ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാംഡമ് ।
അഥ ഏകോനഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ।
അഥാശ്രമാദുപാവൃത്തമംതരാ രഘുനംദനഃ ।
പരിപപ്രച്ഛ സൌമിത്രിം രാമോ ദുഃഖാര്ദിതം പുനഃ ॥ 1 ॥
തമുവാച കിമര്ഥം ത്വമാഗതോഽപാസ്യ മൈഥിലീമ് ।
യദാ സാ തവ വിശ്വാസാദ്വനേ വിരഹിതാ മയാ ॥ 2 ॥
ദൃഷ്ട്വൈവാഭ്യാഗതം ത്വാം മേ മൈഥിലീം ത്യജ്യ ലക്ഷ്മണ ।
ശംകമാനം മഹത്പാപം യത്സത്യം വ്യഥിതം മനഃ ॥ 3 ॥
സ്ഫുരതേ നയനം സവ്യം ബാഹുശ്ച ഹൃദയം ച മേ ।
ദൃഷ്ട്വാ ലക്ഷ്മണ ദൂരേ ത്വാം സീതാവിരഹിതം പഥി ॥ 4 ॥
ഏവമുക്തംതു സൌമിത്രിര്ലക്ഷ്മണശ്ശുഭലക്ഷണഃ ।
ഭൂയോ ദുഃഖസമാവിഷ്ടോ ദുഃഖിതം രാമമബ്രവീത് ॥ 5 ॥
ന സ്വയം കാമകാരേണ താം ത്യക്ത്വാഹമിഹാഗതഃ ।
പ്രചോദിത സ്തയൈവോഗ്രൈസ്ത്വത്സകാശമിഹാഗതഃ ॥ 6 ॥
ആര്യേണേവ പരാക്രുഷ്ടം ഹാസീതേ ലക്ഷ്മണേതി ച ।
പരിത്രാഹീതി യദ്വാക്യം മൈഥില്യാസ്തച്ഛ്രുതിം ഗതമ് ॥ 7 ॥
സാ തമാര്തസ്വരം ശ്രുത്വാ തവ സ്നേഹേന മൈഥിലീ ।
ഗച്ഛ ഗച്ഛേതി മാമാഹ രുദംതീ ഭയവിഹ്വലാ ॥ 8 ॥
പ്രചോദ്യമാനേന മയാ ഗച്ഛേതി ബഹുശസ്തയാ ।
പ്രത്യുക്താ മൈഥിലീ വാക്യമിദം ത്വത്പ്രത്യയാന്വിതമ് ॥ 9 ॥
ന തത്പശ്യാമ്യഹം രക്ഷോ യദസ്യ ഭയമാവഹേത് ।
നിർവൃതാ ഭവ നാസ്ത്യേതത്കേനാപ്യേവമുദാഹൃതമ് ॥ 10 ॥
വിഗര്ഹിതം ച നീചം ച കഥമാര്യോഽഭിധാസ്യതി ।
ത്രാഹീതി വചനം സീതേ യസ്ത്രായേത്രിദശാനപി ॥ 11 ॥
കിം നിമിത്തം തു കേനാപി ഭ്രാതുരാലംബ്യ മേ സ്വരമ് ।
രാക്ഷസേനേരിതം വാക്യം ത്രാഹി ത്രാഹീതി ശോഭനേ ॥ 12 ॥
വിസ്വരം വ്യാഹൃതം വാക്യം ലക്ഷ്മണ ത്രാഹി മാമിതി ।
ന ഭവത്യാ വ്യഥാ കാര്യാ കുനാരീജനസേവിതാ ॥ 13 ॥
അലം വൈക്ലബ്യമാലംബ്യ സ്വസ്ഥാ ഭവ നിരുത്സുകാ ।
ന സോഽസ്തി ത്രിഷു ലോകേഷു പുമാന്വൈ രാഘവം രണേ ॥ 14 ॥
ജാതോ വാ ജായമാനോ വാ സംയുഗേ യഃ പരാജയേത് ।
ന ജയ്യോ രാഘവോ യുദ്ധേ ദേവൈശ്ശക്രപുരോഗമൈഃ ॥ 15 ॥
ഏവമുക്താ തു വൈദേഹീ പരിമോഹിതചേതനാ ।
ഉവാചാശ്രൂണി മുംചംതീ ദാരുണം മാമിദം വചഃ ॥ 16 ॥
ഭാവോ മയി തവാത്യര്ഥം പാപ ഏവ നിവേശിതഃ ।
വിനഷ്ടേ ഭ്രാതരി പ്രാപ്തും ന ച ത്വം മാമവാപ്സ്യസി ॥ 17 ॥
സംകേതാദ്ഭരതേന ത്വം രാമം സമനുഗച്ഛസി ।
ക്രോശംതം ഹി യഥാത്യര്ഥം നൈവമഭ്യവപദ്യസേ ॥ 18 ॥
രിപുഃ പ്രച്ഛന്നചാരീ ത്വം മദര്ഥമനുഗച്ഛസി ।
രാഘവസ്യാംതരപ്രേപ്സുസ്തഥൈനം നാഭിപദ്യസേ ॥ 19 ॥
ഏവമുക്തോ ഹി വൈദേഹ്യാ സംരബ്ധോ രക്തലോചനഃ ।
ക്രോധാത്പ്രസ്ഫുരമാണോഷ്ഠ ആശ്രമാദഭിനിര്ഗതഃ ॥ 20 ॥
ഏവം ബ്രുവാണം സൌമിത്രിം രാമസ്സംതാപമോഹിതഃ ।
അബ്രവീദ്ദുഷ്കൃതം സൌമ്യ താം വിനാ യത്ത്വമാഗതഃ ॥ 21 ॥
ജാനന്നപി സമര്ഥം മാം രക്ഷസാം വിനിവാരണേ ।
അനേന ക്രോധവാക്യേന മൈഥില്യാ നിസ്സൃതോ ഭവാന് ॥ 22 ॥
ന ഹി തേ പരിതുഷ്യാമി ത്യക്ത്വാ യദ്യാസി മൈഥിലീമ് ।
ക്രുദ്ധായാഃ പരുഷം ശ്രുത്വാ താം വിഹായ ത്വമാഗതഃ ॥ 23 ॥
സർവഥാ ത്വവിനീതം തേ സീതയാ യത്പ്രചോദിതഃ ।
ക്രോധസ്യ വശമാപന്നോ നാകരോശ്ശാസനം മമ ॥ 24 ॥
അസൌ ഹി രാക്ഷസശ്ശേതേ ശരേണാഭിഹതോ മയാ ।
മൃഗരൂപേണ യേനാഹമാശ്രമാദപവാഹിതഃ ॥ 25 ॥
വികൃഷ്യ ചാപം പരിധായ സായകം സലീലബാണേന ച താഡിതോ മയാ ।
മാര്ഗീം തനും ത്യജ്യ സ വിക്ലബസ്വരോ ബഭൂവ കേയൂരധരസ്സരാക്ഷസഃ ॥ 26 ॥
ശരാഹതേനൈവ തദാര്തയാ ഗിരാ സ്വരം സമാലംബ്യ സുദൂരസുശ്രവമ് ।
ഉദാഹൃതം തദ്വചനം സുദാരുണം ത്വമാഗതോ യേന വിഹായ മൈഥിലീമ് ॥ 27 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാംഡേ ഏകോനഷഷ്ടിതമസ്സര്ഗഃ ॥
