ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അയോധ്യാകാംഡമ് ।
അഥ ഏകോനാശീതിതമസ്സര്ഗഃ ।
തതഃ പ്രഭാതസമയേ ദിവസേഽഥ ചതുര്ദശേ ।
സമേത്യ രാജകര്താരോ ഭരതം വാക്യമബ്രുവന് ॥ 1 ॥
ഗതോ ദശരഥസ്സ്വര്ഗം യോ നോ ഗുരുതരോ ഗുരുഃ ।
രാമം പ്രവ്രാജ്യ വൈ ജ്യേഷ്ഠം ലക്ഷ്മണം ച മഹാബലമ് ॥ 2 ॥
ത്വമദ്യ ഭവ നോ രാജാ രാജപുത്ര മഹായശഃ ।
സംഗത്യാ നാപരാധ്നോതി രാജ്യമേതദനായകമ് ॥ 3 ॥
അഭിഷേചനികം സർവമിദമാദായ രാഘവ ।
പ്രതീക്ഷതേ ത്വാം സ്വജനശ്ശ്രേണയശ്ച നൃപാത്മജ ॥ 4 ॥
രാജ്യം ഗൃഹാണ ഭരത പിതൃപൈതാമഹം ധ്രുവമ് ।
അഭിഷേചയ ചാത്മാനം പാഹി ചാസ്മാന്നരര്ഷഭ ॥ 5 ॥
അഭിഷേചനികം ഭാംഡം കൃത്വാ സർവം പ്രദക്ഷിണമ് ।
ഭരതസ്തം ജനം സർവം പ്രത്യുവാച ധൃതവ്രതഃ ॥ 6 ॥
ജ്യേഷ്ഠസ്യ രാജതാ നിത്യമുചിതാ ഹി കുലസ്യ നഃ ।
നൈവം ഭവംതോ മാം വക്തുമര്ഹംതി കുശലാ ജനാഃ ॥ 7 ॥
രാമഃ പൂർവോ ഹി നോ ഭ്രാതാ ഭവിഷ്യതി മഹീപതിഃ ।
അഹം ത്വരണ്യേ വത്സ്യാമി വര്ഷാണി നവ പംച ച ॥ 8 ॥
യുജ്യതാം മഹതീ സേനാ ചതുരംഗമഹാബലാ ।
ആനയിഷ്യാമ്യഹം ജ്യേഷ്ഠം ഭ്രാതരം രാഘവം വനാത് ॥ 9 ॥
അഭിഷേചനികം ചൈവ സർവമേതദുപസ്കൃതമ് ।
പുരസ്കൃത്യ ഗമിഷ്യാമി രാമഹേതോർവനം പ്രതി ॥ 10 ॥
തത്രൈവം തം നരവ്യാഘ്രമഭിഷിച്യ പുരസ്കൃതമ് ।
ആനേഷ്യാമി തു വൈ രാമം ഹവ്യവാഹമിവാധ്വരാത് ॥ 11 ॥
ന സകാമാം കരിഷ്യാമി സ്വാമിമാം മാതൃഗംധിനീമ് ।
വനേ വത്സ്യാമ്യഹം ദുര്ഗേ രാമോ രാജാ ഭവിഷ്യതി ॥ 12 ॥
ക്രിയതാം ശില്പിഭിഃ പംഥാ സ്സമാനി വിഷമാണി ച ।
രക്ഷിണശ്ചാനുസമ്യാംതു പഥി ദുര്ഗവിചാരകാഃ ॥ 13 ॥
ഏവം സംഭാഷമാണം തം രാമഹേതോര്നൃപാത്മജമ് ।
പ്രത്യുവാച ജനസ്സർവ ശ്ശ്രീമദ്വാക്യമനുത്തമമ് ॥ 14 ॥
ഏവം തേ ഭാഷമാണസ്യ പദ്മാ ശ്രീരുപതിഷ്ഠതാത് ।
യസ്ത്വം ജ്യേഷ്ഠേ നൃപസുതേ പൃഥിവീം ദാതുമിച്ഛസി ॥ 15 ॥
അനുത്തമം തദ്വചനം നൃപാത്മജപ്രഭാഷിതം സംശ്രവണേ നിശമ്യ ച ।
പ്രഹര്ഷജാസ്തം പ്രതി ബാഷ്പബിംദവോ നിപേതുരാര്യാനനനേത്രസംഭവാഃ ॥ 16 ॥
ഊചുസ്തേ വചനമിദം നിശമ്യ ഹൃഷ്ടാ സ്സാമാത്യാ സ്സപരിഷദോ വിയാതശോകാഃ ।
പംഥാനം നരവര ഭക്തിമാന് ജനശ്ച വ്യാദിഷ്ടസ്തവ വചനാച്ച ശില്പിവര്ഗഃ ॥ 17 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അയോധ്യാകാംഡേ ഏകോനാശീതിതമസ്സര്ഗഃ ॥
