ശ്രീമദ്വാല്മീകീയ രാമായണേ സുംദരകാംഡമ് ।
അഥ പംചപംചാശസ്സര്ഗഃ ।
ലംകാം സമസ്താം സംദീപ്യ ലാംഗൂലാഗ്നിം മഹാബലഃ ।
നിർവാപയാമാസ തദാ സമുദ്രേ ഹരിസത്തമഃ ।
സംദീപ്യമാനാം വിധ്വസ്താം ത്രസ്തരക്ഷോഗണാം പുരീമ് ।
ആവേക്ഷ്യ ഹനുമാന് ലംകാം ചിംതയാമാസ വാനരഃ ॥ 1 ॥
തസ്യാഭൂത്സുമഹാംസ്ത്രാസഃ കുത്സാ ചാത്മന്യജായത ।
ലംകാം പ്രദഹതാ കര്മ കിംസ്വിത്കൃതമിദം മയാ ॥ 2 ॥
ധന്യാസ്തേ പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ യേ ബുദ്ധ്യാ കോപമുത്ഥിതമ് ।
നിരുംധംതി മഹാത്മാനോ ദീപ്തമഗ്നിമിവാംഭസാ ॥ 3 ॥
ക്രുദ്ധഃ പാപം ന കുര്യാത്കഃ ക്രുദ്ധോ ഹന്യാദ്ഗുരൂനപി ।
ക്രുദ്ധഃ പരുഷയാ വാചാ നരസ്സാധൂനധിക്ഷിപേത് ॥ 4 ॥
വാച്യാവാച്യം പ്രകുപിതോ ന വിജാനാതി കര്ഹിചിത് ।
നാകാര്യമസ്തി ക്രുദ്ധസ്യ നാവാച്യം വിദ്യതേ ക്വചിത് ॥ 5 ॥
യസ്സമുത്പതിതം ക്രോധം ക്ഷമയൈവ നിരസ്യതി ।
യഥോരഗസ്ത്വചം ജീര്ണാം സ വൈ പുരുഷ ഉച്യതേ ॥ 6 ॥
ധിഗസ്തു മാം സുദുര്ബുദ്ധിം നിര്ലജ്ജം പാപകൃത്തമമ് ।
അചിംതയിത്വാ താം സീതാമഗ്നിദം സ്വാമിഘാതുകമ് ॥ 7 ॥
യദി ദഗ്ധാ ത്വിയം ലംകാ നൂനമാര്യാഽപി ജാനകീ ।
ദഗ്ധാ തേന മയാ ഭര്തുര്ഹിതം കാര്യമജാനതാ ॥ 8 ॥
യദര്ഥമയമാരംഭസ്തത്കാര്യമവസാദിതമ് ।
മയാ ഹി ദഹതാ ലംകാം ന സീതാ പരിരക്ഷിതാ ॥ 9 ॥
ഈഷത്കാര്യമിദം കാര്യം കൃതമാസീന്ന സംശയഃ ।
തസ്യ ക്രോധാഭിഭൂതേന മയാ മൂലക്ഷയഃ കൃതഃ ॥ 10 ॥
വിനഷ്ടാ ജാനകീ നൂനം ന ഹ്യദഗ്ധഃ പ്രദൃശ്യതേ ।
ലംകായാം കശ്ചിദുദ്ധേശസ്സർവാ ഭസ്മീകൃതാ പുരീ ॥ 11 ॥
യദി തദ്വിഹതം കാര്യം മമ പ്രജ്ഞാവിപര്യയാത് ।
ഇഹൈവ പ്രാണസംന്യാസോ മമാപി ഹ്യദ്യ രോചതേ ॥ 12 ॥
കിമഗ്നൌ നിപതാമ്യദ്യ ആഹോസ്വിദ്ബഡബാമുഖേ ।
ശരീരമാഹോ സത്ത്വാനാം ദദ്മി സാഗരവാസിനാമ് ॥ 13 ॥
കഥം ഹി ജീവതാ ശക്യോ മയാ ദ്രഷ്ടും ഹരീശ്വരഃ ।
തൌ വാ പുരുഷശാര്ദൂലൌ കാര്യസർവസ്വഘാതിനാ ॥ 14 ॥
മയാ ഖലു തദേവേദം രോഷദോഷാത്പ്രദര്ശിതമ് ।
പ്രഥിതം ത്രിഷു ലോകേഷു കപിത്വമനവസ്ഥിതമ് ॥ 15 ॥
ധിഗസ്തു രാജസം ഭാവമനീശമനവസ്ഥിതമ് ।
ഈശ്വരേണാപി യദ്രാഗാന്മയാ സീതാ ന രക്ഷിതാ ॥ 16 ॥
വിനഷ്ടായാം തു സീതായാം താവുഭൌ വിനശിഷ്യതഃ ।
തയോർവിനാശേ സുഗ്രീവഃ സബംധുർവിനശിഷ്യതി ॥ 17 ॥
ഏതദേവ വചശ്ശ്രുത്വാ ഭരതോ ഭ്രാതൃവത്സലഃ ।
ധര്മാത്മാ സഹശത്രുഘ്നഃ കഥം ശക്ഷ്യതി ജീവിതുമ് ॥ 18 ॥
ഇക്ഷ്വാകുവംശേ ധര്മിഷ്ഠേ ഗതേ നാശമസംശയമ് ।
ഭവിഷ്യംതി പ്രജാസ്സർവാശ്ശോകസംതാപപീഡിതാഃ ॥ 19 ॥
തദഹം ഭാഗ്യരഹിതോ ലുപ്തധര്മാര്ഥസംഗ്രഹഃ ॥ 20 ॥
രോഷദോഷപരീതാത്മാ വ്യക്തം ലോകവിനാശനഃ ।
ഇതി ചിംതയതസ്തസ്യ നിമിത്താന്യുപപേദിരേ ।
പൂർവമപ്യുപലബ്ധാനി സാക്ഷാത്പുനരചിംതയത് ॥ 21 ॥
അഥവാ ചാരുസർവാംഗീ രക്ഷിതാ സ്വേന തേജസാ ।
ന നശിഷ്യതി കല്യാണീ നാഗ്നിരഗ്നൌ പ്രവര്തതേ ॥ 22 ॥
ന ഹി ധര്മാത്മനസ്തസ്യ ഭാര്യാമമിതതേജസഃ ।
സ്വചാരിത്രാഭിഗുപ്താം താം സ്പ്രഷ്ടുമര്ഹതി പാവകഃ ॥ 23 ॥
നൂനം രാമപ്രഭാവേണ വൈദേഹ്യാസ്സുകൃതേന ച ।
യന്മാം ദഹനകര്മായം നാദഹദ്ധവ്യവാഹനഃ ॥ 24 ॥
ത്രയാണാം ഭരതാദീനാം ഭ്രാത്രൂണാം ദേവതാ ച യാ ।
രാമസ്യ ച മനഃ കാംതാ സാ കഥം വിനശിഷ്യതി ॥ 25 ॥
യദ്വാ ദഹനകര്മായം സർവത്ര പ്രഭുരവ്യയഃ ।
ന മേ ദഹതി ലാംഗൂലം കഥമാര്യാം പ്രധക്ഷ്യതി ॥ 26 ॥
പുനശ്ചാചിംതയത്തത്ര ഹനുമാന്വിസ്മിതസ്തദാ ।
ഹിരണ്യനാഭസ്യ ഗിരേര്ജലമധ്യേ പ്രദര്ശനമ് ॥ 27 ॥
തപസാ സത്യവാക്യേന അനന്യത്വാച്ച ഭര്തരി ।
അപി സാ നിര്ദഹേദഗ്നിം ന താമഗ്നിഃ പ്രധക്ഷ്യതി ॥ 28 ॥
സ തഥാ ചിംതയംസ്തത്ര ദേവ്യാ ധര്മപരിഗ്രഹമ് ।
ശുശ്രാവ ഹനുമാന്വാക്യം ചാരണാനാം മഹാത്മനാമ് ॥ 29 ॥
അഹോ ഖലു കൃതം കര്മ ദുഷ്കരം ഹി ഹനൂമതാ ।
അഗ്നിം വിസൃജതാഽഭീക്ഷ്ണം ഭീമം രാക്ഷസവേശ്മനി ॥ 30 ॥
പ്രപലായിതരക്ഷഃ സ്ത്രീബാലവൃദ്ധസമാകുലാ ।
ജനകോലാഹലാധ്മാതാ ക്രംദംതീവാദ്രികംദരൈഃ ॥ 31 ॥
ദഗ്ധേയം നഗരീ സർവാ സാട്ടപ്രാകാരതോരണാ ।
ജാനകീ ന ച ദഗ്ധേതി വിസ്മയോഽദ്ഭുത ഏവ നഃ ॥ 32 ॥
സ നിമിത്തൈശ്ച ദൃഷ്ടാര്ഥൈഃ കാരണൈശ്ച മഹാഗുണൈഃ ।
ഋഷിവാക്യൈശ്ച ഹനുമാനഭവത്പ്രീതമാനസഃ ॥ 33 ॥
തതഃ കപിഃ പ്രാപ്തമനോരഥാര്ഥസ്താമക്ഷതാം രാജസുതാം വിദിത്വാ ।
പ്രത്യക്ഷതസ്താം പുനരേവ ദൃഷ്ടവാ പ്രതിപ്രയാണായ മതിം ചകാര ॥ 34 ॥
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയ ആദികാവ്യേ സുംദരകാംഡേ പംചപംചാശസ്സര്ഗഃ ॥
