥ 11 ॥
യാശ്ചാപി സർവതസ്സിധ്ദാ ദിശശ്ച സദിഗീശ്വരാഃ ।
സ്തുതാ മയാ വനേ തസ്മിന്പാംതു ത്വാം പുത്ര നിത്യശഃ ॥ 12 ॥
ശൈലാസ്സർവേ സമുദ്രാശ്ച രാജാ വരുണ ഏവ ച ।
ദ്യൌരംതരിക്ഷം പൃഥിവീ നദ്യസ്സർവാസ്തഥൈവ ച ॥ 13 ॥
നക്ഷത്രാണി ച സർവാണി ഗ്രഹാശ്ച സഹദേവതാഃ ।
അഹോരാത്രേ തഥാ സംധ്യേ പാംതു ത്വാം വനമാശ്രിതമ് ॥ 14 ॥
ഋതവശ്ചൈവ ഷട്പുണ്യാ മാസാസ്സംവത്സരാസ്തഥാ ।
കലാശ്ച കാഷ്ഠാശ്ച തഥാ തവ ശര്മ ദിശംതു തേ ॥ 15 ॥
മഹാവനേ വിചരതോ മുനിവേഷസ്യ ധീമതഃ ।
തവാദിത്യാശ്ച ദൈത്യാശ്ച ഭവംതു സുഖദാസ്സദാ ॥ 16 ॥
രാക്ഷസാനാം പിശാചാനാം രൌദ്രാണാം ക്രൂരകര്മണാമ് ।
ക്രവ്യാദാനാം ച സർവേഷാം മാ ഭൂത്പുത്രക തേ ഭയമ് ॥ 17 ॥
പ്ലവഗാ വൃശ്ചികാ ദംശാമശകാശ്ചൈവ കാനനേ ।
സരീസൃപാശ്ച കീടാശ്ച മാ ഭൂവന്ഗഹനേ തവ ॥ 18 ॥
മഹാദ്വിപാശ്ച സിംഹാശ്ച വ്യാഘ്രാ ഋക്ഷാശ്ച ദംഷ്ട്രിണഃ ।
മഹിഷാ ശ്ശൃംഗിണോ രൌദ്രാ ന തേ ദ്രുഹ്യംതു പുത്രക ॥ 19 ॥
നൃമാംസഭോജനാ രൌദ്രാ യേ ചാന്യേ സത്വജാതയഃ ।
മാ ച ത്വാം ഹിംസിഷുഃ പുത്ര മയാ സംപൂജിതാസ്ത്വിഹ ॥ 20 ॥
ആഗമാസ്തേ ശിവാസ്സംതു സിധ്യംതു ച പരാക്രമാഃ ।
സർവസംപത്തയേ രാമ സ്വസ്തിമാന്ഗച്ഛ പുത്രക ॥ 21 ॥
സ്വസ്തി തേ ഽസ്ത്വംതരിക്ഷേഭ്യഃ പാര്ഥിവേഭ്യഃ പുനഃ പുനഃ ।
സർവേഭ്യശ്ചൈവ ദേവേഭ്യോ യേ ച വൈ പരിപംഥിനഃ ॥ 22 ॥
ഗുരുസ്സോമശ്ച സൂര്യശ്ച ധനദോഽഥ യമസ്തഥാ ।
പാംതു ത്വാമര്ചിതാ രാമ ദംഡകാരണ്യവാസിനമ് ॥ 23 ॥
അഗ്നിർവായുസ്തഥാ ധൂമോ മംത്രാശ്ചര്ഷിമുഖാച്ച്യുതാഃ ।
ഉപസ്പര്ശനകാലേ തു പാംതു ത്വാം രഘുനംദന ॥ 24 ॥
സർവലോകപ്രഭുര്ബ്രഹ്മാ ഭൂതഭര്താ തഥര്ഷയഃ ।
യേ ച ശേഷാസ്സുരാസ്തേ ത്വാം രക്ഷംതു വനവാസിനമ് ॥ 25 ॥
ഇതി മാല്യൈസ്സുരഗണാന്ഗംധൈശ്ചാപി യശസ്വിനീ ।
സ്തുതിഭിശ്ചാനുരൂപാഭിരാനര്ചാഽയതലോചനാ ॥ 26 ॥
ജ്വലനം സമുപാദായ ബ്രാഹ്മണേന മഹാത്മനാ ।
ഹാവയാമാസ വിധിനാ രാമമംഗലകാരണാത് ॥ 27 ॥
ഘൃതം ശ്വേതാനി മാല്യാനി സമിധശ്ശ്വേതസര്ഷപാന് ।
ഉപസംപാദയാമാസ കൌശല്യാ പരമാംഗനാ ॥ 28 ॥
ഉപാധ്യായ സ്സവിധിനാ ഹുത്വാ ശാംതിമനാമയമ് ।
ഹുതഹവ്യാവശേഷേണ ബാഹ്യം ബലിമകല്പയത് ॥ 29 ॥
മധു ദധ്യക്ഷതഘൃതൈഃ സ്വസ്തിവാച്യദ്വിജാംസ്തതഃ ।
വാചയാമാസ രാമസ്യ വനേസ്വസ്ത്യയനക്രിയാഃ ॥ 30 ॥
തതസ്തസ്മൈ ദ്വിജേംദ്രായ രാമമാതാ യശസ്വിനീ ।
ദക്ഷിണാം പ്രദദൌ കാമ്യാം രാഘവം ചേദമബ്രവീത് ॥ 31 ॥
യന്മംഗലം സഹസ്രാക്ഷേ സർവദേവനമസ്കൃതേ ।
വൃത്രനാശേ സമഭവത്തത്തേ ഭവതു മംഗലമ് ॥ 32 ॥
യന്മംഗലം സുപര്ണസ്യ വിനതാഽകല്പയത്പുരാ ।
അമൃതം പ്രാര്ഥയാനസ്യ തത്തേ ഭവതു മംഗലമ് ॥ 33 ॥
അമൃതോത്പാദനേ ദൈത്യാന് ഘ്നതോ വജ്രധരസ്യ യത് ।
അദിതിര്മംഗലം പ്രാദാത്തത്തേ ഭവതു മംഗലമ് ॥ 34 ॥
ത്രീന്വിക്രമാന്പ്രക്രമതോ വിഷ്ണോരമിതതേജസഃ ।
യദാസീന്മംഗലം രാമ തത്തേ ഭവതു മംഗലമ് ॥ 35 ॥
ഋതവസ്സാഗരാ ദ്വീപാ വേദാ ലോകാ ദിശശ്ച തേ ।
മംഗലാനി മഹാബാഹോ ദിശംതു ശുഭമംഗലാഃ ॥ 36 ॥
ഇതി പുത്രസ്യ ശേഷാംശ്ച കൃത്വാ ശിരസി ഭാമിനീ ।
ഗംധൈശ്ചാപി സമാലഭ്യ രാമമായതലോചനാ ॥ 37 ॥
ഓഷധീം ചാപി സിദ്ധാര്ഥാം വിശല്യകരണീം ശുഭാമ് ।
ചകാര രക്ഷാം കൌശല്യാ മംത്രൈരഭിജജാപ ച ॥ 38 ॥
ഉവാചാതിപ്രഹൃഷ്ടേവ സാ ദുഃഖവശവര്തിനീ ।
വാംഗ്മാത്രേണ ന ഭാവേന വാചാഽസംസജ്ജമാനയാ ॥ 39 ॥
ആനമ്യ മൂര്ധ്നി ചാഘ്രായ പരിഷ്വജ്യ യശസ്വിനീ ।
അവദത്പുത്ര സിദ്ധാര്ഥോ ഗച്ഛ രാമ യഥാസുഖമ് ॥ 40 ॥
അരോഗം സർവസിദ്ധാര്ഥമയോധ്യാം പുനരാഗതമ് ।
പശ്യാമി ത്വാം സുഖം വത്സ സുസ്ഥിതം രാജവര്ത്മനി ॥ 41 ॥
പ്രണഷ്ടദുഃഖസംകല്പാ ഹര്ഷവിദ്യോതിതാനനാ ।
ദ്രക്ഷ്യാമി ത്വാം വനാത്പ്രാപ്തം പൂര്ണചംദ്രമിവോദിതമ് ॥ 42 ॥
ഭദ്രാസനഗതം രാമ വനവാസാദിഹാഗതമ് ।
ദ്രക്ഷ്യാമി ച പുനസ്ത്വാം തു തീര്ണവംതം പിതുർവചഃ ॥ 43 ॥
മംഗലൈരുപസപന്നോ വനവാസാദിഹാഗതഃ ।
വധ്വാ മമ ച നിത്യം ത്വം കാമാന്സംവര്ധ യാഹി ഭോഃ ॥ 44 ॥
മയാഽര്ചിതാ ദേവഗണാശ്ശിവാദയോ മഹര്ഷയോ ഭൂതമഹാസുരോരഗാഃ ।
അഭിപ്രയാതസ്യ വനം ചിരായ തേ ഹിതാനി കാംക്ഷംതു ദിശശ്ച രാഘവ ॥ 45 ॥
ഇതീവ സാഽശ്രുപ്രതിപൂര്ണലോചനാ സമാപ്യ ച സ്വസ്ത്യയനം യഥാവിധി ।
പ്രദക്ഷിണം ചൈവ ചകാര രാഘവം പുനഃ പുനശ്ചാപി നിപീഡ്യ സസ്വജേ ॥ 46 ॥
തഥാ തു ദേവ്യാ സ കൃതപ്രദക്ഷിണോ നിപീഡ്യ മാതുശ്ചരണൌ പുനഃ പുനഃ ।
ജഗാമ സീതാനിലയം മഹായശാ സ്സ രാഘവഃ പ്രജ്വലിത സ്സ്വയാ ശ്രിയാ ॥ 47 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അയോധ്യാകാംഡേ പംചവിംശസ്സര്ഗഃ ॥
