ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ ബാലകാംഡമ് ।
അഥ ചതുര്ഥസ്സര്ഗഃ ।
പ്രാപ്തരാജ്യസ്യ രാമസ്യ വാല്മീകിര്ഭഗവാനൃഷിഃ ।
ചകാര ചരിതം കൃത്സ്നം വിചിത്രപദമാത്മവാന് ॥ 1 ॥
ചതുർവിംശത്സഹസ്രാണി ശ്ലോകാനാമുക്തവാനൃഷിഃ ।
തഥാ സര്ഗശതാന്പംച ഷട്കാംഡാനി തഥോത്തരമ് ॥ 2 ॥
കൃത്വാപി തന്മഹാപ്രാജ്ഞസ്സഭവിഷ്യം സഹോത്തരമ് ।
ചിംതയാമാസ കോന്വേതത്പ്രയുംജീയാദിതി പ്രഭുഃ ॥ 3 ॥
തസ്യ ചിംതയമാനസ്യ മഹര്ഷേര്ഭാവിതാത്മനഃ ।
അഗൃഹ്ണീതാം തതഃ പാദൌ മുനിവേഷൌ കുശീലവൌ ॥ 4 ॥
കുശീലവൌ തു ധര്മജ്ഞൌ രാജപുത്രൌ യശസ്വിനൌ ।
ഭ്രാതരൌ സ്വരസംപന്നൌ ദദര്ശാശ്രമവാസിനൌ ॥ 5 ॥
സ തു മേധാവിനൌ ദൃഷ്ട്വാ വേദേഷു പരിനിഷ്ഠിതൌ ।
വേദോപബൃംഹണാര്ഥായ താവഗ്രാഹയത പ്രഭുഃ ॥ 6 ॥
കാവ്യം രാമായണം കൃത്സ്നം സീതായാശ്ചരിതം മഹത് ।
പൌലസ്ത്യവധമിത്യേവ ചകാര ചരിതവ്രതഃ ॥ 7 ॥
പാഠ്യേ ഗേയേ ച മധുരം പ്രമാണൈസ്ത്രിഭിരന്വിതമ് ।
ജാതിഭിസ്സപ്തഭിര്ബദ്ധം തംത്രീലയസമന്വിതമ് ॥ 8 ॥
രസൈശ്ശൃംഗാരകാരുണ്യഹാസ്യവീരഭയാനകൈഃ ।
രൌദ്രാദിഭിശ്ച സംയുക്തം കാവ്യമേതദഗായതാമ് ॥ 9 ॥
തൌ തു ഗാംധർവതത്ത്വജ്ഞൌ മൂര്ഛനാസ്ഥാനകോവിദൌ ।
ഭ്രാതരൌ സ്വരസംപന്നൌ ഗംധർവാവിവ രൂപിണൌ ॥ 10 ॥
രൂപലക്ഷണസംപന്നൌ മധുരസ്വരഭാഷിണൌ ।
ബിംബാദിവോദ്ധൃതൌ ബിംബൌ രാമദേഹാത്തഥാഽപരൌ ॥ 11 ॥
തൌ രാജപുത്രൌ കാര്ത്സ്ന്യേന ധര്മ്യമാഖ്യാനമുത്തമമ് ।
വാചോവിധേയം തത്സർവം കൃത്വാ കാവ്യമനിംദിതൌ ॥ 12 ॥
ഋഷീണാം ച ദ്വിജാതീനാം സാധൂനാം ച സമാഗമേ ।
യഥോപദേശം തത്ത്വജ്ഞൌ ജഗതുസ്സുസമാഹിതൌ ॥ 13 ॥
മഹാത്മാനൌ മഹാഭാഗൌ സർവലക്ഷണലക്ഷിതൌ ।
തൌ കദാചിത്സമേതാനാമൃഷീണാം ഭാവിതാത്മനാമ് ।
ആസീനാനാം സമീപസ്ഥാവിദം കാവ്യമഗായതാമ് ॥ 14 ॥
തച്ഛ്രുത്വാ മുനയസ്സർവേ ബാഷ്പപര്യാകുലേക്ഷണാഃ ।
സാധുസാധ്വിതി താവൂചുഃ പരം വിസ്മയമാഗതാഃ ॥ 15 ॥
തേ പ്രീതമനസസ്സർവേ മുനയോ ധര്മവത്സലാഃ ।
