ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ അരണ്യകാംഡമ് ।
അഥ പംചപംചാശസ്സര്ഗഃ ।
സംദിശ്യ രാക്ഷസാന്ഘോരാന് രാവണോഽഷ്ടൌ മഹാബലാന് ।
ആത്മാനം ബുദ്ധിവൈക്ലബ്യാത്കൃതകൃത്യമമന്യത ॥ 1 ॥
സ ചിംതയാനോ വൈദേഹീം കാമബാണസമര്പിതഃ ।
പ്രവിവേശ ഗൃഹം രമ്യം സീതാം ദ്രഷ്ടുമഭിത്വരന് ॥ 2 ॥
സ പ്രവിശ്യ തു തദ്വേശ്മ രാവണോ രാക്ഷസാധിപഃ ।
അപശ്യദ്രാക്ഷസീമധ്യേ സീതാം ശോകപരായണാമ് ॥ 3 ॥
അശ്രുപൂര്ണമുഖീം ദീനാം ശോകഭാരാഭിപീഡിതാമ് ।
വായുവേഗൈരിവാക്രാംതാം മജ്ജംതീം നാവമര്ണവേ ॥ 4 ॥
മൃഗയൂഥപരിഭ്രഷ്ടാം മൃഗീം ശ്വഭിരിവാവൃതാമ് ।
അധോമുഖമുഖീം സീതാമഭ്യേത്യ ച നിശാചരഃ ॥ 5 ॥
താം തു ശോകപരാം ദീനാമവശാം രാക്ഷസാധിപഃ ।
സ ബലാദ്ദര്ശയാമാസ ഗൃഹം ദേവഗൃഹോപമമ് ॥ 6 ॥
ഹര്മ്യപ്രാസാദസംബാധം സ്ത്രീസഹസ്രനിഷേവിതമ് ।
നാനാപക്ഷിഗണൈര്ജുഷ്ടം നാനാരത്നസമന്വിതമ് ॥ 7 ॥
ദാംതകൈസ്താപനീയൈശ്ച സ്ഫാടികൈ രാജതൈരപി ।
വജ്രവൈഡൂര്യചിത്രൈശ്ച സ്തംഭൈര്ദൃഷ്ടിമനോഹരൈഃ ॥ 8 ॥
ദിവ്യദുംദുഭിനിര്ഹ്രാദം തപ്തകാംചനതോരണമ് ।
സോപാനം കാംചനം ചിത്രമാരുരോഹ തയാ സഹ ॥ 9 ॥
ദാംതകാ രാജതാശ്ചൈവ ഗവാക്ഷാഃ പ്രിയദര്ശനാഃ ।
ഹേമജാലാവതാശ്ചാസന്സ്തത്ര പ്രാസാദപംക്തയഃ ॥ 10 ॥
സുധാമണിവിചിത്രാണി ഭൂമിഭാഗാനി സർവശഃ ।
ദശഗ്രീവസ്സ്വഭവനേ പ്രാദര്ശയത മൈഥിലീമ് ॥ 11 ॥
ദീര്ഘികാഃ പുഷ്കരിണ്യശ്ച നാനാവൃക്ഷസമന്വിതാഃ ।
രാവണോ ദര്ശയാമാസ സീതാം ശോകപരായണാമ് ॥ 12 ॥
ദര്ശയിത്വാ തു വൈദേഹ്യാഃ കൃത്സ്നം തദ്ഭവനോത്തമമ് ।
ഉവാച വാക്യം പാപാത്മാ സീതാം ലോഭിതുമിച്ഛയാ ॥ 13 ॥
ദശ രാക്ഷസകോട്യശ്ച ദ്വാവിംശതിരഥാപരാഃ ।
തേഷാം പ്രഭുരഹം സീതേ സർവേഷാം ഭീമകര്മണാമ് ॥ 14 ॥
വര്ജയിത്വാ ജരാവൃദ്ധാന്ബാലാംശ്ച രജനീചരാന് ।
സഹസ്രമേകമേകസ്യ മമ കാര്യപുരസ്സരമ് ॥ 15 ॥
യദിദം രാജതംത്രം മേ ത്വയി സർവം പ്രതിഷ്ഠിതമ് ।
ജീവിതം ച വിശാലാക്ഷി ത്വം മേ പ്രാണൈര്ഗരീയസീ ॥ 16 ॥
ബഹൂനാംസ്ത്രീസഹസ്രാണാം മമ യോഽസൌ പരിഗ്രഹഃ ।
താസാം ത്വമീശ്വരാ സീതേ മമ ഭാര്യാ ഭവ പ്രിയേ ॥ 17 ॥
സാധു കിം തേഽന്യയാ ബുദ്ധ്യാ രോചയസ്വ വചോ മമ ।
ഭജസ്വമാഭിതപ്തസ്യ പ്രസാദം കര്തുമര്ഹസി ॥ 18 ॥
പരിക്ഷിപ്താ സമുദ്രേണ ലംകേയം ശതയോജനാ ।
