ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ ബാലകാംഡമ് ।
അഥ ചതുഃഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ।
സുരകാര്യമിദം രംഭേ കര്തവ്യം സുമഹത്ത്വയാ ।
ലോഭനം കൌശികസ്യേഹ കാമമോഹസമന്വിതമ് ॥ 1 ॥
തഥോക്താ സാഽപ്സരാ രാമ സഹസ്രാക്ഷേണ ധീമതാ ।
വ്രീഡിതാ പ്രാംജലിർവാക്യം പ്രത്യുവാച സുരേശ്വരമ് ॥ 2 ॥
അയം സുരപതേ ഘോരോ വിശ്വാമിത്രോ മഹാമുനിഃ ।
ഘോരമുത്സൃജതേ ക്രോധം മയി ദേവ ന സംശയഃ ॥ 3 ॥
തതോ ഹി മേ ഭയം ദേവ പ്രാസാദം കര്തുമര്ഹസി ।
ഏവമുക്തസ്തയാ രാമ രംഭയാ ഭീതയാ തദാ ॥ 4 ॥
താമുവാച സഹസ്രാക്ഷോ വേപമാനാം കൃതാംജലിമ് ।
മാഭൈഷീ രംഭേ ഭദ്രം തേ കുരുഷ്വ മമ ശാസനമ് ॥ 5 ॥
കോകിലോ ഹൃദയഗ്രാഹീ മാധവേ രുചിരദ്രുമേ ।
അഹം കംദര്പസഹിത സ്സ്ഥാസ്യാമി തവ പാര്ശ്വതഃ ॥ 6 ॥
ത്വം ഹി രൂപം ബഹുഗുണം കൃത്വാ പരമഭാസ്വരമ് ।
തമൃഷിം കൌശികം രംഭേ ഭേദയസ്വ തപസ്വിനമ് ॥ 7 ॥
സാ ശ്രുത്വാ വചനം തസ്യ കൃത്വാ രൂപമനുത്തമമ് ।
ലോഭയാമാസ ലലിതാ വിശ്വാമിത്രം ശുചിസ്മിതാ ॥ 8 ॥
കോകിലസ്യ ച ശുശ്രാവ വല്ഗു വ്യാഹരതഃ സ്വനമ് ।
സംപ്രഹൃഷ്ടേന മനസാ തത ഏനാമുദൈക്ഷത ॥ 9 ॥
അഥ തസ്യ ച ശബ്ദേന ഗീതേനാപ്രതിമേന ച ।
ദര്ശനേന ച രംഭായാ മുനിസ്സംദേഹമാഗതഃ ॥ 10 ॥
സഹസ്രാക്ഷസ്യ തത്കര്മ വിജ്ഞായ മുനിപുംഗവഃ ।
രംഭാം ക്രോധസമാവിഷ്ട ശ്ശശാപ കുശികാത്മജഃ ॥ 11 ॥
യന്മാം ലോഭയസേ രംഭേ കാമക്രോധജയൈഷിണമ് ।
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി ശൈലീ സ്ഥാസ്യസി ദുര്ഭഗേ ॥ 12 ॥
ബ്രാഹ്മണ സ്സുമഹാതേജാ സ്തപോബലസമന്വിതഃ ।
ഉദ്ധരിഷ്യതി രംഭേ ത്വാം മത്ക്രോധകലുഷീകൃതാമ് ॥ 13 ॥
ഏവമുക്ത്വാ മഹാതേജാ വിശ്വാമിത്രോ മഹാമുനിഃ ।
അശക്നുവന് ധാരയിതും ക്രോധം സംതാപമാഗതഃ ॥ 14 ॥
തസ്യ ശാപേന മഹതാ രംഭാ ശൈലീ തദാഽഭവത് ।
വചശ്ശൃത്വാ ച കംദര്പോ മഹര്ഷേസ്സ ച നിര്ഗതഃ ॥ 15 ॥
കോപേന സ മഹാതേജാസ്തപോഽപഹരണേ കൃതേ ।
ഇംദ്രിയൈരജിതൈ രാമ ന ലേഭേ ശാംതിമാത്മനഃ ॥ 16 ॥
ബഭൂവാസ്യ മനശ്ചിംതാ തപോഽപഹരണേ കൃതേ ।
നൈവ ക്രോധം ഗമിഷ്യാമി ന ച വക്ഷ്യേ കഥംചന ॥ 17 ॥
അഥവാ നോച്ഛവസിഷ്യാമി സംവത്സരശതാന്യപി ।
അഹം വിശോഷയിഷ്യാമി ഹ്യാത്മാനം വിജിതേംദ്രിയഃ ॥ 18 ॥
താവദ്യാവദ്ധി മേ പ്രാപ്തം ബ്രാഹ്മണ്യം തപസാഽഽര്ജിതമ് ।
അനുച്ഛവസന്നഭുംജാന സ്തിഷ്ഠേയം ശാശ്വതീസ്സമാഃ ॥ 19 ॥
ന ഹി മേ തപ്യമാനസ്യ ക്ഷയം യാസ്യംതി മൂര്തയഃ ।
ഏവം വര്ഷസഹസ്രസ്യ ദീക്ഷാം സ മുനിപുംഗവഃ ॥ 20 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ ബാലകാംഡേ ചതുഃഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ॥