പ്രശശംസുഃ പ്രശസ്തവ്യൌ ഗായമാനൌ കുശീലവൌ ॥ 16 ॥
അഹോ ഗീതസ്യ മാധുര്യം ശ്ലോകാനാം ച വിശേഷതഃ ।
ചിരനിർവൃത്തമപ്യേതത്പ്രത്യക്ഷമിവ ദര്ശിതമ് ॥ 17 ॥
പ്രവിശ്യ താവുഭൌ സുഷ്ഠു ഭാവം സമ്യഗഗായതാമ് ।
സഹിതൌ മധുരം രക്തം സംപന്നം സ്വരസംപദാ ॥ 18 ॥
ഏവം പ്രശസ്യമാനൌ തൌ തപശ്ശ്ലാഘ്യൈര്മഹാത്മഭിഃ ।
സംരക്തതരമത്യര്ഥം മധുരം താവഗായതാമ് ॥ 19 ॥
പ്രീതഃ കശ്ചിന്മുനിസ്താഭ്യാം സംസ്ഥിതഃ കലശം ദദൌ ।
പ്രസന്നോ വല്കലം കശ്ചിദ്ദദൌ താഭ്യാം മഹായശാഃ ॥ 20 ॥
ആശ്ചര്യമിദമാഖ്യാനം മുനിനാ സംപ്രകീര്തിതമ് ।
പരം കവീനാമാധാരം സമാപ്തം ച യഥാക്രമമ് ॥ 21 ॥
അഭിഗീതമിദം ഗീതം സർവഗീതേഷു കോവിദൌ ।
ആയുഷ്യം പുഷ്ടിജനകം സർവശ്രുതിമനോഹരമ് ॥ 22 ॥
പ്രശസ്യമാനൌ സർവത്ര കദാചിത്തത്ര ഗായകൌ ।
രഥ്യാസു രാജമാര്ഗേഷു ദദര്ശ ഭരതാഗ്രജഃ ॥ 23 ॥
സ്വവേശ്മ ചാനീയ തദാ ഭ്രാതരൌ സ കുശീലവൌ ।
പൂജയാമാസ പൂജാര്ഹൌ രാമശ്ശത്രുനിബര്ഹണഃ ॥ 24 ॥
ആസീനഃ കാംചനേ ദിവ്യേ സ ച സിംഹാസനേ പ്രഭുഃ ।
ഉപോപവിഷ്ടസ്സചിവൈര്ഭ്രാതൃഭിശ്ച പരംതപഃ ॥ 25 ॥
ദൃഷ്ട്വാ തു രൂപസംപന്നൌ താവുഭൌ നിയതസ്തഥാ ।
ഉവാച ലക്ഷ്മണം രാമശ്ശത്രുഘ്നം ഭരതം തദാ ॥ 26 ॥
ശ്രൂയതാമിദമാഖ്യാനമനയോര്ദേവവര്ചസോഃ ।
വിചിത്രാര്ഥപദം സമ്യഗ്ഗായകൌ താവചോദയത് ॥ 27 ॥
തൌ ചാപി മധുരം രക്തം സ്വംചിതായതനിസ്വനമ് ।
തംത്രീലയവദത്യര്ഥം വിശ്രുതാര്ഥമഗായതാമ് ॥ 28 ॥
ഹ്ലാദയത്സർവഗാത്രാണി മനാംസി ഹൃദയാനി ച ।
ശ്രോത്രാശ്രയസുഖം ഗേയം തദ്ബഭൌ ജനസംസദി ॥ 29 ॥
ഇമൌ മുനീ പാര്ഥിവലക്ഷണാന്വിതൌ കുശീലവൌ ചൈവ മഹാതപസ്വിനൌ ।
മമാപി തദ്ഭൂതികരം പ്രവക്ഷ്യതേ മഹാനുഭാവം ചരിതം നിബോധത ॥ 30 ॥
തതസ്തു തൌ രാമവചഃപ്രചോദിതാവഗായതാം മാര്ഗവിധാനസംപദാ ।
സ ചാപി രാമഃ പരിഷദ്ഗതഃ ശനൈര്ബുഭൂഷയാസക്തമനാ ബഭൂവ ॥ 31 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ ബാലകാംഡേ ചതുര്ഥസ്സര്ഗഃ ॥
