ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാംഡമ് ।
അഥ ത്രിപംചാശസ്സര്ഗഃ ।
ഖമുത്പതംതം തം ദൃഷ്ട്വാ മൈഥിലീ ജനകാത്മജാ ।
ദുഃഖിതാ പരമോദ്വിഗ്നാ ഭയേ മഹതി വര്തിനീ ॥ 1 ॥
രോഷരോദനതാമ്രാക്ഷീ ഭീമാക്ഷം രാക്ഷസാധിപമ് ।
രുദംതീ കരുണം സീതാ ഹ്രിയമാണേദമബ്രവീത് ॥ 2 ॥
ന വ്യപത്രപസേ നീച കര്മണാനേന രാവണ ।
ജ്ഞാത്വാ വിരഹിതാം യന്മാം ചോരയിത്വാ പലായസേ ॥ 3 ॥
ത്വയൈവ നൂനം ദുഷ്ടാത്മന് ഭീരുണാ ഹര്തുമിച്ഛതാ ।
മമാപവാഹിതോ ഭര്താ മൃഗരൂപേണ മായയാ ॥ 4 ॥
യോ ഹി മാമുദ്യതസ്ത്രാതും സോഽപ്യയം വിനിപാതിതഃ ।
ഗൃധ്രരാജഃ പുരാണോഽസൌ ശ്വശുരസ്യ സഖാ മമ ॥ 5 ॥
പരമം ഖലു തേ വീര്യം ദൃശ്യതേ രാക്ഷസാധമ ।
വിശ്രാവ്യ നാമധേയം ഹി യുദ്ധേ നാസ്മി ജിതാ ത്വയാ ॥ 6 ॥
ഈദൃശം ഗര്ഹിതം കര്മ കഥം കൃത്വാ ന ലജ്ജസേ ।
സ്ത്രിയാശ്ച ഹരണം നീച രഹിതേ ച പരസ്യ ച ॥ 7 ॥
കഥയിഷ്യംതി ലോകേഷു പുരുഷാഃ കര്മ കുത്സിതമ് ।
സുനൃശംസമധര്മിഷ്ഠം തവ ശൌംഡീര്യമാനിനഃ ॥ 8 ॥
ധിക്തേ ശൌര്യം ച സത്ത്വം ച യത്ത്വം കഥിതവാംസ്തദാ ।
കുലാക്രോശകരം ലോകേ ധിക്തേ ചാരിത്രമീദൃശമ് ॥ 9 ॥
കിം കര്തും ശക്യമേവം ഹി യജ്ജവേനൈവ ധാവസി ।
മുഹൂര്തമപി തിഷ്ഠസ്വ ന ജീവന്പ്രതിയാസ്യസി ॥ 10 ॥
ന ഹി ചക്ഷുഷ്പഥം പ്രാപ്യ തയോഃ പാര്ഥിവപുത്രയോഃ ।
സസൈന്യോഽപി സമര്ഥസ്ത്വം മുഹൂര്തമപി ജീവിതുമ് ॥ 11 ॥
ന ത്വം തയോശ്ശരസ്പര്ശം സോഢും ശക്തഃ കഥംചന ।
വനേ പ്രജ്വലിതസ്യേവ സ്പര്ശമഗ്നേർവിഹംഗമഃ ॥ 12 ॥
സാധു കുർവാഽഽത്മനഃ പഥ്യം സാധു മാം മുംച രാവണ ।
മത്പ്രധര്ഷണരുഷ്ടോ ഹി ഭ്രാത്രാ സഹ പതിര്മമ ॥ 13 ॥
വിധാസ്യതി വിനാശായ ത്വം മാം യദി ന മുംചസി ।
യേന ത്വം വ്യവസായേന ബലാന്മാം ഹര്തുമിച്ഛസി ॥ 14 ॥
വ്യവസായസ്സ തേ നീച ഭവിഷ്യതി നിരര്ഥകഃ ।
ന ഹ്യഹം തമപശ്യംതീ ഭര്താരം വിബുധോപമമ് ॥ 15 ॥
ഉത്സഹേ ശത്രുവശഗാ പ്രാണാംധാരയിതും ചിരമ് ।
ന നൂനം ചാത്മനഃ പഥ്യം ശ്രേയോ വാ സമവേക്ഷസേ ॥ 16 ॥
മൃത്യുകാലേ യഥാ മര്ത്യോ വിപരീതാനി സേവതേ ।
മുമൂര്ഷൂണാം ഹി സർവേഷാം യത്പഥ്യം തന്ന രോചതേ ॥ 17 ॥
പശ്യാമ്യദ്യ ഹി കംഠേത്വാം കാലപാശാവപാശിതമ് ।
യഥാ ചാസ്മിന്ഭയസ്ഥാനേ ന ബിഭേഷി ദശാനന ॥ 18 ॥
വ്യക്തം ഹിരണ്മയാന് ഹി ത്വം സംപശ്യസി മഹീരുഹാന് ।
നദീം വൈതരണീം ഘോരാം രുധിരൌഘനിവാഹിനീമ് ॥ 19 ॥
അസിപത്രവനം ചൈവ ഭീമം പശ്യസി രാവണ ।
തപ്തകാംചനപുഷ്പാം ച വൈഡൂര്യപ്രവരച്ഛദാമ് ॥ 20 ॥
ദ്രക്ഷ്യസേ ശാല്മലീം തീക്ഷ്ണാമായസൈഃ കംടകൈശ്ചിതാമ് ।
ന ഹി ത്വമീദൃശം കൃത്വാ തസ്യാലീകം മഹാത്മനഃ ॥ 21 ॥
ധരിതും ശക്ഷ്യസി ചിരം വിഷം പീത്വേവ നിര്ഘൃണഃ ।
ബദ്ധസ്ത്വം കാലപാശേന ദുര്നിവാരേണ രാവണ ॥ 22 ॥
ക്വഗതോ ലപ്സ്യസേ ശര്മ ഭര്തുര്മമ മഹാത്മനഃ ।
നിമേഷാംതരമാത്രേണ വിനാ ഭ്രാത്രാ മഹാവനേ ॥ 23 ॥
രാക്ഷസാ നിഹതാ യേന സഹസ്രാണി ചതുര്ദശ ।
സ കഥം രാഘവോ വീരസ്സർവാസ്ത്രകുശലോ ബലീ ॥ 24 ॥
ന ത്വാം ഹന്യാച്ഛരൈസ്തീക്ഷ്ണൈരിഷ്ടഭാര്യാപഹാരിണമ് ।
തച്ചാന്യച്ച പരുഷം വൈദേഹീ രാവണാംകഗാ ॥ 25 ॥
ഭയശോകസമാവിഷ്ടാ കരുണം വിലലാപ ഹ ।
തഥാ ഭൃശാര്താം ബഹുചൈവ ഭാഷിണീം വിലാപപൂർവം കരുണം ച ഭാമിനീമ് ।
ജഹാര പാപഃ കരുണം വിചേഷ്ടതീം നൃപാത്മജാമാഗതഗാത്രവേപഥുമ് ॥ 26 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാംഡേ ത്രിപംചാശസ്സര്ഗഃ ॥
