ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാംഡമ് ।
അഥ പംചഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ।
തപ്യമാനം തഥാ രാമം സീതാഹരണകര്ശിതമ് ।
ലോകാനാമഭവേ യുക്തം സാംവര്തകമിവാനലമ് ॥ 1 ॥
വീക്ഷമാണം ധനുസ്സജ്യം നിശ്ശ്വസംതം പുനഃ പുനഃ ।
ദഗ്ധുകാമം ജഗത്സർവം യുഗാംതേ ച യഥാ ഹരമ് ॥ 2 ॥
അദൃഷ്ടപൂർവം സംക്രുദ്ധം ദൃഷ്ട്വാ രാമം തു ലക്ഷ്മണഃ ।
അബ്രവീത്പ്രാംജലിർവാക്യം മുഖേന പരിശുഷ്യതാ ॥ 3 ॥
പുരാ ഭൂത്വാ മൃദുര്ദാംതസ്സർവഭൂതഹിതേ രതഃ ।
ന ക്രോധവശമാപന്നഃ പ്രകൃതിം ഹാതുമര്ഹസി ॥ 4 ॥
ചംദ്രേ ലക്ഷ്മീഃ പ്രഭാ സൂര്യേ ഗതിർവായൌ ഭുവി ക്ഷമാ ।
ഏതത്തു നിയതം സർവം ത്വയി ചാനുത്തമം യശഃ ॥ 5 ॥
ഏകസ്യ നാപരാധേന ലോകാന് ഹംതും ത്വമര്ഹസി ।
ന തു ജാനാമി കസ്യായം ഭഗ്നസ്സാംഗ്രാമികോ രഥഃ ॥ 6 ॥
കേന വാ കസ്യ വാ ഹേതോസ്സായുധസ്സപരിച്ഛദഃ ।
ഖുരനേമിക്ഷതശ്ചായം സിക്തോ രുധിരബിംധുഭിഃ ॥ 7 ॥
ദേശോ നിർവൃത്തസംഗ്രാമസ്സുഘോരഃ പാര്ഥിവാത്മജ ।
ഏകസ്യ തു വിമര്ധോഽയം ന ദ്വയോർവദതാംവര ॥ 8 ॥
ന ഹി വൃത്തം ഹി പശ്യാമി ബലസ്യ മഹതഃ പദമ് ।
നൈകസ്യ തു കൃതേ ലോകാന്വിനാശയിതുമര്ഹസി ॥ 9 ॥
യുക്തദംഡാ ഹി മൃദവഃ പ്രശാംതാ വസുധാധിപാഃ ।
സദാ ത്വം സർവഭൂതാനാം ശരണ്യഃ പരമാ ഗതിഃ ॥ 10 ॥
കോ നു ദാരപ്രണാശം തേ സാധു മന്യേത രാഘവ ।
സരിതസ്സാഗരാശ്ശൈലാ ദേവഗംധർവദാനവാഃ ॥ 11 ॥
നാലം തേ വിപ്രിയം കര്തും ദീക്ഷിതസ്യേവ സാധവഃ ।
യേന രാജന്ഹൃതാ സീതാ തമന്വേഷിതുമര്ഹസി ॥ 12 ॥
മദ്വിതീയോ ധനുഷ്പാണിസ്സഹായൈഃ പരമര്ഷിഭിഃ ।
സമുദ്രം ച വിചേഷ്യാമഃ പർവതാംശ്ച വനാനി ച ॥ 13 ॥
ഗുഹാശ്ച വിവിധാ ഘോരാ നദീ പദ്മവനാനി ച ।
ദേവഗംധർവലോകാംശ്ച വിചേഷ്യാമസ്സമാഹിതാഃ ॥ 14 ॥
യാവന്നാധിഗമിഷ്യാമസ്തവ ഭാര്യാപഹാരിണമ് ।
ന ചേത്സാമ്നാ പ്രദാസ്യംതി പത്നീം തേ ത്രിദശേശ്വരാഃ ॥ 15 ॥
കോസലേംദ്ര തതഃ പശ്ചാത്പ്രാപ്തകാലം കരിഷ്യസി ।
ശീലേന സാമ്നാ വിനയേന സീതാം നയേന ന പ്രാപ്സ്യസി ചേന്നരേംദ്ര ।
തതസ്സമുത്സാദയ ഹേമപുംഖൈ ര്മഹേംദ്രവജ്രപ്രതിമൈശ്ശരൌഘൈഃ ॥ 16 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാംഡേ പംചഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ॥