നേയം ധര്ഷയിതും ശക്യാ സേംദ്രൈരപി സുരാസുരൈഃ ॥ 19 ॥
ന ദേവേഷു ന യക്ഷേഷു ന ഗംധർവേഷു പക്ഷിഷു ।
അഹം പശ്യാമി ലോകേഷു യോ മേ വീര്യസമോ ഭവേത് ॥ 20 ॥
രാജ്യഭ്രഷ്ടേന ദീനേന താപസേന ഗതായുഷാ ।
കിം കരിഷ്യസി രാമേണ മാനുഷേണാല്പതേജസാ ॥ 21 ॥
ഭജസ്വ സീതേ മാമേവ ഭര്താഹം സദൃശസ്തവ ।
യൌവനം ഹ്യധ്രുവം ഭീരു രമസ്വേഹ മയാ സഹ ॥ 22 ॥
ദര്ശനേ മാകൃഥാ ബുദ്ധിം രാഘവസ്യ വരാനനേ ।
കാസ്യ ശക്തിരിഹാഗംതുമപി സീതേ മനോരഥൈഃ ॥ 23 ॥
ന ശക്യോ വായുരാകാശേ പാശൈര്ബദ്ധും മഹാജവഃ ।
ദീപ്യമാനസ്യ വാപ്യഗ്നേര്ഗൃഹീതും വിമലാം ശിഖാമ് ॥ 24 ॥
ത്രയാണാമപി ലോകാനാം ന തം പശ്യാമി ശോഭനേ ।
വിക്രമേണ നയേദ്യസ്ത്വാം മദ്ബാഹുപരിപാലിതാമ് ॥ 25 ॥
ലംകായാം സുമഹദ്രാജ്യമിദം ത്വമനുപാലയ ।
ത്വത്പ്രേഷ്യാ മദ്വിധാശ്ചൈവ ദേവാശ്ചാപി ചരാചരാഃ ॥ 26 ॥
അഭിഷേകോദകക്ലിന്നാ തുഷ്ടാ ച രമയസ്വ മാമ് ।
ദുഷ്കൃതം യത്പരാ കര്മ വനവാസേന തദ്ഗതമ് ॥ 27 ॥
യശ്ച തേ സുകൃതോ ധര്മസ്തസ്യേഹ ഫലമാപ്നുഹി ।
ഇഹ മാല്യാനി സർവാണി ദിവ്യഗംധാനി മൈഥിലി ॥ 28 ॥
ഭൂഷണാനി ച മുഖ്യാനി സേവസ്വ ച മയാ സഹ ।
പുഷ്പകം നാമ സുശ്രോണി ഭ്രാതുർവൈശ്രവണസ്യ മേ ॥ 29 ॥
വിമാനം സൂര്യസംകാശം തരസാ നിര്ജിതം മയാ ।
വിശാലം രമണീയം ച തദ്വിമാനമനുത്തമ് ॥ 30 ॥
തത്ര സീതേ മയാ സാര്ധം വിഹരസ്വ യഥാസുഖമ് ।
വദനം പദ്മസംകാശമമലം ചാരുദര്ശനമ് ।
ശോകാര്തംതു വരാരോഹേ ന ഭ്രാജതി വരാനനേ ॥ 31 ॥
ഏവം വദതി തസ്മിത്സാ വസ്ത്രാംതേന വരാംഗനാ ।
പിധായേംദുനിഭം സീതാ മുഖമശ്രൂണ്യവര്തയത് ॥ 32 ॥
ധ്യായംതീം താമിവാസ്വസ്ഥാം ദീനാം ചിംതാഹതപ്രഭാമ് ।
ഉവാച വചനം പാപോ രാവണോ രാക്ഷസേശ്വരഃ ॥ 33 ॥
അലം വ്രീഡേന വൈദേഹി ധര്മലോപകൃതേന ച ॥ 34 ॥
ആര്ഷോഽയം ദൈവനിഷ്യംദോ യസ്ത്വാമഭിഗമിഷ്യതി ।
ഏതൌ പാദൌ മയാ സ്നിഗ്ധൌ ശിരോഭിഃ പരിപീഡിതൌ ॥ 35 ॥
പ്രസാദം കുരു മേ ക്ഷിപ്രം വശ്യോ ദാസോഽഹമസ്മിതേ ।
ഇമാശ്ശൂന്യ മയാ വാചശ്ശുഷ്യമാണേന ഭാഷിതാഃ ॥ 36 ॥
ന ചാപി രാവണഃ കാംചിന്മൂര്ധ്നാ സ്ത്രീം പ്രണമേത ഹ ।
ഏവമുക്ത്വാ ദശഗ്രീവോ മൈഥിലീം ജനകാത്മജാമ് ॥ 37 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ അരണ്യകാംഡേ പംചപംചാശസ്സര്ഗഃ ॥
