ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ കിഷ്കിംധാകാംഡമ് ।
അഥ നവമസ്സര്ഗഃ ।
വാലീ നാമ മമ ഭ്രാതാ ജ്യേഷ്ഠശ്ശത്രുനിഷൂദനഃ ।
പിതുര്ബഹുമതോ നിത്യം മമാപി ച തഥാ പുരാ ॥ 1 ॥
പിതര്യുപരതേഽസ്മാകം ജ്യേഷ്ഠോഽയമിതി മംത്രിഭിഃ ।
കപീനാമീശ്വരോ രാജ്യേ കൃതഃ പരമസമ്മതഃ ॥ 2 ॥
രാജ്യം പ്രശാസതസ്തസ്യ പിതൃപൈതാമഹം മഹത് ।
അഹം സർവേഷു കാലേഷു പ്രണതഃ പ്രേഷ്യവത് സ്ഥിതഃ ॥ 3 ॥
മായാവീ നാമ തേജസ്വീ പൂർവജോ ദുംദുഭേഃ സുതഃ ।
തേന തസ്യ മഹദ്വൈരം സ്ത്രീകൃതം വിശ്ശ്രുതം പുരാ ॥ 4 ॥
സ തു സുപ്തജനേ രാത്രൌ കിഷ്കിംധാദ്വാരമാഗതഃ ।
നര്ദതി സ്മ സുസംരബ്ധോ വാലിനം ചാഹ്വയദ്രണേ ॥ 5 ॥
പ്രസുപ്തസ്തു മമ ഭ്രാതാ നര്ദിതം ഭൈരവസ്വനമ് ।
ശ്രുത്വാ ന മമൃഷേ വാലീ നിഷ്പപാത ജവാത്തദാ ॥ 6 ॥
സ തു വൈ നിസ്സൃതഃ ക്രോധാത്തം ഹംതുമസുരോത്തമമ് ।
വാര്യമാണസ്തത സ്ത്രീഭിര്മയാ ച പ്രണതാത്മനാ ॥ 7 ॥
സ തു നിര്ധൂയ താഃ സർവാ നിര്ജഗാമ മഹാബലഃ ।
തതോഽഹമപി സൌഹാര്ദാന്നിസ്സൃതോ വാലിനാ സഹ ॥ 8 ॥
സ തു മേ ഭ്രാതരം ദൃഷ്ട്വാ മാം ച ദൂരാദവസ്ഥിതമ് ।
അസുരോ ജാതസംത്രാസഃ പ്രദുദ്രാവ തതോ ഭൃശമ് ॥ 9 ॥
തസ്മിന് ദ്രവതി സംത്രസ്തേ ഹ്യാവാം ദ്രുതതരം ഗതൌ ।
പ്രകാശശ്ച കൃതോ മാര്ഗശ്ചംദ്രേണോദ്ഗച്ഛതാ തദാ ॥ 10 ॥
സ തൃണൈരാവൃതം ദുര്ഗം ധരണ്യാ വിവരം മഹത് ।
പ്രവിവേശാസുരോ വേഗാദാവാമാസാദ്യ വിഷ്ഠിതൌ ॥ 11 ॥
തം പ്രവിഷ്ടം രിപും ദൃഷ്ട്വാ ബിലം രോഷവശം ഗതഃ ।
മാമുവാച തദാ വാലീ വചനം ക്ഷുഭിതേംദ്രിയഃ ॥ 12 ॥
ഇഹ ത്വം തിഷ്ഠ സുഗ്രീവ ബിലദ്വാരി സമാഹിതഃ ।
യാവത്തത്ര പ്രവിശ്യാഹം നിഹന്മി സഹസാ രിപുമ് ॥ 13 ॥
മയാ ത്വേതദ്വചശ്ശ്രുത്വാ യാചിതസ്സ പരംതപഃ ।
ശാപയിത്വാ തു മാം പദ്ഭ്യാം പ്രവിവേശ ബിലം മഹത് ॥ 14 ॥
തസ്യ പ്രവിഷ്ടസ്യ ബിലം സാഗ്രസ്സംവത്സരോ ഗതഃ ।
സ്ഥിതസ്യ മമ ബിലദ്വാരി സ കാലോ വ്യത്യവര്തത ॥ 15 ॥
അഹം തു നഷ്ടം ജ്ഞാത്വാ തം സ്നേഹാദാഗതസംഭ്രമഃ ।
ഭ്രാതരം ന ച പശ്യാമി പാപാശംകി ച മേ മനഃ ॥ 16 ॥
അഥ ദീര്ഘസ്യ കാലസ്യ ബിലാത്തസ്മാദ്വിനിസ്സൃതമ് ।
സഫേനം രുധിരം രക്തമഹം ദൃഷ്ട്വാ സുദുഃഖിതഃ ॥ 17 ॥
നര്ദതാമസുരാണാം ച ധ്വനിര്മേ ശ്രോത്രമാഗതഃ ।
നിരസ്തസ്യ ച സംഗ്രാമേ ക്രോശതോനിസ്സ്വനോ ഗുരോഃ ॥ 18 ॥
അഹം ത്വവഗതോ ബുദ്ധ്യാ ചിഹ്നൈസ്തൈര്ഭ്രാതരം ഹതമ് ।
പിധായ ച ബിലദ്വാരം ശിലയാ ഗിരിമാത്രയാ ॥ 19 ॥
ശോകാര്തശ്ചോദകം കൃത്വാ കിഷ്കിംധാമാഗതസ്സഖേ ।
ഗൂഹമാനസ്യ മേ തത്ത്വം യത്നതോ മംത്രിഭിശ്ശ്രുതമ് ॥ 20 ॥
തതോഽഹം തൈസ്സമാഗമ്യ സമ്മതൈരഭിഷേചിതഃ ।
രാജ്യം പ്രശാസതസ്തസ്യ ന്യായതോ മമ രാഘവ ॥ 21 ॥
ആജഗാമ രിപും ഹത്വാ വാലീ തമസുരോത്തമമ് ।
അഭിഷിക്തം തു മാം ദൃഷ്ട്വാ വാലീ സംരക്തലോചനഃ ।
മദീയാന്മംത്രിണോ ബദ്ധ്വാ പരുഷം വാക്യമബ്രവീത് ॥ 22 ॥
നിഗ്രഹേഽപി സമര്ഥസ്യ തം പാപം പ്രതി രാഘവ ।
ന പ്രാവര്തത മേ ബുദ്ധിര്ഭ്രാതുര്ഗൌരവയംത്രിതാ ॥ 23 ॥
ഹത്വാ ശത്രും സ മേ ഭ്രാതാ പ്രവിവേശ പുരം തദാ ॥ 24 ॥
മാനയംസ്തം മഹാത്മാനം യഥാവച്ചാഭ്യവാദയമ് ।
ഉക്താശ്ച നാശിഷസ്തേന സംതുഷ്ടേനാംതരാത്മനാ ॥ 25 ॥
നത്വാ പാദാവഹം തസ്യ മകുടേനാസ്പൃശം പ്രഭോ അപി വാലീ മമ ക്രോധാന്ന പ്രസാദം ചകാര സഃ ॥ 26 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ കിഷ്കിംധാകാംഡേ നവമസ്സര്ഗഃ ॥
