View this in:
English Devanagari Telugu Tamil Kannada Malayalam Gujarati Odia Bengali  |
Marathi Assamese Punjabi Hindi Samskritam Konkani Nepali Sinhala Grantha  |

2.29 അയോധ്യാകാംഡ - ഏകോനത്രിംശ സര്ഗഃ

ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അയോധ്യാകാംഡമ് ।
അഥ ഏകോനത്രിംശസ്സര്ഗഃ ।

ഏതത്തു വചനം ശ്രുത്വാ സീതാ രാമസ്യ ദുഃഖിതാ ।
പ്രസക്താശ്രുമുഖീ മംദമിദം വചനമബ്രവീത് ॥ 1 ॥

യേ ത്വയാ കീര്തിതാ ദോഷാ വനേ വസ്തവ്യതാം പ്രതി ।
ഗുണാനിത്യേവ താന്വിദ്ധി തവ സ്നേഹപുരസ്കൃതാന് ॥ 2 ॥

മൃഗാ സ്സിംഹാ ഗജാശ്ചൈവ ശാര്ദൂലാ ശ്ശരഭാസ്തഥാ ।
പക്ഷിണ സ്സൃമരാശ്ചൈവ യേ ചാന്യേ വനചാരിണഃ ॥ 3 ॥

അദൃഷ്ടപൂർവരൂപത്വാത്സർവേ തേ തവ രാഘവ ।
രൂപം ദൃഷ്ട്വാഽപസര്പേയുര്ഭയേ സർവേ ഹി ബിഭ്യതി ॥ 4 ॥

ത്വയാ ച സഹ ഗംതവ്യം മയാ ഗുരുജനാജ്ഞയാ ।
ത്വദ്വിയോഗേന മേ രാമ ത്യക്തവ്യമിഹ ജീവിതമ് ॥ 5 ॥

ന ഹി മാം ത്വത്സമീപസ്ഥാമപി ശക്നോതിരാഘവ ।
സുരാണാമീശ്വര ശ്ശക്രഃ പ്രധര്ഷയിതുമോജസാ ॥ 6 ॥

പതിഹീനാ തു യാ നാരീ ന സാ ശക്ഷ്യതി ജീവിതുമ് ।
കാമമേവം വിധം രാമ ത്വയാ മമ നിദര്ശിതമ് ॥ 7 ॥

അഥ ചാപി മഹാപ്രാജ്ഞ ബ്രാഹ്മണാനാം മയാ ശ്രുതമ് ।
പുരാ പിതൃഗൃഹേ സത്യം വസ്തവ്യം കില മേ വനേ ॥ 8 ॥

ലക്ഷണിഭ്യോ ദ്വിജാതിഭ്യ ശ്ശൃത്വാഽഹം വചനം പുരാ ।
വനവാസകൃതോത്സാഹാ നിത്യമേവ മഹാബല ॥ 9 ॥

ആദേശോ വനവാസസ്യ പ്രാപ്തവ്യ സ്സ മയാ കില ।
സാ ത്വയാ സഹ തത്രാഹം യാസ്യാമി പ്രിയ നാന്യഥാ ॥ 10 ॥

കൃതാദേശാ ഭവിഷ്യാമി ഗമിഷ്യാമി സഹ ത്വയാ ।
കാലശ്ചായം സമുത്പന്ന സ്സത്യവാഗ്ഭവതു ദ്വിജഃ ॥ 11 ॥

വനവാസേഽഭിജാനാമി ദുഃഖാനി ബഹുഥാ കില ।
പ്രാപ്യംതേ നിയതം വീര പുരുഷൈരകൃതാത്മഭിഃ ॥ 12 ॥

കന്യയാ ച പിതുര്ഗേഹേ വനവാസ ശ്ശൃതോ മയാ ।
ഭിക്ഷിണ്യാ സ്സാധുവൃത്തായാ മമ മാതുരിഹാഗ്രതഃ ॥ 13 ॥

പ്രസാദിതശ്ച വൈ പൂർവം ത്വം മേ ബഹുതിഥം പ്രഭോ ।
ഗമനം വനവാസസ്യ കാംക്ഷിതം ഹി സഹ ത്വയാ ॥ 14 ॥

കൃതക്ഷണാഽഹം ഭദ്രം തേ ഗമനം പ്രതി രാഘവ ।
വനവാസസ്യ ശൂരസ്യ ചര്യാ ഹി മമ രോചതേ ॥ 15 ॥

ശുദ്ധാത്മന്പ്രേമഭാവാധ്ദി ഭവിഷ്യാമി വികല്മഷാ ।
ഭര്താരമനുഗച്ഛംതീ ഭര്താ ഹി മമ ദൈവതമ് ॥ 16 ॥

പ്രേത്യഭാവേ ഹി കല്യാണ സ്സംഗമോ മേ സഹ ത്വയാ ।
ശ്രുതിര്ഹി ശ്രൂയതേ പുണ്യാ ബ്രാഹ്മണാനാം യശസ്വിനാമ് ॥ 17 ॥

ഇഹലോകേ ച പിതൃഭിര്യാ സ്ത്രീ യസ്യ മഹാമതേ ।
അദ്ഭിര്ദത്താ സ്വധര്മേണ പ്രേത്യഭാവേഽപി തസ്യ സാ ॥ 18 ॥

ഏവമസ്മാത്സ്വകാം നാരീം സുവൃത്താം ഹി പതിവ്രതാമ് ।
നാഭിരോചയസേ നേതും ത്വം മാം കേനേഹ ഹേതുനാ ॥ 19 ॥

ഭക്താം പതിവ്രതാം ദീനാം മാം സമാം സുഖദുഃഖയോഃ ।
നേതുമര്ഹസി കാകുത്സ്ഥ സമാന സുഖദുഃഖിനീമ് ॥ 20 ॥

യയദി മാം ദുഃഖിതാമേവം വനം നേതും ന ചേച്ഛസി ।
വിഷമഗ്നിം ജലം വാഽഹമാസ്ഥാസ്യേ മൃത്യുകാരണാത് ॥ 21 ॥

ഏവം ബഹുവിധം തം സാ യാചതേ ഗമനം പ്രതി ।
നാനുമേനേ മഹാബാഹുസ്താം നേതും വിജനം വനമ് ॥ 22 ॥

ഏവമുക്താ തു സാ ചിംതാം മൈഥിലീ സമുപാഗതാ ।
സ്നാപയംതീവ ഗാമുഷ്ണൈരശ്രുഭിര്നയനച്യുതൈഃ ॥ 23 ॥

ചിംതയംതീം തഥാ താം തു നിവര്തയിതുമാത്മവാന് ।
താമ്രോഷ്ഠീം സ തദാ സീതാം കാകുത്സ്ഥോ ബഹ്വസാംത്വയത് ॥ 24 ॥

ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അയോധ്യാകാംഡേ ഏകോനത്രിംശസ്സര്ഗഃ ॥




Browse Related Categories: