ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ കിഷ്കിംധാകാംഡമ് ।
അഥ ഷട്പംചാശസ്സര്ഗഃ ।
ഉപവിഷ്ടാസ്തു തേ സർവേ യസ്മിന്പ്രായം ഗിരിസ്ഥലേ ।
ഹരയോ ഗൃധ്രരാജശ്ച തം ദേശമുപചക്രമേ ॥ 1 ॥
സംപാതിര്നാമ നാമ്നാ തു ചിരംജീവീ വിഹംഗമഃ ।
ഭ്രാതാ ജടായുഷഃ ശ്രീമാന്വിഖ്യാതബലപൌരുഷഃ ॥ 2 ॥
കംദരാദഭിനിഷ്ക്രമ്യ സ വിംധ്യസ്യ മഹാഗിരേഃ ।
ഉപവിഷ്ടാന്ഹരീംദൃഷ്ട്വാ ഹൃഷ്ടാത്മാ ഗിരമബ്രവീത് ॥ 3 ॥
വിധിഃ കില നരം ലോകേ വിധാനേനാനുവര്തതേ ।
യഥാഽയം വിഹിതോ ഭക്ഷ്യശ്ചിരാന്മഹ്യമുപാഗതഃ ॥ 4 ॥
പരംപരാണാം ഭക്ഷിഷ്യേ വാനരാണാം മൃതം മൃതമ് ।
ഉവാചേദം വചഃ പക്ഷീ താന്നിരീക്ഷ്യ പ്ലവംഗമാന് ॥ 5 ॥
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഭക്ഷ്യലുബ്ധസ്യ പക്ഷിണഃ ।
അംഗദഃ പരമായസ്തോ ഹനൂമംതമഥാബ്രവീത് ॥ 6 ॥
പശ്യ സീതാപദേശേന സാക്ഷാദ്വൈവസ്വതോ യമഃ ।
ഇമം ദേശമനുപ്രാപ്തോ വാനരാണാം വിപത്തയേ ॥ 7 ॥
രാമസ്യ ന കൃതം കാര്യം രാജ്ഞോ ന ച വചഃ കൃതമ് ।
ഹരീണാമിയമജ്ഞാതാ വിപത്തിസ്സഹസാഗതാ ॥ 8 ॥
വൈദേഹ്യാഃ പ്രിയകാമേന കൃതം കര്മ ജടായുഷാ ।
ഗൃധ്രാരാജേന യത്തത്ര ശ്രുതം വസ്തദശേഷതഃ ॥ 9 ॥
തഥാ സർവാണി ഭൂതാനി തിര്യഗ്യോനിഗതാന്യപി ।
പ്രിയം കുർവംതി രാമസ്യ ത്യക്ത്വാ പ്രാണാന്യഥാ വയമ് ॥ 10 ॥
അന്യോഽന്യമുപകുർവംതി സ്നേഹകാരുണ്യയംത്രിതാഃ ।
തേന തസ്യോപകാരാര്ഥം ത്യജതാഽത്മാനമാത്മനാ ॥ 11 ॥
പ്രിയം കൃതം ഹി രാമസ്യ ധര്മജ്ഞേന ജടായുഷാ ।
രാഘവാര്ഥേ പരിശ്രാംതാ വയം സംത്യക്തജീവിതാഃ ॥ 12 ॥
കാംതാരാണി പ്രപന്നാഃ സ്മ ന ച പശ്യാമ മൈഥിലീമ് ।
സ സുഖീ ഗൃധ്രരാജസ്തു രാവണേന ഹതോ രണേ ॥ 13 ॥
മുക്തശ്ച സുഗ്രീവഭയാദ്ഗതശ്ച പരമാം ഗതിമ് ।
ജടായുഷോ വിനാശേന രാജ്ഞോ ദശരഥസ്യ ച ॥ 14 ॥
ഹരണേന ച വൈദേഹ്യാ സ്സംശയം ഹരയോ ഗതാഃ ।
രാമലക്ഷ്മണയോർവാസശ്ച അരണ്യേ സഹ സീതയാ ॥ 15 ॥
രാഘവസ്യ ച ബാണേന വാലിനശ്ച തഥാ വധഃ ।
രാമകോപാദശേഷാണാം രക്ഷസാനാം തഥാ വധഃ ॥ 16 ॥
കൈകേയ്യാ വരദാനേന ഇദം ച വികൃതം കൃതമ് ।
തദസുഖമനുകീര്തിതം വചോ ഭുവി പതിതാംശ്ച സമീക്ഷ്യ വാനരാന് ।
ഭൃശചലിതമതിര്മഹാമതിഃ കൃപണമുദാഹൃതവാന് സ ഗൃധ്രരാട് ॥ 17 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ കിഷ്കിംധാകാംഡേ ഷട്പംചാശസ്സര്ഗഃ ॥
